به نقل از اقتصادنیوز، ثبت نام دانش آموزان در مدارس دولتی یا غیرانتفاعی، موضوعی است که از همان روزهای نخست که زمزمه های جنگ در گوش بسیاری از ایرانی ها پیچید، به دغدغه ای فرسایشی تبدیل شد. درست پس از شلیک اولین موشک ها در اسفندماه، بسیاری از پدر و مادرها با این پرسش روبرو شدند که آیا باید همچنان به پرداخت هزینه های سنگین مدارس غیرانتفاعی تن دهند یا اینکه در این شرایط جنگی، به آموزش مجازی مدارس دولتی قناعت کنند.

اگرچه بسیاری از خانواده ها پس از سبک و سنگین کردن های بسیار، به یک گزینه واحد رسیدند، اما هنوز هم والدینی هستند که در دقیقه 90 مهلت ثبت نام مدارس، همچنان در میان این دو راهی سرگردانند.

کلاس اول با یک سال تأخیر

فاطمه ، مادر دختری است که شش سالش تمام شده و طبق قوانین آموزش وپرورش باید روپوش کلاس اول را به تن کند، اما او به دلیل هراس از شرایط موجود، ترجیح داد دخترش را با یک سال تأخیر ثبت نام کند. او در توضیح این تصمیم دشوار می گوید: بر اساس قوانین آموزش وپرورش، دخترم باید امسال به کلاس اول برود، اما به خاطر شرایط جنگ و بلاتکلیفی درباره اینکه فرزندم را در چه مدرسه ای ثبت نام کنم، ترجیح دادم امسال این کار را انجام ندهم .
البته این تصمیم با سرزنش اطرافیان نیز همراه بوده است؛ او می گوید: خیلی ها به من می گویند این کار را نکن، عده ای هم به من حق می دهند؛ اما در نهایت تصمیم گرفتم دخترم را با یک سال تأخیر به مدرسه بفرستم تا مطمئن شوم جنگی در کار نیست . این تنها روایت فاطمه نیست و این روزها برخی از والدین برای فرزندان کلاس اولی خود، چنین نسخه ای را پیچیده اند.

مصطفی ، پدر یک دانش آموز کلاس اولی است و از آنجایی که نمی داند جنگ ادامه خواهد داشت یا خیر، مدام میان مدارس دولتی و غیرانتفاعی در حال رفت وآمد است.

او درباره حال وهوای این روزهایش که مهلت ثبت نام رو به پایان است، می گوید: هر روز من یا همسرم به مدرسه ای سر می زنیم؛ از دولتی گرفته تا غیرانتفاعی. مدام در حال حساب وکتاب هستیم که مثلاً 80 میلیون تومان پرداختن برای مدرسه ای که شاید کلاس هایش همگی آنلاین شود، کار درستی است یا نه؟ .

در میان تمام دل نگرانی های والدین برای دانش آموزان کلاس اولی، کم نیستند خانواده هایی که تصمیم به کوچ از مدارس غیرانتفاعی به دولتی گرفته اند. احمد ، پدر دانش آموزی است که کلاس سوم را پشت سر می گذارد؛ فرزند او از کلاس اول در مدرسه غیرانتفاعی درس می خوانده، اما حالا پدر تصمیم گرفته است به دلیل هزینه های بالای مدرسه در شرایط بلاتکلیفی جنگ، پسرش را در مدرسه دولتی ثبت نام کند.

به گفته این پدر برای سال تحصیلی گذشته 80 میلیون تومان هزینه کردم و حالا اگر بخواهم پسرم در همان مدرسه درس بخواند، باید 120 میلیون تومان بپردازم؛ این در حالی است که سال گذشته کلاس ها کاملاً آنلاین بود و این هزینه، اضافی است. اکنون به دنبال یک مدرسه دولتی یا هیئت امنایی هستم که ارزان باشد تا اگر جنگ شد، پول بی دلیل پرداخت نکرده باشم .

هزینه مدارس غیرانتفاعی در شرایط جنگ، به چالش میان والدین و مدارس تبدیل شده است. در فضایی که والدین معتقدند در صورت برگزاری کلاس های آنلاین، هزینه مدارس غیرانتفاعی باید کاهش یابد، رییس سازمان مدارس و مراکز غیردولتی نظر دیگری دارد.

احمد محمودزاده ، معاون وزیر آموزش وپرورش، در فروردین ماه در این رابطه تأکید کرد: شهریه مدارس غیردولتی بر اساس آیتم هایی چون اجاره فضا، امکانات و تجهیزات موجود در مدرسه و کیفیت آموزش ها تعیین می شود که برای هر مدرسه رقم مجزایی بوده و در سال جاری به خانواده ها اعلام شده است . او در پاسخ به تغییر شرایط جنگی افزود: در این شرایط هزینه ها حتی بیشتر هم شده است؛ چرا که معلم در کنار آموزش تئوری، باید تولید محتوا نیز انجام می داد. از سوی دیگر، برخی مدارس برای پلتفرم های آموزشی هزینه های زیادی متحمل شدند .

به گفته او، در بخش شهریه و فوق برنامه، مدارس در حال ارائه آموزش هستند و درخواست از خانواده ها این است که همراهی کنند. همچنین از مؤسسان مدارس غیردولتی نیز خواسته شده بر اساس قرارداد با معلمان و والدین فعالیت کنند؛ یعنی برنامه آموزشی و فوق برنامه های وعده داده شده را عملی کنند و حقوق معلمان را نیز بر همان اساس پرداخت کنند.

آنچه از اظهارات والدین و مسئولان برمی آید، شکافی عمیق میان واقعیت های اقتصادی خانواده ها و ضرورت های مالی سیستم آموزشی است. والدین در شرایطی که آینده مبهم است، اولویت را بر امنیت و کاهش هزینه های غیرضروری می گذارند، در حالی که نظام آموزشی سعی دارد با تکیه بر چارچوب های قراردادی، از تداوم کیفیت آموزشی دفاع کند.