به گزارش "ورزش سه"، انتشار مکاتبات جدید در سامانه کدال درباره صورت‌های مالی باشگاه استقلال قابل توجه است. این نامه‌ها در شرایطی منتشر شده که استقلال به‌تازگی از صدور مجوز حرفه‌ای خود برای حضور در لیگ نخبگان آسیا خبر داده و همین هم باعث شده این پرسش مطرح شود که آیا ابهامات کدالی می‌تواند برای مجوز آسیایی آبی‌ها دردسرساز شود یا نه.

بررسی متن مکاتبات نشان می‌دهد موضوع اصلی، مربوط به صورت‌های مالی حسابرسی‌شده سال مالی منتهی به ۳۱ تیر ۱۴۰۴ است. مدیریت نظارت بر ناشران سازمان بورس پس از بررسی اطلاعات منتشرشده استقلال، چند ایراد و ابهام را به باشگاه اعلام کرده و از مدیران استقلال خواسته تا درباره آن‌ها توضیح بدهند. بنابراین ماهیت نامه، در وهله اول «درخواست شفاف‌سازی مالی و اداری» است، نه اعلام تخلف قطعی، رد صورت‌های مالی یا تهدید مستقیم علیه مجوز حرفه‌ای.

محورهای مطرح‌شده در نامه نهاد ناظر اما کم‌اهمیت نیست. سازمان بورس درباره مواردی مانند امضا نشدن صورت‌های مالی توسط تمام اعضای هیئت‌مدیره، حساب پرداختی ارزی به بانک شهر، پیش‌پرداخت‌ها، قراردادهای اسپانسری، اصلاح اشتباهات سنواتی، برخی مغایرت‌ها، وضعیت بدهی‌ها و همچنین موضوع ماده ۱۴۱ اصلاحیه قانون تجارت از استقلال توضیح خواسته است. همین فهرست نشان می‌دهد مسئله فقط یک ایراد شکلی ساده نیست و بخش مهمی از آن به ساختار مالی، تعهدات قدیمی و کیفیت افشای اطلاعات باشگاه مربوط می‌شود.

یکی از نکات مهم در پاسخ استقلال، موضوع غیبت مجتبی فریدونی است. باشگاه در نامه خود توضیح داده که به دلیل عدم حضور فریدونی در جلسات هیئت‌مدیره برای مدتی بیش از سه ماه، امکان اخذ امضای او پای صورت‌های مالی فراهم نشده است. این موضوع از نظر حقوقی و مدیریتی قابل توجه است؛ چون وقتی صورت‌های مالی یک شرکت بورسی بدون امضای تمام اعضای هیئت‌مدیره منتشر می‌شود، طبیعتاً نهاد ناظر درباره فرآیند تصویب آن حساس می‌شود. اگر غیبت طولانی‌مدت یک عضو هیئت‌مدیره باعث اختلال در روندهای رسمی باشگاه شده، این مسئله خودش نشانه‌ای از ضعف در نظم مدیریتی و هماهنگی ارکان باشگاه است.

استقلال در پاسخ به ابهامات مربوط به حساب‌های ارزی و بانک شهر نیز توضیح داده که بخشی از موضوع به تعهدات سنواتی باشگاه و قراردادهای بازیکنان مربوط است و باشگاه در حال دریافت مستندات، تأییدیه‌ها و تطبیق حساب‌هاست. این پاسخ نشان می‌دهد بخشی از مشکلات فعلی استقلال میراث سال‌های گذشته است، اما از سوی دیگر این نکته را هم روشن می‌کند که هنوز برخی حساب‌ها و تعهدات مالی به نقطه شفاف و نهایی نرسیده‌اند. برای باشگاهی که در بازار سرمایه حضور دارد، ادامه‌دار بودن چنین ابهاماتی می‌تواند محل انتقاد جدی باشد.

در بخش قراردادهای اسپانسری نیز پاسخ استقلال قابل تأمل است. باشگاه اعلام کرده به دلیل ماهیت سنواتی برخی قراردادها، تعهدات متقابل، عدم قطعیت در اجرای کامل قراردادها، مغایرت‌های حسابی و اختلافات قراردادی، افشای نهایی برخی قراردادها با محدودیت روبه‌رو بوده است. این توضیح شاید از منظر باشگاه قابل دفاع باشد، اما برای افکار عمومی و سهامداران یک پیام روشن دارد: بخشی از قراردادهای درآمدی استقلال هنوز وضعیت کاملاً شفاف، قطعی و قابل اتکایی ندارد. این همان نقطه‌ای است که می‌توان به ساختار مالی و قراردادی باشگاه انتقاد کرد؛ چون درآمدزایی، اسپانسرینگ و شفافیت قراردادها باید از پایه‌های اصلی اداره یک باشگاه حرفه‌ای باشد.

