برخی بازیکنان، این واقعیت را که فوتبال بالا و پایین دارد ، با گوشت و پوست و استخوان خود لمس می کنند. کسی که امروز یک ستاره درخشان است، شاید فردا به مهره ای از یاد رفته تبدیل شود و کسی که اکنون روی او حساب نمی شود، چه بسا در آینده ای نزدیک خودش را در قامت سوپراستار نشان بدهد. در این مطلب، به سرگذشت چهار بازیکن شناخته شده فوتبال ایران می پردازیم؛ کسانی که شاید چهار سال پیش گمان می رفت حتما در فهرست تیم ملی برای جام جهانی 2026 باشند، اما نه تنها چنین اتفاقی رخ نداده، بلکه حتی کسی به غیبت اسم شان اعتراض هم نمی کند!

امیر عابدزاده

حالا دیگر کمتر کسی به یاد می آورد چهار سال پیش در بازی منجر به صعود تیم ملی ایران به جام جهانی 2022 برابر عراق، امیر عابدزاده دروازه بان اول تیم ملی ایران بود؛ در همان شبی که او وسط ورزشگاه آزادی، در جریان جشن صعود دست پدرش را بوسید و تصویر مربوط به این اتفاق حتی از بیلبوردهای بزرگ شهری سر در آورد. امیر در آن مقطع توانسته بود علیرضا بیرانوند سر به هوا را نیمکت نشین کند و حتی برخی عقیده داشتند می تواند در مرحله نهایی جام جهانی هم دروازه بان اول ایران باشد. با این حال درست از همان زمان، همه چیز برای عابدزاده با سیر نزولی پیش رفت. اشتباهات او در تیم ملی (از جمله گل بدی که از کره جنوبی خورد) منجر به نیمکت نشینی اش شد و بعدتر در رده باشگاهی هم مدام تنزل کرد. پس از حضور در یک سری تیم متوسط و گمنام اروپایی مثل ماریتیمو و پونفرادینا، حالا عابدزاده عضوی از کاستیون در دسته دوم فوتبال اسپانیا است و آنجا هم به یک نیمکت نشین محض تبدیل شده. امیر در فصل اخیر، آمار ضعیف 4 بازی، 7 گل دریافتی و صفر کلین شیت را به جا گذاشته است.

صادق محرمی

این شاید یکی از معدود پیش بینی های غلط برانکو ایوانکوویچ در فوتبال ایران بود. سرمربی تاریخ ساز پرسپولیس، هنگام انتقال صادق محرمی به فوتبال اروپا گفته بود: زمانی قیمت این بازیکن از 10 میلیون یورو هم تجاوز خواهد کرد. این مربوط به دوره ای است که محرمی در پست دفاع راست پرسپولیس، یک استعداد جوان و ستودنی نشان داد و سپس روی قلمدوش علیرضا بیرانوند، در ورزشگاه آزادی دور افتخار زد تا راهی دیناموزاگرب شود. در کرواسی، او اغلب یک بازیکن نیمکت نشین محسوب می شد و عجیب این که سال ها به این حضور بی ثمر ادامه داد. دینامو مدام قهرمان می شد، اما محرمی سهم چندانی در این موفقیت ها نداشت و نهایتا با به جا گذاشتن آمار عجیب یک گل طی 7 فصل، به ایران برگشت. صادق که حالا 30 ساله شده، در ایران پیراهن تراکتور را به تن کرد، اما حالا که همه او را می دیدند، تازه پی می بردند تبدیل به یک بازیکن کاملا معمولی شده است. محرمی طی فصل گذشته، آمار 601 دقیقه بازی در تراکتور را به جا گذاشت؛ با صفر گل و صفر پاس گل.

اللهیار صیادمنش

حالا 24 سالش شده و دیگر آن بازیکن نوجوانی نیست که در ورزشگاه آزادی برای استقلال گل زد و نوید تولد یک سوپراستار آینده دار را داد. او اولین گلزن دهه هشتادی تاریخ لیگ برتر بود و نیز جوان ترین بازیکنی که در همه ادوار، در ترکیب آبی ها قرار گرفت. داستان اللهیار صیادمنش هم مثل خیلی از پدیده های فوتبال ایران عجیب و غریب بود؛ پر از فراز و فرود و گاهی هم توام با فراموشی. مهاجم آملی دوران پرنوسانی را در لیگ های ترکیه و لهستان پشت سر گذاشت و در یک مقطع زمانی هم گذرش به هال سیتی در دسته اول لیگ انگلستان افتاد. آنجا البته صیادمنش اغلب نیمکت نشین بود، هرچند در یک برهه با تغییر پست و استفاده به عنوان مدافع کناری، امیدواری هایی ایجاد کرد. در هر صورت تیم فعلی صیادمنش، وسترلو در بلژیک است و این بازیکن طی 30 بازی برای آن تیم در همه مسابقات، جمعا 7 گل به ثمر رسانده. با وجود خط خوردن سردار آزمون، صیادمنش جایی در فهرست تیم ملی برای جام جهانی 2026 پیدا نکرد.

علی کریمی

هافبک میانی 32 ساله فوتبال ایران، در یک بازه زمانی در جلد ستاره ای قابل اتکا و اثرگذار فرو رفته بود. موضوع مخصوصا مربوط به زمانی می شود که علی کریمی از استقلال راهی لیگ قطر شد و در آن زمان، این موضوع برای هواداران به عنوان خسرانی بزرگ و غیرقابل جبران جلوه کرد. این بهترین دوران فوتبالی ستاره ای بود که خودش را در پیراهن سپاهان به فوتبال ایران معرفی کرد. طی سال های اخیر اما، اوضاع چندان بر وفق مراد کریمی نبوده است. او یک دوره پرفراز و فرود را در کایسری اسپور ترکیه پشت سر گذاشت که پایانش با سکونشینی و محو شدن از برنامه های تاکتیکی تیم همراه بود. کریمی در زمستان قراردادش را فسخ کرد و به عنوان بازیکن آزاد به سپاهان برگشت، اما ناآماده بود و در اغلب مسابقات بیرون نشست. بعد هم که لیگ تعطیل شد و هیچی به هیچی. شاید الان کمتر کسی اصلا یادش بیاید علی کریمی در کدام تیم است!