به گزارش ورزش سه، تروند یوهانسن یکی از سرشناس‌ترین تحلیل‌گران فوتبال نروژ یادداشت مهم خود برای سایت vg.no را اینطور آغاز می‌کند: ادعای من این است که برای فوتبال نروژ بهتر است آرسنال، با کاپیتانی مارتین اودگارد، سرانجام فاتح لیگ برتر شود؛ و چه بهتر که لیگ قهرمانان را هم ببرد. اودگارد همین حالا به یک یا دو جام بزرگ نیاز دارد. او با پیروزی خانگی مقابل برنلی و برد خارج از خانه برابر کریستال پالاس، می‌تواند اولین جام قهرمانی آرسنال در لیگ برتر را پس از ۲۲ سال بالای سر ببرد؛ اتفاقی که به طور قطع بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین لحظه دوران بازی او خواهد بود و با این انرژی می‌تواند روانه جام جهانی شود.

او در سن ۲۷ و نیم سالگی، از مدت‌ها قبل یکی از غول‌های فوتبال نروژ به شمار می‌رود، اما عناوین و افتخارات کمی کسب کرده است. تا به اینجای کار، سهم او تنها یک جام حذفی بوده که آن را هم در دوران حضور قرضی‌اش در رئال سوسیه‌داد به دست آورد، اما حتی در آن زمان هم نتوانست حس واقعی یک قهرمان را لمس کند؛ چرا که فینال آن مسابقات به دلیل همه‌گیری کرونا یک سال به تعویق افتاد و در همان روزی که بازی برگزار شد، اودگارد در آرسنال حضور داشت و شکست ۳ بر صفر مقابل لیورپول را تجربه می‌کرد.

بنابراین، او پس از بیش از پنج سال حضور در آرسنال که نزدیک به چهار سال آن را به عنوان کاپیتان سپری کرده، نسبت به ارلینگ هالند و رقیب اصلی‌اش منچسترسیتی، نیاز بسیار بیشتری به برپایی جشن قهرمانی دارد. در سمت مقابل، هالند دو عنوان قهرمانی لیگ برتر و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامه دارد؛ او فاتح جام حذفی انگلیس، جام اتحادیه، جام حذفی آلمان و هم لیگ و هم جام حذفی اتریش شده است.

هالند و سیتیزن‌ها هنوز تسلیم نشده‌اند و برای یک قهرمانی دیگر در لیگ می‌جنگند، اما ماشین گلزنی نروژ این توانایی و ظرفیت ذهنی را داشت که این فصل را فعلا دست کم با دو جام (اتحادیه و حذفی) به پایان برساند. تصویر زیر مربوط به زمانی است که هالند دومین قهرمانی پیاپی خود در لیگ برتر انگلیس را جشن می‌گرفت:

هالند در هر صورت پس از پشت سر گذاشتن یک فصل قدرتمند و درخشان دیگر که احتمالاً با کسب دوباره عنوان آقای گلی لیگ برتر همراه خواهد بود، با اعتماد به نفسی فوق‌العاده روانه جام جهانی می‌شود. این در حالی است که اودگارد هنوز هم به طور مداوم با این بحث و جدل‌ها روبروست که آیا کاپیتان شایسته‌ای برای آرسنال است یا نه. این حرفها در صورت عدم قهرمانی، می‌تواند فشار رسانه‌ای سنگینی را در کنفرانس‌های خبری جام جهانی علیه او ایجاد کند.

اگر آرسنال قهرمان لیگ نشود، اودگارد از نظر روحی و روانی ضربه بسیار سخت‌تری نسبت به هالند خواهد خورد؛ به خصوص اینکه او سخت‌ترین فصل دوران حرفه‌ای خود را پشت سر گذاشته و هرگز در گذشته این‌چنین با مصدومیت‌های طولانی دست و پنجه نرم نکرده بود. دوری بیش از چهار ماهه از میادین و ثبت هفت مصدومیت متفاوت سبب شد تا او ۲۵ مسابقه رسمی را از دست بدهد.

