موسیقی، یار جدایی ناپذیر فوتبال و خصوصا جام جهانی، طی دهه های اخیر بوده و هنرمندان بزرگ این صنعت به انواع مختلف در آن سهمی داشته اند که شاخص ترین های شان پاواروتی، ریکی مارتین، مدونا، آندره آ بوچلی، پیتبال، جنیفر لوپز، نیکی میناژ، شکیرا و... بوده اند. با این حال ایران از ابتدای حضورش در بزرگ ترین رویداد فوتبالی جهان و از زمانی که قرار شده هر کشور یک آهنگ در هر دوره ای که شرکت می کند، به فیفا معرفی کند تا در ورزشگاه ها پخش شود، عملکرد منفعلانه ای داشته و یا توجه چندانی به ژانر ورزشی نداشته است؛ ولو این که نام های بزرگ و سرشناسی طی 6 دوره قبلی به صورت رسمی و یا مستقل برای تیم ملی فوتبال ایران آثاری را منتشر کرده اند.

جام جهانی 1978

شایعه شده بود که جهانبخش پازوکی مدتی بر روی ساخت یک آهنگ برای تیم ملی کار کرده اما هیچ وقت اثری از جانب او به انتشار نرسید. سیاوش قمیشی نیز دیگر هنرمندی بود که شنیده شد قرار است آهنگی به 2 زبان فارسی و انگلیسی منتشر کند ولی در عمل چنین اتفاقی رخ نداد. حتی اخباری پیرامون فائقه آتشین (گوگوش) دست به دست شد، مبنی بر این که قرار است به آرژانتین برود تا خواننده رسمی ایران باشد اما نهایتا نه او و نه خواننده دیگری همراه کاروان تیم حشمت مهاجرانی نشدند. با این وجود در دل تورنمنت و توسط یکی از اعضای تدارکات، کاسِتی از آخرین آهنگ داریوش اقبالی با نام سال 2000 به مسئولان برگزاری داده و این آهنگ به عنوان سرود رسمی ایران در ورزشگاه ها پخش شد. تِرَکی که هیچ ارتباطی با فوتبال و ورزش نداشت و صرفا در آن روزها مورد اقبال عمومی قرار گرفته بود. اردلان سرفراز و منوچهر چشم آذر، به ترتیب ترانه سرا و آهنگ ساز این اثر بودند.

جام جهانی 1998

مسئولان فدراسیون فوتبال بازهم خیلی دیر به فکر ساخت یک آهنگ افتادند و نهایتا به یک گزینه غیرمنتظره رسیدند. آن ها تصمیم گرفتند در یک رویداد فوتبالی از صدای شهرام ناظری استفاده کنند. آهنگ گل افشان که با نام سواران دشت نیز شناخته می شود با شعری از محمدعلی چاوشی و آهنگ سازی هوشنگ کامکار به عنوان سرود رسمی ایران در جام جهانی فرانسه انتخاب شد. زمان این اثر حماسی و باکیفیت 6 دقیقه و 32 ثانیه بود و اهالی فوتبال با آن ارتباط چندانی برقرار نکردند و به هنگام برگزاری بازی ها توسط مردم خوانده و شنیده نشد.

در همین اثنا و در خارج از کشور، تِرک قهرمانان وطن با صدای داریوش اقبالی، اندی مددیان و لیلا فروهر به انتشار رسید. آهنگی ریتمیک و باانرژی که به صورت مستقیم از تیم ملی فوتبال هم یاد کرده بود و در زمان خود، مورد اقبال قرار گرفت. شعر این ترانه از همایون هوشیارنژاد و تنظیم آن از شوبرت آواکیان بود.

جام جهانی 2006

ارتباط بین موسیقی و فوتبال در ایران با ورود به دهه 80 شدت گرفت و خواننده های زیادی دوست داشتند ترانه رسمی تیم ملی برای جام جهانی را از آن خود کنند. در آن زمان اختلافات بین محمد دادکان (رییس فدراسیون فوتبال) و محمد علی آبادی (رییس سازمان تربیت بدنی) آن قدر شدید بود که بر سر انتخاب خواننده نیز بین شان درگیری به وجود آمد. نهایتا زور محمد دادکان و اسپانسر تیم ملی چربید و علیرضا عصار، به جای امیر تاجیک، خواننده سرود رسمی ایران برای جام جهانی آلمان شد.

نام اثر برگزیده شده ای ایران (ایران من) بود و همانند کار انتخاب شده برای جام جهانی 98، بیش از 6 دقیقه بود و زمینه ای حماسی ملی داشت. در ویدیوکلیپ به انتشار رسیده علیرضا عصار در زمین فوتبال حاضر شده بود و این تنها اشتراک کار با فضای فوتبال به حساب می آمد. البته سازندگان اثر همگی اشخاص شناخته شده ای بودند و نام شهرداد روحانی و شاهکار بینش پژوه در آن به چشم می خورد.

