به گزارش خبرنگار مهر، اسکواش برای نخستین بار به جمع رشته‌های حاضر در بازی‌های المپیک پیوسته و قرار است در المپیک لس‌آنجلس 2028 به‌عنوان یکی از رشته‌های رسمی حضور داشته باشد. اتفاقی که نقطه عطفی مهم برای این رشته محسوب می‌شود. ورود اسکواش به جمع رشته‌های المپیکی باعث شده بسیاری از کشورها سرمایه‌گذاری گسترده‌ای را در این رشته آغاز کنند و با برنامه‌ریزی بلندمدت به دنبال کسب سهمیه و مدال در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان باشند.

در همین راستا فدراسیون اسکواش ایران نیز پس از رسمی شدن حضور این رشته در المپیک اعلام کرده که هدف‌گذاری جدی برای کسب سهمیه المپیک و ارتقای جایگاه بین‌المللی این رشته در دستور کار قرار گرفته است. با این حال بررسی روند عملکرد ملی‌پوشان اسکواش ایران نشان می‌دهد مسیر رسیدن به این هدف چندان هموار نیست و فاصله قابل توجهی میان ایران و کشورهای پیشرو در این رشته وجود دارد.

آخرین حضور بین‌المللی تیم ملی اسکواش ایران به رقابت‌های کاپ جهانی هند بازمی‌گردد که در آذرماه 1404 برگزار شد. این مسابقات پس از 17 سال بار دیگر با حضور نمایندگان ایران همراه بود اتفاقی که در نگاه اول می‌توانست نشانه‌ای از بازگشت اسکواش ایران به سطح بین‌المللی باشد اما نتایج نهایی تصویر متفاوتی را نشان داد. تیم ملی ایران در میان 11 تیم حاضر در این رقابت‌ها در جایگاه دهم قرار گرفت. نتیجه‌ای که نشان‌دهنده فاصله قابل توجه با تیم‌های برتر جهان بود.

در این رقابت‌ها تیم ایران با ترکیب سپهر اعتمادپور، پویا شفیعی‌فرد، فاطمه فلاحتی و فرشته اقتداری به میدان رفت. این نفرات در شرایطی مقابل حریفان خود قرار گرفتند که بسیاری از کشورهای حاضر در این تورنمنت، از جمله مصر، برزیل، لهستان، هنگ‌کنگ، مالزی، هند، هلند، ژاپن، کره‌جنوبی، آفریقای جنوبی و استرالیا سال‌هاست سرمایه‌گذاری مستمر و ساختار حرفه‌ای در این رشته ایجاد کرده‌اند.

در کنار نتایج این رقابت‌ها اسکواش ایران در یک سال گذشته با چالش‌های جدی در بحث اعزام‌های بین‌المللی نیز مواجه بوده است. قرار بود ملی‌پوشان این رشته در بهار سال 1404 در رقابت‌های قهرمانی آسیا به میزبانی مالزی حضور پیدا کنند اما به دلیل آغاز جنگ 12 روزه و شرایط ناشی از آن این اعزام لغو شد. پس از آن نیز برنامه‌ریزی برای حضور در رقابت‌های قهرمانی آسیا در پاکستان در دستور کار قرار گرفت ولی این رویداد نیز به طور کامل به تعویق افتاد و هنوز مشخص نیست که آیا در آینده برگزار خواهد شد یا خیر.

این تعویق‌ها و لغوهای پیاپی باعث شده ملی‌پوشان اسکواش ایران عملاً از چرخه مسابقات بین‌المللی فاصله بگیرند. موضوعی که تأثیر مستقیم بر رنکینگ جهانی آنها داشته و موجب افت جایگاه ورزشکاران ایرانی در رده‌بندی‌های رسمی شده است. در رشته‌ای مانند اسکواش که رقابت در سطح جهانی به‌شدت فشرده و مداوم است عدم حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی می‌تواند فاصله فنی ورزشکاران با رقبای جهانی را افزایش دهد.

از سوی دیگر وضعیت آماده‌سازی تیم ملی نیز با چالش‌های جدی روبه‌رو بوده است. طی دو سال گذشته اسکواش ایران نه تنها با محدودیت در اعزام‌های بین‌المللی مواجه بوده، بلکه اردوهای منظم و برنامه‌ریزی‌شده نیز به شکل مستمر برگزار نشده است. همین موضوع باعث شده ورزشکاران از شرایط ایده‌آل تمرینی فاصله بگیرند و فرصت توسعه فنی و تجربه بین‌المللی را از دست بدهند.

در شرایط فعلی یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها درباره اسکواش ایران نحوه حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا است. رویدادی که می‌تواند مهم‌ترین میدان بین‌المللی پیش‌روی این رشته پیش از المپیک باشد. هنوز مشخص نیست وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک چه تصمیمی درباره نوع اعزام تیم اتخاذ خواهند کرد؛ اینکه اسکواش ایران به صورت تیمی در این رقابت‌ها حاضر شود یا تنها در بخش انفرادی شرکت کند.

بررسی شرایط موجود نشان می‌دهد در بخش انفرادی وضعیت ورزشکاران چندان مطلوب نیست چرا که طی دو سال گذشته فرصت حضور در تورنمنت‌های برون‌مرزی برای آنها فراهم نشده و همین مسئله بر آمادگی و تجربه بین‌المللی آنها تأثیر منفی گذاشته است. در مقابل در بخش تیمی شرایط تا حدودی امیدوارکننده‌تر ارزیابی می‌شود.

با وجود تمام این چالش‌ها اسکواش ایران در آستانه یک دوره سرنوشت‌ساز قرار دارد. دوره‌ای که می‌تواند مسیر این رشته را به سمت توسعه یا عقب‌ماندگی بیشتر تعیین کند. ورود اسکواش به المپیک لس‌آنجلس فرصتی تاریخی برای کشورهایی است که بتوانند برنامه‌ریزی دقیق، سرمایه‌گذاری هدفمند و حضور مستمر در میادین بین‌المللی داشته باشند اما در صورت تداوم شرایط فعلی، فاصله ایران با سطح اول جهان در این رشته همچنان رو به افزایش خواهد بود.