حمید ظهرابی، معاون سازمان حفاظت محیط زیست به مناسبت روز جهانی گونه های در معرض خطر انقراض،( 15 می برابر با 25 اردیبهشت ) با اشاره به روند نگران کننده کاهش تنوع زیستی در جهان افزود: اگرچه انقراض بخشی از چرخه طبیعی حیات زمین است؛ اما امروز سرعت این روند به شکل بی سابقه ای افزایش یافته و به یک بحران جدی زیستی تبدیل شده است.

به گزارش روابط عمومی سازمان حفاطت محیط زیست، وی اظهار کرد: در گذشته نرخ انقراض در مقیاس میلیون ها سال سنجیده می شد، اما اکنون این روند شتاب زیادی گرفته است، موضوعی که زنگ خطر جدی برای آینده حیات وحش به شمار می رود.

ظهرابی با اشاره به از دست رفتن دو گونه ارزشمند گربه سان در ایران طی حدود یک قرن اخیر، گفت: شیر ایرانی و ببر هیرکانی از جمله گونه هایی هستند که کشورمان آن ها را از دست داده است.

معاون سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به شعار امسال روز جهانی گونه های در معرض خطر انقراض با عنوان جشن داستان های موفقیت بازگشت حیات وحش ، بر امکان احیای گونه ها تأکید کرد و گفت: اجرای طرح های حفاظتی و احیایی برای گونه هایی مانند گورخر آسیایی و گوزن زرد ایرانی، نمونه ای از موفقیت اقدامات علمی و مشارکت جوامع محلی است.

وی درباره روند احیای گوزن زرد ایرانی توضیح داد: این گونه که سال ها منقرض شده تصور می شد، پس از کشف چند رأس در منطقه دز در دهه 40 شمسی، با اجرای برنامه های تکثیر در اسارت و انتقال به زیستگاه های طبیعی، بار دیگر به طبیعت بازگشته است. ثبت تصویر گوساله تازه متولدشده این گونه توسط دوربین های تله ای در سال گذشته، نشانه موفقیت این برنامه حفاظتی است.

ظهرابی با اشاره به آخرین آمارهای اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) گفت: 154 گونه مهره دار ایران و حدود 25 درصد گونه های گیاهی کشور در فهرست گونه های در معرض تهدید قرار دارند و براساس فهرست ملی نیز 117 گونه در وضعیت خطر انقراض هستند.

وی افزود: به منظور حفاظت از تنوع زیستی، کشور دارای 327 منطقه تحت حفاظت، 13 ذخیره گاه زیست کره و 226 تالاب ثبت شده است که 26 تالاب آن در فهرست بین المللی کنوانسیون رامسر قرار دارند. همچنین بخش هایی از جنگل های هیرکانی و کویر مرکزی ایران نیز به عنوان میراث طبیعی جهانی ثبت شده اند.

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست در پایان تأکید کرد: برای هر یک از گونه های در معرض خطر، برنامه عمل اختصاصی تدوین شده و کمیته های تخصصی با همکاری دانشگاه ها و تشکل های علمی، روند حفاظت و احیای گونه ها را بر پایه داده ها و مطالعات علمی دنبال می کنند.