به گزارش "ورزش سه"، از ساعت 23، سانتیاگو برنابئو شاهد غم‌انگیزترین بازی سال خواهد بود. در یک سو، تیمی که سقوطش به دسته پایین‌تر قطعی شده است (رئال اوویدو) و در سوی دیگر، غولی سقوط‌کرده به نام رئال مادرید. سقوط‌کرده و شکست‌خورده، رودرروی هم. شاگردان آلوارو آربلوا سه هفته پایانی لیگ را که شامل دو میزبانی در ورزشگاه سفیدپوشان است، با ناامیدی پشت سر خواهند گذاشت؛ بازی‌هایی که هیچ چیز برای تعیین تکلیف ندارند، اما پر از حساب‌های تصفیه‌نشده میان هواداران و فوتبالیست‌ها هستند.

با این حال، چیزی از امشب شروع به بازی شدن می‌کند و فلورنتینو پرز توپ را به گردش درآورده است: نبرد برای کنترل رئال مادرید. 

رئیس مادریدی‌ها در کنفرانس مطبوعاتی بی‌سابقه و تاریخی سه‌شنبه گذشته، انتخاباتی را اعلام کرد که صبح پنجشنبه جنبه رسمی به خود گرفت. پرز از کمپین‌های سازمان‌دهی شده علیه خود شکایت کرد و در مصاحبه با شبکه «لا سستا»، بدون نام بردن، به انریکه ریکلمه اشاره کرد.

این بازرگان اهل آلیکانته تنها کسی است که در سال‌های اخیر، ایده حضور در پای صندوق‌های رای مقابل فلورنتینو پرز را مطرح کرده است. ریکلمه، سهام‌دار اصلی شرکت «کاکس»، همچنان در حال کار برای تقویت نامزدی خود است. او ۲۰ سال است که عضو باشگاه است، قدرت اقتصادی کافی برای مقابله با مانع دشوار ضمانت بانکی (۱۵٪ بودجه باشگاه) را دارد و پروژه او شامل بدنه‌ای از مادریدی‌های اصیل (فوتبالیست‌های برجسته باشگاه) و دنیای تجارت خواهد بود.

چالش عمومی فلورنتینو پرز، بخش افراطی مادریدیسمو را در بر می‌گیرد. او به دنبال بسیج کردن هواداران است و دقیقاً همین هدف را در سانتیاگو برنابئو دنبال می‌کند. بازی مقابل اوویدو به یک همه‌پرسی درباره شخصیت رئیس تبدیل شده است؛ چیزی که یادآور حرکت ژوزه مورینیو در دسامبر ۲۰۱۲ است، زمانی که دقایقی قبل از دربی، هواداران را به قضاوت فراخواند. 

آن حرکت برای مرد پرتغالی خوب جواب داد. مورینیو همچنان گزینه محبوب رئیس برای هدایت تیم از روی نیمکت است (و ادبیات جنگ‌جویانه‌ای که پرز انتخاب کرده، کاملاً با شخصیت این مربی سازگار است)، اما هرگونه تصمیم ورزشی تا زمان مشخص شدن نتیجه انتخابات به حالت تعلیق درخواهد آمد.

در حالی که آربلوا تلاش می‌کند تنش رقابتی بازیکنانش را حفظ کند («باید ثابت کنیم که شایسته پوشیدن این نشان هستیم»)، هواداران رئال مادرید خود را درگیر یک جنگ رسانه‌ای می‌بینند. فلورنتینو پرز به دور از هرگونه انتقاد از خود، تکلیف را روشن کرد: جبهه او رئال مادرید است و جبهه مقابل، دشمن رئال مادرید. یک دیدگاه ساده‌انگارانه و سیاه و سفید.

در طول فصل، صدای سوت‌های اعتراضی در سانتیاگو برنابئو بارها شنیده شده است. بسیاری از بازیکنان مانند وینیسیوس، بلینگام، امباپه و کاماوینگا طعم این تنبیه را چشیده‌اند. برای اولین بار در ۲۰ سال اخیر، شعارهای «فلورنتینو، استعفا» نیز به گوش رسید. اکنون در تقابل با اوویدو، صدای هواداران اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

کارت‌ها روی میز ریخته شده است. هیچ‌کس با بحران ورزشی و نهادی که رئال مادرید از آن رنج می‌برد بیگانه نیست. استراتژی رئیس این است که از انتخابات، با رقیب یا بدون رقیب، با تایید دوباره جایگاهش خارج شود. در حال حاضر، او نخواسته درباره اقدامات واقعی که برای تغییر وضعیت انجام خواهد داد، صحبتی کند. 

اگر هواداران به دنبال پاسخ‌هایی درباره قدرت بیش از حد رختکن یا تغییری برای مقابله با بی‌ثباتی بودند (همه چیز نشان می‌دهد که در عرض تنها ۱۴ ماه، حداقل چهار سرمربی در تیم اصلی حضور داشته‌اند)، آنچه با آن مواجه شدند، یادآوری یک جنگ ابدی مادریدی بود. طبل‌های جنگ در خیابان‌های اطراف برنابئو به صدا درآمده‌اند؛ فراخوان فلورنتینو پرز برای مبارزه صادر شده است.