به گزارش ورزش سه، کریس وود، کاپیتان تیم ملی نیوزیلند، پس از پشت سر گذاشتن جراحی زانو و انجام ۱۰ بازی برای ناتینگهام فارست از زمان بازگشت به میادین اعلام کرد که اکنون کاملاً آماده حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ است. او تنها یک بازی دیگر برای باشگاهش مقابل بورنموث در پیش دارد و سپس به اردوی تیم ملی ملحق خواهد شد.

وود در جدیدترین گفتگوی خود فاش کرد که مدت کوتاهی پس از بازگشت از مصدومیت ۲۴ هفته‌ای، لحظه‌ای را تجربه کرده که تصور می‌کرد ممکن است دوباره از میادین دور شود؛ اتفاقی که حتی در نیوزیلند هم نگرانی‌هایی ایجاد کرده بود.

او در سومین مسابقه‌اش پس از بازگشت، در دیدار برگشت مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ اروپا مقابل پورتو، با تکل شدیدی که منجر به اخراج بازیکن حریف شد، مواجه شد. وود در دقیقه ۱۶ زمین مسابقه را ترک کرد اما خیلی زود با دارن بیزلی، سرمربی تیم ملی نیوزیلند تماس گرفت تا به او اطمینان دهد که شرایطش خوب است. او توضیح داد که آسیب به زانوی دیگری وارد شده و خوشبختانه فقط یک ضرب‌دیدگی بوده است.

وود در این خصوص گفت: «بعد از اینکه مدت زیادی دور از فوتبال بودم، خودم هم واقعاً نگران شدم. آسیب مربوط به زانوی دیگری بود اما فقط یک کوفتگی ناشی از ضربه شدید بود. خوشبختانه در شش ساعت اول بعد از مسابقه، فیزیوتراپیست‌ها و تیم پزشکی مطمئن بودند که آسیب جدی وجود ندارد و روز بعد هم این موضوع تأیید شد. همان شب با بیزلی صحبت کردم تا شرایط را توضیح بدهم و البته تیم پزشکی نیوزیلند هم با تیم پزشکی فارست در ارتباط کامل بودند.»

کاپیتان نیوزیلند حالا ۱۶ سال پس از اولین حضورش در جام جهانی، آماده است تا در آمریکای شمالی تیمش را رهبری کند و اهداف بزرگی برای این مسابقات دارد. او تأکید کرد قصد دارند برای نخستین بار از مرحله گروهی جام جهانی صعود کنند.

وود گفت: «ما روی دو بازی اول‌مان در گروه مقابل ایران و مصر تمرکز داریم چون فکر می‌کنیم هر دو مسابقه قابل بردن هستند و بعد از آن شرایط‌مان را برای بازی با بلژیک که مدعی گروه است ارزیابی خواهیم کرد.»

تیم ملی نیوزیلند تاکنون هرگز در تاریخ خود موفق به کسب پیروزی در جام جهانی نشده اما وود عضوی از تیم سال ۲۰۱۰ بود؛ تیمی که با تساوی مقابل اسلواکی، ایتالیا و پاراگوئه، مسابقات را بدون شکست به پایان رساند.

او در مقایسه نسل فعلی با تیم ۲۰۱۰ گفت: «این تیم کاملاً متفاوت از تیم سال ۲۰۱۰ است. الان تیمی هستیم که فوتبال فنی‌تر و مالکانه‌تری ارائه می‌دهد. آن زمان هم تیم خوبی بودیم و رهبران بزرگی داشتیم؛ بازیکنانی که حاضر بودند برای تیم از دیوار هم عبور کنند و همین باعث شد سه مساوی بگیریم و تنها تیم بدون شکست آن جام باشیم.»

او در ادامه گفت: «این دو تیم خیلی با هم تفاوت دارند و مقایسه‌شان سخت است، اما مطمئنم این تیم می‌خواهد اتفاقات بزرگی رقم بزند و چند شگفتی خلق کند. هدف ما صعود از گروه است و بعد از آن می‌خواهیم از آنجا ادامه بدهیم. می‌دانیم کار آسانی نیست اما باور داریم کیفیت لازم را در رختکن داریم.»

وود همچنین درباره حضور دوباره تامی اسمیت، مدافع ۳۶ ساله تیم ملی نیوزیلند، صحبت کرد. اسمیت که اکنون برای باشگاه برینتری تاون در سطح پنجم فوتبال انگلیس بازی می‌کند، انتخابی بحث‌برانگیز برای فهرست ۲۶ نفره بود اما تجربه و رهبری او باعث شد در نهایت انتخاب شود.

وود درباره نقش هم‌تیمی قدیمی‌اش گفت: «او تجربه فوق‌العاده‌ای به تیم اضافه می‌کند. تنها بازیکن نیوزیلندی دیگری است که حضور در جام جهانی را تجربه کرده و می‌داند چه مسیری را طی کرده‌ایم. حتی از این نظر از من هم تجربه بیشتری دارد چون در هر سه مسابقه جام جهانی ۲۰۱۰ از ابتدا بازی کرد. او می‌تواند خیلی بیشتر از من به تیم کمک کند. من هم تجربه‌هایم را منتقل می‌کنم اما حضور او برای درک فضای مسابقات، مدیریت اتفاقات اطراف تیم و حفظ تمرکز بازیکنان بسیار مهم خواهد بود.»

وود همچنین به نقشش در بقای ناتینگهام فارست در لیگ برتر پس از بازگشت از جراحی زانو اشاره کرد. فارست بعد از بازگشت او در اوایل مارس، تا قبل از شکست ۳ بر ۲ مقابل منچستریونایتد، پنج مسابقه متوالی بدون شکست را پشت سر گذاشت و با برد برابر برنلی، ساندرلند و چلسی از منطقه سقوط فاصله گرفت.

اولین گل او پس از بازگشت در پیروزی ۵ بر صفر مقابل ساندرلند به ثمر رسید و چند روز بعد نیز در لیگ اروپا برابر استون ویلا گل زد و پیروزی یک بر صفر تیمش را رقم زد؛ هرچند فارست در مجموع با شکست ۴ بر ۱ حذف شد.

او در پایان گفت: «از اول می‌دانستم در مقطع سختی قرار داریم؛ هم برای بقا در لیگ و هم برای موفقیت در رقابت‌های اروپایی می‌جنگیدیم. بازگشت به زمین فوق‌العاده بود اما مهم‌تر از آن، توانستم به تیم کمک کنم. همیشه زدن اولین گل بعد از بازگشت حس خوبی دارد، اما من باور دارم هنوز توانایی انجام این کارها را دارم و این مصدومیت نمی‌تواند مانعم شود. حتی شاید باعث شده دوران فوتبالم طولانی‌تر شود چون یک وقفه به من داد. احساس می‌کنم می‌توانم یک یا دو فصل دیگر هم بازی کنم و بدنم شرایط خیلی خوبی دارد.»