احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی تحت عنوان نیویورک تایمز و احمدی نژاد و باقی قضایا! در کانال تلگرامی خود نوشت:

برخی نیروهای برانداز حامی حمله به تأسیسات برق و نفت کشور، از گزارش نیویورک تایمز در باره ی نقش محمود احمدی نژاد در سناریوی آمریکا و اسراییل برای تغییر رژیم در ایران چنان به خشم آمده اند که فرناز فصیحی گزارشگر آن روزنامه را به باد فحش و ناسزا گرفته اند!

این در حالی است که گزارش نیویورک تایمز را چهار گزارشگر آن روزنامه تهیه و تدوین کرده اند که یکی از آن ها خانم فصیحی است. منابع مورد استناد آن ها نیز عمدتاً مقام های ناشناس آمریکایی است. گر چه اکنون نمی شود در باره ی میزان صحت و سقم این گزارش داوری منصفانه ای کرد و بخصوص از نیات و انگیزه های پشت پرده ی انتشار عمومی آن به درستی سر در آورد، اما صِرف نشر چنین گزارشی حداقل این نکته را می رساند که در یک سناریوی احتمالی تغییر رژیم، رضا پهلوی آلترناتیو اصلی آمریکا و اسراییل نبوده و ماجرا ابعاد بسیار پیچیده تری از تصورات حامیان وی داشته است.

در واقع همین نکته سبب شده است که حامیان آقای پهلوی به جای کندوکاو در جهت راستی آزمایی این گزارش، به خشم آیند و آن را یکسره محصول اوهام و خیالات خانم فصیحی بدانند و او را به باد فحش بگیرند!

حالا فرض کنیم که ماجرای احمدی نژاد به کلی ساخته و پرداخته ی ذهن فرناز فصیحی باشد، ارسال سلاح به گروه های مسلح کردی و ترغیب آنان به حمله به خاک ایران و تصرف قدرت مرکزی که دیگر از این جنس نیست! ترامپ خود بارها به صراحت در باره ی آن صحبت کرده است. مگر سناریوی دخالت گروه های مسلح قومی، با آلترناتیو بودن رضا پهلوی همخوانی دارد؟ چرا حامیان او در این باره از آمریکا و اسراییل خواستار توضیح و شفافیت نشدند؟ دلیلش واضح است!

از این گذشته، اینکه کریستین امانپور با برشمردن مواضع تند و افراطی گذشته ی آقای احمدی نژاد، گزارش نیویورک تایمز را بی اعتبار دانسته است، به خودی خود، سبب ابطال اعتبار آن نمی شود.

واقعیت آن است که آقای احمدی نژاد در طول دو دهه ی گذشته، تقریباً در تمام امور مهم، مواضع خود را گاه تا 180 درجه تغییر داده و اکنون آن آدمی نیست که در چهار سال نخست ریاست جمهوری اش بود. گرچه او مدتی طولانی است که سکوت کرده و یا وادار به سکوت شده، اما همان تک مضراب ها و معانی بین خطوط حرف هایش به اندازه ی کافی فاصله ی روزافزون او را از احمدی نژاد متقدم نشان می دهد.

به قول مرحوم آیت الله خمینی، میزان هم که حالِ فعلی افراد است نه مواضع و عملکرد آن ها در گذشته!

منظورم از این نوشته هیچ نوع داوری در باره ی گزارش نیویورک تایمز و آقای احمدی نژاد نیست. فقط خواستم تناقض جمعی از براندازان جنگ طلب را به روی شان بیاورم!