به گزارش ورزش سه، ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغالی، بار دیگر به یکی از چهره‌های اصلی فوتبال عربستان تبدیل شد؛ اما این بار نه روی نیمکت الهلال، بلکه از مسیر کاملاً متفاوتی که به یکی از مهم‌ترین داستان‌های فصل ختم شد. مربی‌ای که الهلال را با ناامیدی و ناراحتی ترک کرده بود، خیلی زود برگشت تا معادلات را تغییر دهد و در فصلی که یکی از جذاب‌ترین رقابت‌های لیگ عربستان را به همراه داشت، نگاه‌ها را به سمت خود بکشاند.

قهرمانی النصر در لیگ روشن فقط یک موفقیت معمولی نبود؛ ژسوس موفق شد در فصلی که تیم آبی‌پوش ریاض با پروژه‌ای تازه، ستاره‌های بزرگ و هدف بازگشت به سلطه داخلی و آسیایی وارد رقابت‌ها شده بود، تیمش را تا هفته پایانی بالاتر از الهلال نگه دارد.

الهلال در تاریخ ۳ می ۲۰۲۵ تصمیم به قطع همکاری با ژسوس گرفت؛ تصمیمی که پس از شکست سه بر یک برابر الاهلی در مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا گرفته شد و از همان زمان واکنش‌های زیادی به دنبال داشت؛ به‌ویژه اینکه سرمربی پرتغالی پیش از پایان تلخ فصل، دوره‌های موفقی را روی نیمکت این تیم پشت سر گذاشته بود.

اما ناامیدی ژسوس فقط به برکناری محدود نشد. او فرصت هدایت الهلال در جام جهانی باشگاه‌ها را هم از دست داد؛ تورنمنتی که حضور در آن یکی از اهداف مهمش پس از دوره طولانی حضور در این باشگاه بود و همین مسئله ناراحتی بیشتری برای او به همراه داشت.

با وجود تمام موفقیت‌هایی که ژسوس برای الهلال به دست آورده بود، مدیران باشگاه به این جمع‌بندی رسیدند که پروژه به پایان رسیده و زمان تغییر فرا رسیده است.

النصر زمان زیادی را از دست نداد. مدیران این باشگاه خیلی زود از شرایط ایجادشده استفاده کردند و کمتر از سه ماه بعد از جدایی ژسوس از الهلال، مذاکرات با او را آغاز کردند.

در نگاه مدیران النصر، ژسوس گزینه‌ای ایده‌آل برای شروع پروژه جدید بود؛ مربی‌ای که هم شناخت بالایی از فضای فوتبال عربستان داشت و هم به دلیل شخصیت مدیریتی و تجربه زیاد، توانایی کنترل رختکنی پر از ستاره را داشت.

النصر فصل را با هدفی روشن آغاز کرد؛ بازپس‌گیری قهرمانی لیگ و بازگشت به صدر فوتبال عربستان. برای همین، تیم با جذب چند نام بزرگ تقویت شد؛ در رأس آن‌ها کریستیانو رونالدو، کاپیتان تیم، حضور داشت و همچنین کینگزلی کومان، ژوائو فلیکس و چند ستاره دیگر که قدرت هجومی تیم را به شکل محسوسی افزایش دادند.

ژسوس از همان ابتدا ساختار فنی مشخصی را پیاده کرد؛ فوتبالی مبتنی بر حمله، پرس شدید و استفاده حداکثری از توانایی‌های فردی بازیکنان. با گذشت هفته‌ها، این رویکرد بیشتر خودش را نشان داد و النصر به باثبات‌ترین تیم هجومی در مقاطع سرنوشت‌ساز فصل تبدیل شد.

در سمت مقابل، الهلال بعد از جدایی ژسوس تصمیم گرفت وارد مرحله‌ای تازه شود و هدایت تیم را به سیمونه اینزاگی بسپارد. سرمربی ایتالیایی با هدف ساختن هویتی متفاوت و ایجاد تیمی برای موفقیت بلندمدت وارد ریاض شد؛ تیمی که هم در رقابت‌های داخلی و هم در آسیا مدعی باشد.

الهلال از تابستان فعالیت گسترده‌ای در نقل‌وانتقالات داشت و با جذب بازیکنان مطرح در پست‌های مختلف، تلاش کرد تیمی متعادل‌تر و عمیق‌تر در اختیار اینزاگی قرار دهد تا او بتواند ایده‌های فنی‌اش را کامل اجرا کند.

فعالیت باشگاه به بازار تابستانی محدود نشد و در زمستان هم چند چهره بزرگ دیگر به تیم اضافه شدند؛ پروژه‌ای که از سوی بسیاری، بزرگ‌ترین پروژه فصل فوتبال عربستان توصیف شد. کریم بنزما یکی از مهم‌ترین چهره‌های این پروژه بود؛ بازیکنی که باشگاه روی تجربه و شخصیت او برای ساخت تیمی قدرتمندتر حساب ویژه‌ای باز کرده بود.

اینزاگی نیز از همان ابتدا تلاش کرد الهلال را با فوتبالی مبتنی بر مالکیت، انتقال سریع به حمله و پرس از جلو به تیمی متفاوت تبدیل کند؛ مسیری که در بخش‌هایی از فصل نشانه‌های مثبتی هم داشت.

حالا تنها ۳۸۳ روز بعد از روزی که از الهلال کنار گذاشته شد، ژرژ ژسوس یکی از متفاوت‌ترین روایت‌های فوتبال عربستان را رقم زد و با النصر عنوان قهرمانی لیگ روشن را از تیم سابقش گرفت.

برای او این فقط یک جام نبود؛ بیشتر شبیه پاسخی درون زمین به پایان همکاری‌اش با الهلال بود؛ همکاری‌ای که بعد از حذف آسیایی متوقف شد و فرصت ادامه پروژه را از او گرفت. ژسوس همچنین توانست النصر را پس از هفت سال دوباره به قهرمانی لیگ برساند و به انتظار طولانی این باشگاه پایان دهد.

طبق آمار «اوپتا»، ژسوس حالا سومین مربی تاریخ لیگ حرفه‌ای عربستان است که دو بار موفق به فتح این رقابت‌ها شده؛ بعد از گابریل کالدرون و رامون دیاز. همچنین او دومین مربی‌ای شد که این عنوان را با دو تیم مختلف به دست آورده، چرا که پیش‌تر همراه الهلال در فصل ۲۴-۲۰۲۳ نیز قهرمان شده بود.

با این قهرمانی، ژسوس یک فصل پرحاشیه را به شکلی متفاوت به پایان رساند؛ فصلی که از جدایی تلخ آغاز شد و با فتح لیگ روی نیمکت رقیب به اوج رسید.