کافیست ابری در آسمان پیدا شود یا نَمی روی آسفالت ببارد تا معاش عده زیادی با تصادف گره بخورد. همان ها که شغلشان نه سرما می شناسد و نه گرما. نه آفتاب می شناسد و نه باران. چند سالی است که قشر دیگری هم وارد این شغل شده اند. این روزها زنان هم جان خود را کف دست می گذارند و در قامت یک پیک موتوری درآمدزایی می کنند.

به گزارش فرارو؛ زنانی که هنوز گواهینامه هم ندارند و از یکسو باید مراقب پلیس باشند که وسیله کارشان را توقیف نکند و از سوی دیگر دنبال شگردی تازه برای پیک موتوری بودن؛ شغلی که به گفته یکی از همین زنان مزایا و معایب خودش را دارد اما راه خوبی برای پول در آوردن هم است. او کارش را با یک هوندا CG 125 شروع کرد.

میم و خواهر کوچک ترش کمی طلا داشتند. آن ها را فروختند. مقداری هم قرض کردند تا یک موتورسیکلت دست دوم بخرند. میم یک ماه تمرین کرد، موتورسواری یاد گرفت و از چهار سال پیش وارد صنف پیک های موتوری شد. او روایت می کند: شرایط مالی خوبی نداشتیم و به همراه خواهرم کوچک ترم دنبال کار گشتیم. در یک مغازه روسری فروشی کار پیدا کردم اما یک ماه بیشتر آنجا دوام نیاوردم و به دلیل سرعت پایین و اینکه تعامل خوبی با مشتری نداشتم، عذرم را خواستند.

او دنبال کارهای دیگر هم گشت اما یا سفته سنگین می خواستند یا سابقه کار؛ حتی به فروشگاه های زنجیره ای هم مراجعه کرد اما دیپلم می خواستند و از آنجا که مصائب روزگار به او فرصت دیپلم گرفتن نداده بود، تصمیم دیگری گرفت: بعضی از دوستانم در پلتفرم های آنلاین کار می کردند ولی من نه ماشین داشتم و نه پول خرید ماشین. پس هزینه خرید یک موتورسیکلت دست دوم را فراهم کردند: می خواستم پول جمع کنم تا ماشین بخرم و بعد با همان دوباره کار کنم.

پس میم پیک یک رستوران شد. آشنایشان بود و با وجود اینکه گواهینامه ندارد، به او کار داد. در این چند سال هم شگردی برای ثبت نام در پلتفرم های آنلاین پیدا کرد تا درآمدش را افزایش دهد. شگردی که البته چند مرتبه به بسته شدن اکانتش منجر شد اما به هر ترتیب، کارساز بود. بسیاری از مردان بدون گواهینامه نیز از همین شگرد استفاده می کنند و آن، ثبت نام با اسم و مشخصات فرد دیگری بود. او نام عمویش را برای احراز هویت اعلام کرده بود و با همان نام امرار معاش می کند: البته چند باری اکانت هایم بسته شد.

احتمالا کاربران گزارش او را داده بودند ولی این دختر موتورسوار هنوز هم برای تامین معاش خود و خانواده اش به عنوان پیک فعالیت می کند. موانع بسیاری سر راهش قرار می گیرد ولی یک به یک هر کدام را رد می کند. از نداشتن گواهینامه بگیر تا شغلی که مردانه تلقی می شود و محیط کاری که باید در آن سرسخت بمانی. از موتور دست دوم و قدیمی اش گرفته که ممکن است او را وسط راه نگه دارد تا امروز که او دیگر یک دختر تعمیرکار حرفه ای شده و خودش به تنهایی اکثر تعمیرات را انجام می دهد.

سحر هم پیک موتوری است و در یک کافه - رستوران کار می کند. او می گوید: اوایل مردم تعجب می کردند که یک زن با موتور بسته جابه جا می کند اما به مرور عادی شد. از او دلیل انتخاب چنین شغلی را که می پرسیم، پاسخ می دهد: این کار را انتخاب کردم چون ساعت کاری اش دست خودم است اما باز هم کار سختی است.

