به گزارش ورزش سه، این شاید ساده‌ترین عکس ممکن از یک تمرین تیم ملی باشد؛ چند بازیکن خسته روی چمن، چند لبخند، چند مشت گره‌کرده و چند فریاد رو به دوربین. اما حقیقت این است که فوتبال دقیقاً از همین قاب‌ها زنده می‌ماند. از همین رقابت‌های کوچک و بی‌رحمانه‌ای که حتی در یک بازی درون‌تیمی هم اجازه نمی‌دهد کسی آرام بگیرد.

در تصویری که بعد از پایان مسابقه ثبت شده، تیم برنده با هیجان جلوی دوربین ایستاده؛ انگار تازه یک فینال بزرگ را برده‌اند. کری‌خوانی دوستانه شروع شده و بازنده‌ها احتمالاً چند متر آن‌طرف‌تر در حال شنیدن شوخی‌هایی هستند که تا وقت شام ادامه خواهد داشت. این بخش، شاید دوست‌داشتنی‌ترین قسمت هر اردو باشد؛ جایی که فشار تمرین، خستگی و جدیت تاکتیکی، چند دقیقه جایش را به شور رقابت می‌دهد.

فوتبالیست حرفه‌ای اگر از رقابت خسته شود، عملاً نیمی از خودش را از دست داده است. برای همین این بازی‌های کوچک، بیشتر از چیزی که به نظر می‌رسد اهمیت دارند. بازیکنانی که برای بردن در یک مسابقه تمرینی این‌طور انرژی می‌گذارند، معمولاً در مسابقه رسمی هم حاضر نیستند یک توپ را ساده از دست بدهند. همین عطش دائمی است که کیفیت تیم ملی را بالا نگه می‌دارد.

و البته خود عکس هم حال و هوای خاصی دارد؛ آسمان بنفش و نور غروب، چمن روشن زیر پروژکتورها و صورت‌هایی که هنوز از هیجان بازی برق می‌زند. تصویری که بیشتر شبیه پوستر یک فیلم ورزشی است تا پایان یک تمرین معمولی.

عکس: محسن داوودی