در میانه اقیانوس آرام، حدود 250 کیلومتری شمال شرقی گوام، جزیره کوچک تی نیان دوباره به یکی از مهم ترین نقاط راهبردی ارتش آمریکا تبدیل شده است؛ جزیره ای که زمانی بزرگ ترین پایگاه هوایی جهان بود و امروز واشنگتن میلیاردها دلار برای احیای آن هزینه می کند.

به گزارش فرارو، تی نیان در مجمع الجزایر ماریانا قرار دارد و بخشی از قلمرو مشترک المنافع آمریکا در اقیانوس آرام است. این جزیره در جنگ جهانی دوم نقشی تاریخی داشت؛ زیرا بمب افکن های B-29 آمریکا از پایگاه نورث فیلد همین جزیره برای حمله اتمی به هیروشیما و ناگازاکی پرواز کردند.

پس از تصرف تی نیان از ژاپن در سال 1944، آمریکا با سرعتی بی سابقه این جزیره را به یک ابرپایگاه نظامی تبدیل کرد. در اوج جنگ، بیش از 150 هزار نظامی در آن مستقر بودند و شبکه ای عظیم از باندهای پروازی، مخازن سوخت، انبار مهمات و تأسیسات دریایی در آن ساخته شد. در آن زمان نورث فیلد و وست فیلد بزرگ ترین مجموعه باندهای پروازی جهان محسوب می شدند.

اما پس از پایان جنگ جهانی دوم، اهمیت تی نیان کاهش یافت و بخش عمده زیرساخت های آن به مرور در جنگل های استوایی مدفون شد. اکنون، تقریباً هشتاد سال بعد، پنتاگون دوباره این جزیره را احیا می کند؛ نه برای جنگ با ژاپن، بلکه برای مهار چین.

گزارش های رسمی و رسانه ای نشان می دهد آمریکا پروژه ای گسترده برای بازسازی باندهای فرود، ایجاد پارکینگ هواپیماهای نظامی، ساخت تأسیسات سوخت رسانی، انبارهای لجستیکی و ارتقای بندر دریایی تی نیان آغاز کرده است. تنها پروژه بازسازی باندها بیش از 400 میلیون دلار هزینه دارد و قراردادهای جدید ساخت تاکسی وی ها و محل استقرار هواپیماها نیز صدها میلیون دلار دیگر ارزش دارند. برآوردها نشان می دهد مجموع سرمایه گذاری نظامی آمریکا در تی نیان ممکن است به حدود 800 میلیون دلار برسد.

هدف اصلی این توسعه، اجرای راهبرد جدید نیروی هوایی آمریکا موسوم به Agile Combat Employment یا ACE است؛ راهبردی که بر پراکنده سازی هواپیماها و نیروها در ده ها پایگاه کوچک در اقیانوس آرام تأکید دارد. در سال های اخیر، ارتش آمریکا به شدت نگران آسیب پذیری پایگاه های بزرگ خود مانند Andersen Air Force Base در برابر موشک های بالستیک و هایپرسونیک چین شده است. در صورت وقوع جنگ بر سر تایوان، پایگاه های ثابت آمریکا در گوام می توانند در همان ساعات اولیه هدف حملات گسترده قرار گیرند. به همین دلیل واشنگتن تلاش می کند شبکه ای از پایگاه های جایگزین و پراکنده در سراسر اقیانوس آرام ایجاد کند تا نابودی یک پایگاه، توان عملیاتی آمریکا را فلج نکند.

تصاویر جدید از پایگاه هوایی تی نیان که فعالیت های ساخت و ساز را در آن نشان می دهد

تی نیان از این نظر موقعیتی ایده آل دارد: نزدیک به گوام است، تحت کنترل کامل آمریکاست، زمین های نسبتاً مسطح و مناسب برای باندهای بلند دارد و در عین حال از نظر جغرافیایی به اندازه کافی پراکنده است که هدف قرار دادن همزمان آن دشوار باشد. همچنین آمریکا بخش بزرگی از اراضی جزیره را در اختیار گرفته تا برای تمرین های رزمی، استقرار بمب افکن ها، پهپادها و هواپیماهای ترابری استفاده کند.

نکته مهم دیگر این است که احیای تی نیان تنها یک پروژه عمرانی نیست؛ بلکه بخشی از تغییر بزرگ دکترین نظامی آمریکا در اقیانوس آرام محسوب می شود. در دوران جنگ سرد، آمریکا به چند ابرپایگاه ثابت متکی بود، اما اکنون پنتاگون به سمت شبکه ای از پایگاه های توزیع شده حرکت می کند؛ الگویی که الهام گرفته از تجربه جنگ اوکراین و تهدید موشکی چین است. در واقع واشنگتن می خواهد نیروی هوایی و دریایی خود را به جای تمرکز در چند نقطه، در ده ها جزیره و فرودگاه کوچک پخش کند.

به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران معتقدند تی نیان ممکن است در دهه آینده به یکی از مهم ترین گره های لجستیکی و عملیاتی آمریکا در هر سناریوی احتمالی درگیری با چین تبدیل شود؛ جزیره ای که روزی نقطه آغاز پایان جنگ جهانی دوم بود و حالا شاید به یکی از خطوط مقدم رقابت قدرت های بزرگ قرن بیست ویکم تبدیل شود.

منبع: فرارو