در آن دوره ترانه های دیگری نیز به بازار عرضه شد که نگاه های زیادی را به سمت خود خیره کرد. یاسر بختیاری (یاس) که حدودا 24 ساله بود و جزو نسل اول رپ فارسی محسوب می شد، آهنگی برای تیم ملی در جام جهانی 2006 خواند که مورد اقبال طرفداران این ژانر قرار گرفت.

آرش لباف و دی جی علی گیتور نیز آهنگی با نام ایران ایران منتشر کردند که در فضای بین المللی بسیار شنیده شد و به هنگام برگزاری مسابقات صدای این ترک بارها به گوش رسید و حتی خیلی ها فکر می کردند ترانه رسمی ایران برای جام جهانی همین اثر است.

در ادامه باید به یک آهنگ سه نفره از سوی سه فوتبالیست قدیمی هم اشاره داشته باشیم. مهرداد میناوند فقید، نیما نکیسا و پژمان جمشیدی کاری را با نام ستارگان پارسی خواندند که ویدیوی آن توسط سامان مقدم کارگردانی شد. در این موزیک ویدیو هنرمندان و ورزشکاران مطرحی چون کامبیز دیرباز، علی انصاریان، افشین پیروانی، هادی ساعی، فرهاد آییش، مهدی رحمتی، برزو ارجمند، هادی طباطبایی، پژمان بازغی، مسعود رایگان، حسن پورشیرازی، محمدرضا شریفی نیا، داریوش فرهنگ، نیما شاهرخ شاهی، علی قربان زاده، مهدی سلوکی، امیر جعفری، بهزاد محمدی و... حضور داشتند.

همچنین تلویزیون فارسی زبان طپش نیز که در نظر داشت جام جهانی را برای مخاطبانش به صورت رسمی پخش کند موزیکی را با خوانندگی عبدالحسن ستارپور (ستار)، اندی مددیان، داریوش اقبالی، شهرام شهبال (کاشانی)، علی هاتفی (هاتف)، فرشید امین طینت (فرشیدامین) و گروه فارِز به انتشار رساندند که برای جام ملت های 2007 نیز ویدیوی آن مورد استفاده قرار گرفت. البته خروجی کار و استقبال از آن، خلاف اثر مربوط به جام 98 مورد استقبال قرار نگرفت.

جام جهانی 2014

این بار تغییراتی از سوی تصمیم گیرندگان صورت گرفت و آن ها تلاش داشتند تا ترانه ای به روزتر و مرتبط تر با فضای فوتبال و جام جهانی تولید کنند. احسان خواجه امیری که در آن روزها جزو محبوب ترین خوانندگان پاپ بود، شعری از روزبه بمانی و آهنگ سازی بهروز صفاریان خواند که نامش دروازه های دنیا بود. با وجود اصلاحاتی که رخ داده بود این آهنگ آن گونه که انتظار می رفت شنیده نشد و در عین ناباوری صدا و سیما آن را پخش نکرد.

در آن دوره خوانندگانی چون سیروان خسروی و فرزاد فرزین آثاری مستقل عرضه کردند و محمد بحرانی نیز به همراه امیر سلطان احمدی اثری ریتمیک را به انتشار رساندند که فضایی فان داشت.

جام جهانی 2018

در ادامه بی توجهی به ذائقه مخاطب و همچنین جنس یک کار ورزشی در جام جهانی 2018 نیز ادامه یافت. فدراسیون فوتبال با بنیاد فرنگی هنری رودکی قرارداد بست و ساخت اثر را به آن ها سپرد. این بنیاد نیز سالار عقیلی را به عنوان خواننده معرفی کرد و آهنگ 11 ستاره را با ترانه احسان افشاری و بابک برزین منتشر کرد. علی رغم کیفیت مطلوب این آهنگ حماسی، فوتبال دوستان نتوانستند با آن در ورزشگاه هم خوانی کنند.

در آن دوره علیرضا عصار با مشارکت یک اپراتور تلفن همراه، آهنگی مستقل را با نام من ایرانی ام تولید کرد و محمد بحرانی نیز با بهره گرفتن از شخصیت جناب خان و البته با حضور دوباره سلطان احمدی کاری برای تیم ملی، در همان اتمسفر ساخته قبلی روی آنتن برد.

جام جهانی 2022

قرار بود محمد معتمدی، یک خواننده سنتی دیگر، خواننده ترانه ایران برای جام جهانی 2022 باشد اما اتفاقات رخ داده در پاییز 1401 باعث شد تا تولید این اثر نیمه کاره رها شود و فدراسیون فوتبال از آهنگ دوره قبلی که سالار عقیلی خوانده بود، استفاده کند.

جام جهانی 2026

فدراسیون فوتبال و پرواز همای برای سرود رسمی تیم 2026 به توافق رسیدند. کاری که چند روز قبل با نام عشق بی کران منتشر شد. شعر، تنظیم و خوانش این کار با پرواز همای است و جنس آن کاملا شبیه به آثار قبلی به حساب می آید. باید دید فوتبال دوستان نسبت به این آهنگ چه واکنشی خواهند داشت و آیا در جریان بازی ها هواداران با آن هم خوانی می کنند یا خیر.