کارزار پنهان برای انتخابات ریاست جمهوری 2028 آمریکا با تمام قوا در جریان است و نشانه های بی شماری حاکی از آن است که نامزدهای احتمالی از هم اکنون خود را برای ورود به این رقابت آماده می کنند.

به گزارش دنیای اقتصاد به نقل از نیویورک تایمز، انتظار می رود میدان رقابت برای دموکرات ها کاملا باز باشد. چهره های جاه طلب این حزب از همین حالا سفرهای خود را به ایالت هایی که رأی گیری اولیه در آنها انجام می شود آغاز کرده اند تا ضمن جلب نظر گروه های کلیدی رأی دهندگان، در برنامه های مربوط به پادکست ها نیز حضور یابند. در اردوگاه جمهوری خواهان، از آنجا که دونالد ترامپ همچنان در قدرت است، احتیاط بیشتری به چشم می خورد؛ با این حال، گمانه زنی ها درباره جی دی ونس ، معاون رییس جمهور، و مارکو روبیو ، وزیر امور خارجه، شدت گرفته است. حتی اگر هر دو نفر وارد عرصه شوند، احتمالا رقبای دیگری نیز آنها را به چالش خواهند کشید. (اگرچه ترامپ گاهی ایده دوره سوم ریاست جمهوری را به زبان آورده، اما قانون اساسی آمریکا صراحتا این اجازه را به او نمی دهد.) اما نامزدهای احتمالی چه کسانی هستند؟

جی دی ونس، معاون رییس جمهور، از همان لحظه ای که در سال 2024 به عنوان جفت انتخاباتی جمهوری خواهان معرفی شد، خود را وارث سیاسی ترامپ نشان داده است. با این حال، باید دید آیا رأی دهندگان حزب نیز او را به این چشم می بینند یا خیر. در میان دموکرات ها، کامالا هریس، معاون سابق رییس جمهور، شناخته شده ترین چهره است و بیشترین حضور را در شبکه های اجتماعی دارد. او همچنین عمیق ترین ارتباط را با رأی دهندگان سیاه پوست دارد؛ گروهی که نتیجه سه رقابت مقدماتی اخیر و نزدیک حزب را رقم زده اند. اما بسیاری از دموکرات ها مشتاق اند تا از شکست هریس در سال 2024 عبور کنند و پس از کارزار فاجعه بار انتخاباتی جو بایدن، ترجیح می دهند نامزدی بدون ارتباط مستقیم با او را برگزینند.

فراتر از ونس، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه که در سال 2016 نیز نامزد ریاست جمهوری شده بود، برجسته ترین چهره در کابینه فعلی است و در صورت نامزدی هر دو نفر، رقیب اصلی معاون رییس جمهور محسوب می شود. چند مقام دیگر این کابینه نیز پیش تر سابقه نامزدی دارند: داگ برگوم (وزیر کشور)، رابرت اف. کندی جونیور (وزیر بهداشت و خدمات انسانی که در سال 2024 هم به عنوان دموکرات و هم مستقل نامزد شد) و تولسی گابارد (مدیر اطلاعات ملی). پیت هگست، وزیر دفاع، اگرچه پیش از این نامزد نشده، اما اکنون به یک چهره ملی تبدیل شده است.

چندین عضو دولت بایدن حتی پیش از پیروزی ترامپ در سال 2024، در حال آماده سازی خود برای کارزارهای ملی بودند. پیت بوتجیج ، وزیر سابق حمل ونقل، کارزار تحسین برانگیزی در سال2020 داشت و هرگز از جایگاه یک نامزد بالقوه خارج نشد. جینا ریموندو ، وزیر سابق بازرگانی، توانایی بالایی در جذب حامیان مالی دارد اما در میان رأی دهندگان خارج از ایالت زادگاهش چندان شناخته شده نیست. رام امانوئل ، سفیر سابق آمریکا در ژاپن و میچ لندریو ، شهردار سابق نیواورلئان نیز سیگنال هایی مبنی بر احتمال ورود به رقابت های 2028 ارسال کرده اند.