به همین دلیل، ریتم بازی او در دوره‌هایی کاملاً از دست رفت؛ او ترجیح می‌داد به جای ارسال پاس‌های کلیدی و گره‌گشا، به پاس‌های مطمئن و بی‌خطر رو بیاورد و طبیعتاً آن اعتماد به نفس همیشگی را در زمین نداشت. اگر آرسنال یک بار دیگر در گام آخر بلغزد، این مشکلات قطعاً سنگین‌تر و خردکننده‌تر احساس خواهند شد و رسانه‌ها او را به عنوان «مسئول اصلی» لغزش‌های همیشگی تیم در لحظات پایانی فصل معرفی خواهند کرد.

وضعیت بازی‌های باقی‌مانده:

آرسنال در حال حاضر با دو امتیاز اختلاف نسبت به منچسترسیتی در صدر جدول قرار دارد، هرچند تفاضل گل سیتیزن‌ها یک واحد بهتر است.

بازی‌های باقی‌مانده آرسنال: برنلی (خانه)، کریستال پالاس (بیرون از خانه)

بازی‌های باقی‌مانده منچسترسیتی: بورنموث (بیرون از خانه)، استون ویلا (خانه)

اما اگر آرسنال قهرمان لیگ شود، شور و هیجان مطلق برپا خواهد شد. حضور تعویضی اودگارد در بازی هفته گذشته مقابل وستهم یک بازگشت بزرگ برای او بود؛ او نه تنها نمایش خوبی داشت، بلکه نقشی کاملاً کلیدی در حرکتی ایفا کرد که منجر به گل سرنوشت‌ساز و آرسنال شد. گلی که شاید در نهایت از آن به عنوان گل قهرمانی یاد شود. عملکرد او در دیدار با وستهم و خوش‌حالی دیوانه‌وارش را تماشا کنید:

تا ماه ژوئن، هشت ماه از آخرین بازی این هافبک طراح با پیراهن تیم ملی نروژ می‌گذرد. او تجربه و هوش فوتبالی بالایی دارد و بعید است برای هماهنگی مجدد با تیم دچار مشکل شود. سوال اصلی بیشتر اینجاست که مابقی اعضای تیم چطور با بازگشت او پس از هفت بازی غیبت کنار خواهند آمد؛ چرا که وقتی مارتین اودگارد در زمین حضور دارد، کاملاً جریان بازی نروژ را تحت کنترل و سلطه خود درمی‌آورد و تاتکیک تیم در غیاب او شکل و شمایل دیگری داشت.

خوشبختانه هم‌تیمی‌های اودگارد نشان داده‌اند که بدون حضور این مهندس میانه میدان هم می‌توانند عملکرد خوبی داشته باشند؛ به خصوص اینکه او در ماه‌های اخیر آسیب‌پذیر نشان داده است. هیچ تضمینی وجود ندارد که بدن او کشش همراهی تیم در کل تورنمنت را داشته باشد، هرچند استراحت اجباری ماه‌های گذشته شاید یک مزیت برای ریکاوری بدنش باشد.

نروژ در دو سال گذشته ۱۴ مسابقه رسمی برگزار کرده که اودگارد تنها در نیمی از آن‌ها حاضر بوده است؛ مسابقاتی که هم با حضور او و هم در غیابش با نتایج خوبی همراه شده‌اند.

آمار نروژ بدون اودگارد: شش پیروزی و یک شکست. تفاضل گل: ۲۶ به ۸.

آمار نروژ با حضور اودگارد: شش پیروزی و یک تساوی. تفاضل گل: ۲۶ به ۴.

اما حالا نوبت به جام جهانی رسیده است؛ جایی که کیفیت رقیبان چندین برابر می‌شود و نروژ به مارتین اودگارد در بالاترین سطح آمادگی‌اش نیاز مبرم دارد. بدون شک، آغاز این مسیر با یک مدال و جام قهرمانی لیگ برتر انگلیس، بهترین اتفاق ممکن برای او خواهد بود.