به گزارش ورزش سه، فوتبال ایران در تقویم خود روزهای تلخ کم ندارد، اما اول خرداد حالا به شکلی عجیب با نام دو اسطوره بزرگ گره خورده است، دو چهره متفاوت، دو شخصیت خاص و دو بازیکنی که بسیاری آن‌ها را بهترینِ تاریخ فوتبال ایران در پست خود می‌دانند: ناصر حجازی و پرویز قلیچ‌خانی.

امروز خبر درگذشت پرویز قلیچ‌خانی، کاپیتان افسانه‌ای تیم ملی ایران، منتشر شد؛ ستاره‌ای که برای نسل‌های مختلف فوتبال‌دوستان ایرانی فقط یک بازیکن نبود، بلکه نمادی از کاریزما، رهبری و کیفیت فنی به حساب می‌آمد. مردی که با سه قهرمانی در جام ملت‌های آسیا، حضور در المپیک و سال‌ها درخشش در فوتبال ایران، به یکی از ماندگارترین نام‌های تاریخ ورزش کشور تبدیل شد.

درست در همین روز، فوتبال ایران سال‌ها قبل یکی دیگر از ستون‌های تاریخش را از دست داده بود؛ ناصر حجازی، اسطوره بزرگ دروازه‌بانی ایران که در اول خرداد ۱۳۹۰ پس از یک دوره مبارزه با بیماری درگذشت. حجازی فقط یک گلر بزرگ نبود؛ او شخصیتی متفاوت، محبوب و تاثیرگذار داشت و هنوز هم برای بسیاری، بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال ایران محسوب می‌شود.

تقارن درگذشت این دو اسطوره در یک روز، اتفاقی عجیب و نمادین برای فوتبال ایران است؛ دو مردی که هر کدام نماینده نسلی طلایی بودند و فراتر از نتایج و جام‌ها، به بخشی از حافظه جمعی مردم تبدیل شدند. قلیچ‌خانی در میانه میدان، با صلابت و هوش کم‌نظیرش فرماندهی می‌کرد و حجازی درون دروازه، با ابهت و اعتمادبه‌نفس مثال‌زدنی‌اش به تیم آرامش می‌داد.

دوم خرداد در حافظه عمومی ایرانی‌ها بیشتر به‌عنوان یک روز مهم سیاسی شناخته می‌شود، اما برای فوتبال ایران هم حالا معنایی تلخ و سنگین دارد؛ روزی که در دو سال متفاوت، دو اسطوره بزرگش را از دست داد.

شاید نسل‌ها عوض شوند و ستاره‌های تازه‌ای ظهور کنند، اما بعضی نام‌ها در تاریخ تکرار نمی‌شوند.. پرویز قلیچ و ناصر خان حجازی.دو چهره‌ای که به واقع فراتر از فوتبال بودند.