روزنامه جمهوری اسلامی در مطلبی آورده است: اینکه در روزهای اخیر مسئولان نظام جمهوری اسلامی با عبارات مختلف اعلام می کنند تنگه هرمز برای عبور و مرور کشتی های کشورهای مختلف باز است و فقط به کشورهایی که مرتکب تجاوز و خصومت با ایران شده اند و می شوند اجازه تردد از این تنگه داده نمی شود، سیاست عاقلانه ای است.

مدیریت ایران بر تنگه هرمز و اِعمال مقرراتی که با حقوق قانونی ما منطبق است و تمام کشورها ملزم به رعایت آن هستند، امری ضروری است. چنین مقرراتی را تمام کشورها می پذیرند و اگر چند کشور متجاوز و جنگ افروز به آن گردن نمی نهند و یا با ممنوعیت هایی مواجه هستند، مشکلی است که خودشان به وجود آورده اند و راهی غیر از تحمل آن ندارند مگر آنکه دست از خصومت بردارند و تابع مقررات بین المللی شوند.

ایران امروز با ایران قبل از جنگ تحمیلی سوم کاملاً متفاوت است. قبل از این جنگ تصور آمریکا و همدستان متجاوزش این بود که با یک حمله برق آسا و به شهادت رساندن رهبر و تعدادی از فرماندهان نظامی و شخصیت های سیاسی و ایجاد رعب و وحشت در جامعه با قتل عام دانش آموزان و مراکز حساس کشور می توانند ظرف چند روز ایران را وادار به تسلیم کنند و به نتیجه دلخواه خود برسند.

برخلاف تصور آن ها این جنگ 40روز ادامه یافت و ایران با چهره ای قوی، تسلیم ناپذیر و قدرتمند ظاهر شد بطوری که رییس جمهور آمریکا چاره ای غیر از توقف جنگ و درخواست آتش بس نداشت. دیدیم که آتش بس نیز با اینکه قرار بود دو هفته ای باشد در حال نزدیک شدن به دو ماه است و مردم ایران باصلابت کامل در برابر تهدیدهای دشمن ایستادگی می کنند و پرخروش تر از روزهای اول جنگ در تمام صحنه ها حاضرند.

نیروهای مسلح نیز آماده تر از گذشته و قوی تر از همیشه برای دفاع از کشور و رفع تجاوز دشمن دست به ماشه هستند. مسئولان نیز برخلاف جنجال های تبلیغاتی و رسانه های وابسته به بیگانگان بدون آنکه خم به ابرو بیاورند در سنگرهای خدمت به کشور حاضرند و به وظایف خود عمل می کنند.

در هفته های گذشته و با استفاده از فرصت دوران آتش بس، دشمن تلاش زیادی برای درهم شکستن اراده مردم به عمل آورد و راه های متعددی را پیمود ولی در نهایت با شکست مواجه شد. ایجاد تفرقه، مخالفت با مذاکره، وارد کردن فشار بر مسئولین برای برخوردهای قهرآمیز با همسایگان و بکار بردن ترفندهایی برای برافروختن آتش جنگ، ازجمله این تلاش ها بودند و اخیراً نغمه جدیدی نسبت به کابل های زیردریایی تنگه هرمز به راه افتاده که پیداست از جنس داستان سرایی های دردسرساز است.

تفرقه افکنی تا چند روزی بازارگرمی داشت ولی هوشیاری عقلای قوم آن را با شکست مواجه کرد.

مخالفت با مذاکره متأسفانه بازار گرم تری پیدا کرد بطوری که بعضی از گردانندگان تجمعات شبانه تا مدتی آتش آن را شعله ور نگهداشتند و سرانجام آنهم با ورود بزرگ ترها به خاموشی گرایید. در مقابل فشارها برای برخورد قهرآمیز با همسایگان هم عقلای قوم ایستادند. برای جلوگیری از برافروخته شدن آتش جنگ نیز صاحبان سخن و قلم و تحلیل تلاش زیادی کردند.

درباره تنگه هرمز اگر سیاست تعامل با کشورهای غیرمتخاصم بتواند بر سیاست قهرآمیز غلبه کند، قطعاً منافع زیادی نصیب ایران خواهد شد و آمریکا و همدستان منطقه ای او راه به جایی نخواهند برد. به سراغ کابل های زیردریایی رفتن و با استفاده ابزاری از آن، بر کشورهایی که دخالتی در جنگ و برخورد خصمانه با ما ندارند فشار وارد کردن می تواند به اهرمی برای برانگیختن دشمنی این کشورها علیه ایران تبدیل شود.

ما می توانیم با خودداری از ورود به این قبیل مسائل، توازن مثبت موجود را حفظ کنیم و به استفاده از موقعیت طبیعی و قانونی که در تنگه هرمز داریم ادامه بدهیم. ترامپ در جنگ علیه ایران، برای پیدا کردن حامی به دریوزگی افتاد ولی نتوانست حمایت هیچ کشوری را جلب کند. ما با اقدامات نامتعارف به او برای یارگیری کمک نکنیم و این واقعیت را درک نماییم که سیاست عاقلانه، راهبرد موفقی برای پیروزی ما بر دشمن خواهد بود.