در جنگ اخیر بسیار افرادی که خود را کارشناس اقتصادی معرفی می کنند، با اظهار نظرهای غیر کارشناسی نه تنها مؤلفه های میدان جنگ را به نفع دشمن تغییر می دهند، بلکه انتظارات عمومی را در مسیر غلط و مغایر با امنیت ملی منحرف می سازند.

به گزارش اطلاعات، اخیراً کارشناس تاریخ خوانده ای که خود را اقتصاددان می داند[سعید لیلاز]، در یک گفتگوی رسانه ای اعلام کرده جنگ تحمیلی اخیر هیچ هزینه ای نداشته است! .

کارشناس دیگری در تریبون های مختلف رسانه ای مسئولان دولت را رسماً عمّال دشمن در جنگ اقتصادی معرفی کرده که چه نشستید، برخی دولتمردان خواهان آشفتگی بازار ارز هستند و در شرایط موجود باید دلار ارزان شود.

گروهی دیگر در حال حمله به فلان مسئول بانکی هستند که همه مشکلات معیشتی جامعه ثمره برنامه تک نرخی کردن ارز و سیاست های پولی اوست.

آن دیگری که فرقی میان خودرو 206 و لندکروز را نمی بیند، به صراحت، حکم بر ضرورت قطع همیشگی اینترنت بین الملل می دهد، حال آنکه در این روزگار روابط بین المللی بدون تجارت الکترونیک و اقتصاد دیجیتال تصورشدنی نیست.

القصه، گویا در این وانفسای اقتصادی حکم کرده اند هر اقتصاد نخوانده خارج از گودی، برای مشکلات فضای کسب و کار ایران نسخه رسانه ای بپیچد، اما مسئولیت بلایی را که با توصیه او به بازار ایران تحمیل می شود، نپذیرد.

مدیری که گویا از رقابت صنعتی اطلاعی ندارد و نمی داند لازمه تولید ارزان و با کیفیت، دسترسی راحت به مواد اولیه و سرمایه کافی است، اصرار بر قیمت گذاری متمرکز دارد و می خواهد با من بمیرم، تو بمیری هم جانب تولیدکننده را بگیرد و هم حقوق مصرف کننده را رعایت کند. اما حاضر نیست ذره ای از بروکراسی دستگاه تحت مدیریتش برای تسهیل شرایط تولید صنعتی کم کند.

قانونگذاری که حتی یک روز کارگری نکرده و گرد و خاک کارگاه به لباسش ننشسته، در شرایط جنگ تحمیلی برای ادامه فعالیت بنگاه های آسیب دیده در جنگ، مقررات پیچیده ای وضع می کند که برون رفت از هفت خانِ آن طاقت فرساست.

همه این سخنوری های تحریک کننده و کارشناسی های غیراقتصادی، محصول نا آگاهی از اصول اولیه علم اقتصاد است و شاید ترفندی برای ضربه زدن به اقتصاد ضعیف شده از جنگ!

آن ها نمی دانند، نرخ تورم واقعی در نتیجه فعل و انفعالات واقعی اقتصاد و سیاست های دولت رخ می دهد و تغییر در متغیرهای پولی، با وقفه در سطح بازار دیده می شود. نمی دانند آثار جنگ تحمیلی اخیر در متغیرهای واقعی، ماه ها بعد نمایان می شود. اما تورم انتظاری، متغیری است که لهیب گونه پیش از تورم واقعی حتی با سخن نسنجیده و تحریک کننده فلان کارشناس اقتصاد نخوانده یا سختگیری بی مورد فلان مدیر اداری در بازار تشدید می شود.

نمی دانند که افزایش ارزش پول ملی یا کاهش قیمت ارز در بازار الزامات ویژه ای دارد و شانسی و الابختکی نیست که در وضعیت دشوار جنگ، به ناگهان بهبود یابد.

وقتی در شرایط فوق حساس محیط کسب و کار ایران، هر کسی از یک مجرای رسانه ای، ژست اقتصاددان به خود می گیرد و نسخه های تشدید کننده تورم انتظاری وضع می کند، چگونه می توان به تعدیل نرخ تورم در ماه های آینده امیدوار بود؟

وقتی این قبیل اظهار نظرهای غیرکارشناسی، نرخ تورم انتظاری را بیش از تورم واقعی پیش می برد، بروز اَبَرتورم غلیظ شده محتمل خواهد شد.گویا این بازیگران جناحین سیاسی از خودکارشناس پنداری و توصیه های غلط ژرونالیستی دست بردار نیستند و از تحریک تورم انتظاری در محیط کسب و کار کشور خسته نمی شوند.

در چنین شرایطی از مجموعه رسانه های کشور و به ویژه رسانه ملی انتظار می رود، در انتشار محتوای غیر کارشناسی وسواس بیشتری به خرج دهند و به مدیریت انتظارات عمومی و حفظ آرامش محیط کسب و کار کمک کنند تا حمایت های صورتی در خیابان های اقتصادی کشور بیشتر شود.

اجازه دهیم، اقتصاد بر محور علم و آرامش و ثبات جامعه حرکت کند تا به آرامی از تنش های غیراقتصادی فاصله گیرد.