به گزارش ورزش سه، امیرحسین حسین‌زاده، آقای گل دو فصل اخیر فوتبال ایران و یکی از چهره‌های برتر در میان بازیکنان شاغل در این رشته ورزشی، در این مدت در سطحی نمایش داده که همه انتظار دارند او در هر مسابقه موفق به گلزنی بشود.

گلزنی آنقدرها هم کار ساده‌ای نیست، به خصوص اگر ترکیب تیم طوری باشد که از امتیاز هافبک طراح برخوردار نباشد. حسین‌زاده در هر سه مسابقه در تیمی قرار گرفت که دو هافبک پست شش را به عنوان بازیکنان مرکزی در خود داشت و تغذیه او تنها از سوی وینگرها قابل رخ دادن بود. با این حال او که در بازی دوم تقلای زیادی برای گلزنی داشت و تا یک قدمی آن هم پیش رفته بود، در بازی سوم و در دقیقه ۹۰+۲ با شوتی مهلک و از راه دور دروازه پیام نیازمند را باز کرد تا بالاخره از بازی‌های درون تیمی یک گل دشت کند و با وجود شکست تیمش، به ناراحتی خود از گل نزدن پایان بدهد.

برای مهاجمانی که به گلزنی و آقای گلی عادت می‌کنند، گل نزدن شبیه به آخر دنیاست و ممکن است بعد از یک بازی به پایان رسیده اما ناموفق، آنها خواب به چشم‌شان نیاید. به هر صورت حسین‌زاده با گلی که به ثمر رساند، مثل علی علیپور موفق شد در این سه مسابقه درون تیمی کاری را که دوست داشت، انجام بدهد تا حداقل با وجود شکست عجیب تیمش، تنها بازیکنی باشد که با کمی رضایت از خود، زمین چمن نه چندان صاف و خوش‌رنگ دستگردی را ترک کند.