موضوع ماده ۱۴۱ قانون تجارت نیز یکی از جدی‌ترین بخش‌های این مکاتبه است. طبق این ماده، اگر زیان انباشته شرکت از نصف سرمایه آن بیشتر شود، هیئت‌مدیره باید مجمع عمومی فوق‌العاده را برای تصمیم‌گیری درباره ادامه فعالیت یا انحلال شرکت دعوت کند. استقلال در پاسخ خود اعلام کرده که هیئت‌مدیره طبق مقررات نسبت به دعوت از مجمع عمومی فوق‌العاده اقدام خواهد کرد و برنامه خروج از زیان شامل اصلاح ساختار مالی، تعیین تکلیف بدهی‌ها و مطالبات سنواتی، افزایش سرمایه از محل‌های مجاز، توسعه درآمدهای پایدار و مدیریت هزینه‌ها خواهد بود. این بخش نشان می‌دهد باشگاه با مسئله زیان انباشته و ضرورت اصلاح ساختار مالی روبه‌روست؛ موضوعی که سال‌هاست گریبان بسیاری از باشگاه‌های ایرانی را گرفته است.

اما آیا این نامه می‌تواند مجوز حرفه‌ای استقلال را به خطر بیندازد؟ بر اساس همین اسناد، پاسخ دقیق این است: فعلاً نه به‌صورت مستقیم. نامه کدال مربوط به الزامات افشای اطلاعات در بازار سرمایه است، در حالی که مجوز حرفه‌ای از مسیر کمیته صدور مجوز فدراسیون فوتبال و سپس تأیید کنفدراسیون فوتبال آسیا بررسی می‌شود. استقلال نیز به‌تازگی نامه تأیید کمیته بدوی صدور مجوز را منتشر کرده و اعلام شده این باشگاه حائز شرایط دریافت مجوز لیگ نخبگان آسیا و مجوز ملی حرفه‌ای تشخیص داده شده است. بنابراین این مکاتبه به تنهایی به معنای لغو مجوز، حذف از آسیا یا رد شدن استقلال نیست.

با این حال، نباید این نامه را بی‌اهمیت جلوه داد. معیارهای مالی و شفافیت اسناد، بخشی از فرآیند مجوز حرفه‌ای هستند و اگر در ادامه، ابهامات مالی استقلال به موارد جدی‌تر، بدهی‌های تعیین‌تکلیف‌نشده یا نقص در اسناد قابل اتکا تبدیل شود، ممکن است باشگاه مجبور به ارائه توضیحات تکمیلی به نهادهای فوتبالی یا حتی AFC شود. تفاوت مهم اینجاست که فعلاً سندی در دست نیست که نشان دهد مجوز استقلال به خطر افتاده، اما این مکاتبه نشان می‌دهد وضعیت مالی باشگاه همچنان نیازمند مراقبت، اصلاح و شفاف‌سازی جدی است.

این اتفاق از زاویه مدیریتی نیز قابل نقد است. استقلال در روزهای اخیر از خود با عنوان «حرفه‌ای‌ترین باشگاه ایران» یاد کرده و صدور مجوز حرفه‌ای را یک موفقیت بزرگ دانسته، اما هم‌زمان اسناد کدال نشان می‌دهد در بخش‌هایی مثل امضای صورت‌های مالی، تعیین تکلیف تعهدات سنواتی، قراردادهای اسپانسری، پیش‌پرداخت‌ها و زیان انباشته هنوز ابهاماتی وجود دارد. حرفه‌ای بودن فقط گرفتن مجوز نیست؛ بلکه به معنای نظم مالی، پاسخ‌گویی، انتشار دقیق اطلاعات، هماهنگی هیئت‌مدیره و کاهش ابهامات ساختاری است.

در مجموع، نامه اخیر کدال را باید یک هشدار نظارتی برای استقلال دانست، نه یک حکم علیه این باشگاه. آبی‌ها فعلاً مجوز حرفه‌ای خود را گرفته‌اند و بر اساس مدارک موجود، خطر فوری برای حضورشان در آسیا دیده نمی‌شود؛ اما این مکاتبه یادآوری می‌کند که پشت خبرهای خوش مربوط به مجوز، هنوز پرونده مالی استقلال کاملاً بی‌ابهام نیست. مدیریت باشگاه حالا باید نشان دهد همان‌طور که در مسیر اخذ مجوز حرفه‌ای موفق بوده، در مسیر شفاف‌سازی مالی، اصلاح ساختار، تعیین تکلیف بدهی‌ها و پاسخ‌گویی به نهادهای ناظر نیز می‌تواند عملکردی قابل دفاع داشته باشد.