روزنامه قدس در مقاله ای نوشت: بزرگ ترین دشمن امنیت سایبری ما، شاید نه هکرهای بین المللی، که خود قطعی اینترنت باشد. در حالی که فکر می کنیم با قطع شبکه، دشمن را در بیرون مرزها نگه داشته ایم، در حقیقت داریم زامبی های دیجیتال را در دل سیستم هایمان تغذیه می کنیم. در ادامه خواهیم گفت چرا هکرهای حرفه ای، حتی در تاریک ترین شب های قطع اینترنت، به راحتی راه نفوذ را پیدا می کنند.

خیلی ها تصور می کنند با قطع شدن اینترنت، بساط همه هکرها برچیده می شود و آن ها هم چمدان را می بندند و با کوله پشتی پشیمانی به دیار عدم کوچ می کنند. تصویری که در نگاه اول تا حدودی درست و حتی شاید تسکین دهنده باشد، اما فقط در مورد بخش کوچکی از ماجرا صدق می کند که مربوط به هکرهای عمومی و آماتور است.

اما حکایت هکرهای حرفه ای، مخصوصاً گروه های سازمان یافته و دولتی با پسوند APT کاملاً فرق دارد. این بزرگواران! اصلاً روی آنلاین بودن لحظه ای شبکه ما حساب نمی کنند. در این باره خبرآنلاین به نقل از یک متخصص امنیت سایبری، گوشزد می کند که هکرهای کارکشته، وقتی ما مشغول خواب زمستانی خود بودیم و اینترنت با تمام قوا در دسترس بود، بذر ویروس ها و کدهای مخربشان را در عمق سرورهای ما کاشته و آن ها را در اختیار گرفته اند. این سرورها، درواقع زامبی های دیجیتالی هستند که منتظر شنیدن فرمان حمله اند. این تصور که قطع اینترنت، امنیت صد درصدی را به ارمغان می آورد، توهم شیرینی بیش نیست. تازه، وقتی اینترنت دوباره وصل می شود، این هکرهای بین المللی با خیال راحت تری به سرک کشی به زیرساخت های ما ادامه می دهند؛ انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده!

اما ماجرا زمانی به اوج تلخی می رسد که بدانیم همین قطع طولانی مدت اینترنت، درواقع دست و پای خودمان را برای مبارزه با این ارواح دیجیتال می بندد. اینترنتی که قرار بود نقش سپر بلا را برایمان بازی کند، ناگهان تبدیل می شود به یک شمشیر دو لبه تیز که اول دست خودمان را می برد. تجهیزات و نرم افزارهای ما، به ویژه آن هایی که چشم طمعشان به لایسنس های خارجی است، برای به روزرسانی و رفع ایرادهای کوچک و بزرگشان، شدیداً به اینترنت نیاز دارند. وقتی اینترنت قطع است، این آپدیت های حیاتی به دستشان نمی رسد و روزبه روز، مثل یک قلعه قدیمی، آسیب پذیرتر می شوند. یعنی عملاً داریم با دستان خودمان، لایه های دفاعیمان را تضعیف می کنیم و به همان زامبی های کاشته شده قدرت مانور بیشتری می دهیم.

پس قطع اینترنت شاید بتواند چند هکر تازه کار را گیج و کاری کند که خودشان قید کارشان را بزنند، اما همزمان، زیرساخت ها را در برابر آسیب پذیری های جدی تری شُل می کند که راه را برای نفوذ هکرهای حرفه ای تر باز می گذارد. اختلالات اخیر در برخی بانک ها و صرافی ها، نمونه بارزی از این حقیقت بود که زامبی ها، قطع اینترنت حالیشان نمی شود! این اتفاق ها نشان داد مهاجمان حرفه ای اصلاً به قطع و وصلی اینترنت ما کاری ندارند و برنامه هایشان برای هر سناریویی ازجمله قطعی کامل، آماده است. بنابراین، ایده امنیت 100درصد با قطع اینترنت، از منظر تخصصی و فنی، هیچ اعتباری ندارد و یک فرضیه سست است. به گفته کارشناسان بعد از گذشت بیش از دو ماه از این وضعیت، زیرساخت های ما نه تنها امن تر نشده اند، بلکه به بهشتی برای هکرهای بین المللی تبدیل شده اند که حالا با خیال راحت تری می توانند از درهای پشتی وارد شوند.