در دوره دوم ترامپ، فرمانداران دموکرات پرچم مقاومت لیبرال ها را به دست گرفته اند. در این میان، گوین نیوسام از کالیفرنیا، جی بی پریتزکر از ایلینوی، جاش شاپیرو از پنسیلوانیا، وس مور از مریلند، اندی بشیر از کنتاکی، گرچن ویتمر از میشیگان و جارد پولیس از کلرادو چهره هایی هستند که به واسطه موفقیت های ایالتی و جسارت های سیاسی شان، در کانون توجه قرار دارند. در سوی دیگر، فرمانداران جمهوری خواهی نظیر ران دی سانتیس از فلوریدا (که شاید بخواهد شکست 2024 را جبران کند)، گرگ ابوت از تگزاس (که با ابتکاراتش در مساله مهاجرت خبرساز شد)، برایان کمپ از جورجیا، اسپنسر کاکس از یوتا، سارا هاکبی سندرز از آرکانزاس و گلن یانکین از ویرجینیا، پتانسیل بالایی برای ورود به عرصه ملی دارند.

تعداد سناتورهایی که احتمال نامزدی شان می رود آن قدر زیاد است که شاید به یک صحنه مناظره اختصاصی نیاز داشته باشند. دموکرات هایی مانند کوری بوکر، ایمی کلوبوچار، مارک کلی، کریس ون هولن و چهره های جوان تری چون روبن گالگو، کریس مورفی و الیسا اسلاتکین در کنار سناتورهای جورجیا، جان آساف و رافائل وارناک، مطرح هستند. در میان جمهوری خواهان نیز تد کروز، رند پال، تیم اسکات، تام کاتن، ریک اسکات، جاش هالی، کیتی بریت و دیوید مک کورمیک از گزینه های جدی به شمار می روند. اگرچه نمایندگان مجلس سفلی (مجلس نمایندگان) تاریخچه درخشانی در فتح کاخ سفید ندارند، اما چهره هایی چون جازمین کراکت و جیسون کرو (دموکرات) و الیسا استفانیک و جیم جردن (جمهوری خواه) ممکن است شانس خود را امتحان کنند.

در جناح چپ، در صورت نامزدی الکساندریا اوکاسیو کورتز، او بدون شک پیشتاز ترقی خواهان خواهد بود. رو کانا از کالیفرنیا نیز که نقش کلیدی در افشای پرونده های اپستین علیه ترامپ داشت، دیگر گزینه قدرتمند این طیف است. در مقابل، برخی جمهوری خواهان مطرود مانند مارجوری تیلور گرین (که با انتقاد از ترامپ از کنگره استعفا داد)، مایک پمپئو (که در دولت دوم ترامپ کنار گذاشته شد) و نانسی میس، ممکن است از محدودیت دوره های ریاست جمهوری ترامپ برای بازگشت به قدرت استفاده کنند.

همانند گذشته، سیاستمدارانی هستند که می توانند از رقابت های میان دوره ای مستقیما به صحنه ملی پرتاب شوند؛ چهره هایی چون جیمز تالاریکو، گراهام پلاتنر و راب سند در میان دموکرات ها و بایرون دانلدز و ویوک راماسوامی در میان جمهوری خواهان. علاوه بر این، موفقیت ترامپ باعث شده تا چهره های رسانه ای نظیر استیون ای. اسمیت، تاکر کارلسون، استیون کی. بنن، مت گیتس و میلیاردر معروف مارک کیوبن نیز مسیر مشابهی را برای خود متصور شوند. در نهایت، نباید از اعضای خانواده ترامپ غافل شد. دونالد ترامپ جونیور و لارا ترامپ اگرچه در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ بیشتر بر تجارت و سیاست های ایالتی تمرکز کرده اند، اما نامشان همواره به عنوان وارثان احتمالی این جریان سیاسی در راهروهای قدرت شنیده می شود.