سحر مصائب پیک موتوری بودن را اینگونه شرح می دهد: مثلا یک دفعه بسته را به خانه ای بردم اما بعد از 20 دقیقه کسی برای تحویل نمی آمد. صاحبخانه اما در کوچه بود و دنبال پیک می گشت. از آن زمان یک باکس هم تهیه کرده ام که حداقل شناسایی شوم. او ادامه می دهد: هنوز هم مشتری ها با دیدن پیک موتوری زن تعجب می کنند اما معمولا برخورد خوبی دارند و حتی تشویقم هم می کنند.

سحر معتقد است شاید تا یک سال پیش هم دیدن پیک موتوری زن عجیب بود اما به نظر می رسد نگاه جامعه هم تغییر کرده: چشم مردم به دیدن زنان موتورسوار در خیابان عادت کرده. حتی دیگر پیک موتوری بودن هم برای یک زن خارج از عرف نیست.

البته این شغل مزایای دیگر هم دارد. مثل اینکه درآمدش روزانه است و برای سحر که سرپرست خانوار است و فرزند کوچک دارد، بسیار اهمیت دارد.

هانیه، دانش آموخته معماری است و در روزهای دانشجویی برای تامین هزینه دانشگاه وارد این شغل شد. از وقتی هم که دانشگاه را تمام کرده، خانه گرفته و با ارسال بسته های مردم اجاره ماهیانه اش را درمی آورد. هانیه حمایت خانواده را داشت اما نه غرورش اجازه می داد بیش از این مقدار از خانواده خرجی بگیرد و نه هزینه های زندگی به او اجازه بیکاری می داد: برای رشته ام کار پیدا نمی شد. یا سابقه کار می خواستند یا باید چند ماه کارآموزی بدون حقوق را می پذیرفتم. پس تصمیم گرفتم با موتور پدرم کار کنم. پس روزها هانیه و شب ها پدرش با موتور کار می کردند تا او توانست برای خودش یک موتورسیکلت جداگانه بخرد. حالا هم با همان روزگار می گذراند و دنبال کار دیگری هم نیست.

با وجود این، میم داستانش را متفاوت پیش برد. سحر و هانیه کمتر از یک سال است که پیک موتوری شده اند اما میم که چند پیراهن بیشتر از دو نفر دیگر پاره کرده بود و تجربه بیشتری داشت، مسیر بلاگری را برای افزایش درآمد برگزید تا هم از راه تبلیغات پول دربیاورد و هم داستان زندگی اش را با دیگران به اشتراک بگذارد.

میم شغل پیک موتوری را بدین شرح، توصیف می کند: اگر بخواهم شغل پیک موتوری را توصیف کنم، مثل هر شغل دیگری خوبی و بدی خودش را دارد. از مزیت هایش این است که ساعت کاری منعطف دارید. پس نه نیازی به مرخصی هست و نه حضور به موقع در محل کار. پس اگر بخواهید باشگاه بروید یا دانشجو هستید، این شغل به کارتان می آید. حتی بسیاری از همکاران ما به عنوان شغل دوم، پیک موتوری هستند. علاوه بر این، به مدرک دانشگاهی یا مهارت دشواری یا خاصی هم نیاز ندارید، کافیست موتورسوار باشید. البته دلیل مهم تری که مرا جذب این کار کرد، گذر سریع زمان بود. آدم پشت فرمان موتورسیکلت متوجه زمان نمی شود.

او ادامه می دهد: این شغل معایبی هم دارد. از سخت بودن رانندگی در گرما و سرما گرفته تا برف و باران. مهم ترین خطر شغل پیک موتوری هم تصادف است. باید تمام تمرکزتان روی رانندگی و رعایت نکات ایمنی باشد تا حادثه دلخراشی برایتان پیش نیاید.

هنوز برای زنان گواهینامه موتورسیکلت صادر نشده اما هم خیابان ها به حضورشان عادت کرده اند و هم جامعه آنان را پذیرفته. این روزها شاید نگاه شما هم به زنان پیک موتوری افتاده باشد که با یک باکس یا غذا ترافیک را پشت سر می گذارند تا پیش از آنکه قانون به رسمیتشان بشناسد، مرسوله را تحویل دهند و جایگاه خود را در کوچه پس کوچه های شهر پیدا کنند.

منبع: فرارو