به گزارش "ورزش سه"، فابرگاس پیش‌تر با رساندن کومو به رقابت‌های اروپایی، نام خود را در تاریخ این باشگاه کوچک ثبت کرده بود، اما این بار با فروپاشی کامل میلان در سن‌سیرو، قدمی فراتر گذاشت. کومو با پیروزی ۴-۱ مقابل کرمونزه، منتظر اخبار سایر ورزشگاه‌ها بود و در نهایت مشخص شد این تیم برای نخستین بار در تاریخش به لیگ قهرمانان اروپا صعود کرده است.

فابرگاس پس از بازی به دازن ایتالیا گفت: «در تمام زندگی‌ام، حتی وقتی تعویض انجام می‌دهم، همیشه نسبت به بعضی چیزها حس خاصی دارم. قبل از بازی با پارما این حس را داشتم که اگر دو پیروزی به دست بیاوریم، به لیگ قهرمانان می‌رسیم. به بازیکنان ویدیویی از یک دوچرخه‌سوار نشان دادم که در جایگاه ششم بود، اما در دور پایانی با تمام توان رکاب زد و مسابقه را برد. ما هم این فصل دقیقاً همین کار را انجام دادیم. دو شکست و تساوی مقابل اودینزه داشتیم و می‌دانستیم که باید یک روند پیروزی بسازیم، اما همیشه این احساس وجود داشت که هنوز در کورس هستیم.»

با وجود این که صعود کومو به نتایج سایر مسابقات وابسته بود، فابرگاس در کنار زمین حتی یک بار هم نخواست از اتفاقات سن‌سیرو یا ورزشگاه استادیو بنتگودی مطلع شود. او که در دوران فوتبالش تقریباً همه جام‌های ممکن را فتح کرده، درباره جایگاه این موفقیت در کارنامه‌اش گفت: «این موفقیت در بالاترین سطح قرار می‌گیرد، چون نحوه رسیدن به آن خاص بود. این تیم پر از جوان است؛ ۱۵ بازیکن زیر ۲۳ سال داریم.

بنابراین این یک شاهکار جمعی بود. بازیکنان گوش دادند، همیشه می‌خواستند بیشتر پیشرفت کنند و در زمان درست سطح‌شان را بالا بردند. فقط می‌توانم به این بازیکنان ادای احترام کنم. ما مربیان تلاش می‌کنیم آنها را هدایت کنیم، گزینه بدهیم و فضاها را نشان دهیم، اما این بازیکنان هستند که در زمین کار را انجام می‌دهند. برای مردم کومو بسیار خوشحالم؛ آن‌ها شایسته این شادی هستند.»

وقتی فابرگاس به کومو آمد، این باشگاه هنوز در سری بی حضور داشت، اما او در ساختن ساختار باشگاه نقش اساسی ایفا کرد؛ حتی طراحی کمپ تمرینی. او توضیح داد: «همیشه می‌گویم که اینجا مجبور بودم تصمیمات زیادی بگیرم، چون عملاً کل بخش فوتبالی باشگاه را به من سپرده بودند و وقتی شروع کردیم تقریباً هیچ‌چیز وجود نداشت. امروز با دو فیزیوتراپیست صحبت می‌کردم که چهار سال پیش، زمانی که برای بازی به اینجا آمدم، کنار ما بودند. آن موقع زمین تمرینی نداشتیم و در اتاق پشتی یک بار روی میزها ماساژ می‌گرفتیم! حالا در لیگ قهرمانان هستیم.»

فابرگاس که تنها دو سال و نیم است وارد دنیای مربیگری شده است، گفت: «باید از اعضای کادرفنی تشکر کنم؛ به‌خاطر اینکه به من انگیزه می‌دهند، من را درک می‌کنند و کنارم هستند. می‌دانم گاهی کار کردن با من سخت است، اما این زندگی من است؛ همیشه تلاش برای بیشتر شدن. در این تجربه خیلی رشد کرده‌ام. انگار هر روز به دانشگاه فوتبال می‌رفتم، چون مجبور بودم تصمیمات زیادی بگیرم. روزی که اینجا را ترک کنم، آن وقت فقط یک مربی خواهم بود.»

در یک سال اخیر، نام فابرگاس بارها کنار باشگاه‌های بزرگ مطرح شده، اما حالا با صعود کومو به معتبرترین تورنمنت باشگاهی فوتبال اروپا، دلایل بیشتری برای ماندن دارد. این موضوع درباره نیکو پاز هم صدق می‌کند؛ هرچند رئال مادرید به‌دلیل بند بازخرید، درباره آینده او تصمیم خواهد گرفت.

فابرگاس در پایان گفت: «من اینجا خیلی خوشحالم. درست است که زمان‌بندی مهم است، اما از کاری که اینجا انجام می‌دهیم واقعاً خوشحالم. همیشه بیشتر می‌خواهیم، مگر نه؟ زندگی طولانی است. چند هفته پیش ۳۹ ساله شدم و همان‌طور که ژوزه مورینیو گفته بود، تا ۸۰ سالگی هنوز راه زیادی باقی مانده؛ یعنی ۴۰ سال کار. نباید در کار عجله کرد. باید صبور بود و به یاد گرفتن ادامه داد. شاید روزی که احساس آمادگی کامل کردی، قدم بعدی را برداری. در هر صورت، کومو همین حالا هم آن قدم را برداشته، چون در لیگ قهرمانان حضور دارد.»