برای آنها که معمولا لابه لای ستون تازه های کتاب به دنبال آثار تازه انتشار یافته می گردند، برگزاری مجازی نمایشگاه کتاب امسال هم چندان توفیری نداشت. آنها همواره به دنبال تازه های نشرند. در میان طیف باقی مانده از کتاب خوان ها در قلمروی زبان فارسی، بخش مهمی از آنها مخاطبان ادبیاتِ جدی و مستقل جهان اند. نمایشگاه امسال برای آنها آنقدری کتاب داشت که سر ذوق شان بیاورد. از آن میان، دو کتاب از نویسنده مهم امریکایی و برنده نوبل ادبیات یعنی ویلیام فاکنر.

به گزارش اعتماد، یکی از این آثار گور به گور است که از ارزشمندترین رمان های مدرن امریکایی قرن بیستم محسوب می شود. بسیاری بر این باورند که گور به گور در کنار دیگر آثار برجسته فاکنر، جایزه نوبل ادبیات را برای او به ارمغان آورد. این رمان که با ترجمه زنده یاد نجف دریابندری منتشر شده، داستان تقلای خانواده باندرن برای رساندن پیکر مادرشان به شهر جفرسون است.

ادی مادر خانواده که بیمار و در بستر مرگ است وصیت می کند پیکرش را در زادگاهش به خاک بسپارند. در این ایام کش، فرزند بزرگش، تابوت او را می سازد. پس از مرگش اعضای خانواده برای عمل به وصیت او راهی می شوند؛ اما مصائب مسیر آنها و حیوانات شان را گرفتار می کند. مشکلاتی چون سیلاب و شکستگی پل ها که نه تنها جسم شان را می آزارد، روان و وجدان شان را نیز در معرض آزمون قرار می دهد.

کشمکش ها همچنان ادامه می یابد، چالش ها مضاعف و راه صعب تر می شود و جسد رو به فساد می رود تا اینکه به مقصد می رسند. این رمان بر جریان رمان نویسی مدرن امریکا اثری عمیق گذاشت و برخی از نویسندگان، شخصیت های داستانی و آثاری را مستقیما تحت تأثیر آن خلق کردند.

دیگر کتابی که از فاکنر در نمایشگاه امسال عرضه می شود، همین طور که می میرم است که احمد اخوت به فارسی برگردانده.کتابی که فاکنر بیشتر از آثار دیگرش دوست می داشت. او هنگامی شروع به نوشتن این رمان کرد که در نیروگاه برق دانشگاه می سی سی پی در شهر آکسفورد نگهبان شب بود و هنگامی که فراغتی می یافت - معمولا بین ساعت دوازده شب تا چهار صبح - رمانش را می نوشت.

به گفته خودش، در اتاق پشت دستگاه مولد برق فرغونی را وارونه می کرد و از آن به جای میز استفاده می کرد. در صدای هوهوی دستگاه تا چهار صبح می نوشت، یعنی وقتی که باید دوباره کوره (زغال سنگی) آتش را تمیز و آن را رو به راه می کرد.

همین طور که می میرم متشکل از 59 فصل است که در آن در مجموع با 15 شخصیت آشنا می شویم. هریک از فصل های کتاب روایتی است از زبان یکی از آدم های رمان و اینکه چگونه جنازه ادی باندرن در یاکناپاتافا را در طول 9 روز به قبرستان جفرسون می برند تا بر اساس وصیت خود ادی، در قطعه خانوادگی در میان عزیزانش به خاک سپرده شود.

در بخشی از کتاب می خوانید: ... بقیه روز را یک ضرب رفتیم تا دم دمای غروب به دکان سامسن رسیدیم. بعد دیدیم که آن پل هم خراب شده. آنها هم یادشان نمی آمد آب رودخانه اینقدر بالا آمده باشد. تازه اسمش هم بود که باران حسابی نیامده. آن اطراف پیرمردهایی بودند که می گفتند تا به حال ندیده اند و یادشان نمی آید آب رودخانه اینقدر بالا بیاید و از کسی هم نشنیده اند که این طور طغیان کند. خداوند من را برگزیده و هر که را بیشتر دوست داشته باشد بلای بیشتری بر او نازل می کند؛ ولی دروغ نگویم، انگار مدت هاست که حکمت و لطفش را به من نشان نداده.