یک مطالعه جدید نشان می دهد نوزادانی که از نظر ژنتیکی در معرض خطر ابتلا به اوتیسم و بیش فعالی هستند، اگر در سال اول زندگی دو نوع باکتری مفید را در روده خود کسب کنند، احتمال بروز نشانه های این اختلالات در آن ها کمتر است.

به گزارش ایرنا به نقل از سای تِک دِیلی، این یافته نویدبخش، آینده استفاده از پروبیوتیک ها (مکمل های حاوی باکتری های مفید برای سلامت روده) را برای کاهش خطر این اختلالات روشن می کند.

از لحظه تولد، تریلیون ها باکتری شروع به جمع شدن در روده نوزاد می کنند. هم زمان، سازوکارهای مولکولی در بدن تعیین می کنند کدام ژن ها فعال باشند. اکنون پژوهشگران دریافتند این دو سامانه یعنی باکتری های روده (میکروبیوم) و سازوکارهای تنظیم ژن (اپی ژنتیک) ممکن است با هم کار کنند و بر رشد مغز در اوایل زندگی تأثیر بگذارند.

این مطالعه، که در مجله سِل پرس بلو/ Cell Press Blue منتشر شده، نشان داد تغییراتی که در بدو تولد در تنظیم ژن ها وجود دارد، می تواند بر رشد باکتری های روده در سال اول زندگی تأثیر بگذارد.

همچنین پژوهشگران الگوهای ژنتیکی و باکتری های خاصی را شناسایی کردند که با نشانه های اوتیسم و بیش فعالی (اختلال نقص توجه و بیش فعالی) در سن سه سالگی مرتبط بودند. برخی از باکتری ها حتی نقش محافظتی داشتند و خطر ابتلا به این اختلالات را کاهش می دادند.

فرانسیس کا لیونگ چان (Francis Ka Leung Chan)، نویسنده ارشد این مطالعه، می گوید: برخی باکتری ها اثر محافظتی دارند. این یافته هیجان انگیز است؛ زیرا نشان می دهد شاید در آینده بتوان از طریق رژیم غذایی یا پروبیوتیک ها (مکمل های حاوی باکتری های مفید) از رشد سالم کودک حمایت کرد.

دوران اولیه کودکی برای رشد مغز حیاتی است. مطالعات قبلی نشان داده اند که تغییرات ژنتیکی و باکتری های روده نوزاد هر کدام می توانند بر سلامت طولانی مدت تأثیر بگذارند، اما اطلاعات کمی درباره نحوه تعامل این دو سامانه وجود دارد.

هین مین تون (Hein Min Tun)، نویسنده همکار این مطالعه، می گوید: می خواستیم ببینیم ژن ها و باکتری های روده چگونه در اوایل زندگی تعامل می کنند و آیا این تعامل می تواند بر خطر ابتلای کودک به اوتیسم و بیش فعالی تأثیر بگذارد یا خیر. ما نوعی تعامل کشف کردیم: وضعیت ژنتیکی نوزاد در بدو تولد می تواند خطر ابتلا به اوتیسم و بیش فعالی را افزایش دهد، اما حضور برخی باکتری های خوب در روده می تواند این خطر را کاهش دهد.

روش مطالعه

پژوهشگران نمونه های خون بند ناف 571 نوزاد را تحلیل کردند. سپس این یافته ها را با داده های باکتری های روده 969 نوزاد در سنین 2.6 و 12 ماهگی ترکیب نمودند. وقتی کودکان به سن 3 سالگی رسیدند، گروه پژوهشی از پرسشنامه های رفتاری برای ارزیابی رشد عصبی استفاده کردند.

یافته های اصلی پژوهش

نتایج نشان داد وضعیت ژنتیکی نوزاد در بدو تولد با عواملی مانند روش زایمان، طول مدت بارداری، آلرژی های مادر و داشتن خواهر و برادر بزرگ تر مرتبط است. نوزادانی که به روش سزارین به دنیا آمده بودند، تفاوت هایی در ژن های مربوط به ایمنی و رشد مغز نشان دادند.

ارزیابی های رفتاری نشان داد نشانه های اوتیسم و بیش فعالی در کودکان سه ساله با الگوهای ژنتیکی خاص و برخی باکتری های روده ارتباط دارد. جالب اینکه نوزادانی که از نظر ژنتیکی در معرض خطر بالاتر ابتلا به اوتیسم و بیش فعالی بودند، در صورتی که در سال اول زندگی، دو نوع باکتری مفید را در روده خود به دست می آوردند، احتمال بروز نشانه های این اختلالات در آن ها کمتر می شد. این دو باکتری عبارت اند از لاشنوسپیرا پکتینوشیزا (Lachnospira pectinoschiza) و پاراباکتروییدس دیستازونیس (Parabacteroides distasonis).

تون می گوید: زیربناهای سلامت مغز خیلی زود، حتی قبل از تولد، شکل می گیرند؛ اما نمی خواهیم مردم فکر کنند مسیر رشد کودک از بدو تولد قطعی و تغییرناپذیر است. این اختلالات علل متعددی دارند و ما فقط بخش کوچکی از یک پازل بزرگ را کشف کرده ایم.

سیو چین انگ (Siew Chien Ng)، نویسنده اول این مطالعه، می گوید: هدف نهایی، توسعه روش های ساده و بی خطر مانند پروبیوتیک ها (مکمل های حاوی باکتری های مفید) است که بتوانند به رشد باکتری های سالم روده کمک کنند و خطر اختلالات عصبی رشدی را کاهش دهند.

پژوهشگران در حال پیگیری وضعیت کودکان این مطالعه هستند و تأکید می کنند برای تأیید این یافته ها به پژوهش های بیشتری نیاز است.