شاید تجربه روسیه در مقابله با سونامی تورّمی که پس از جنگ با اوکراین پیش آمد بتواند برای ما هم درس آموز باشد. پوتین وقتی فهمید که اگر می خواهد در فاصله کوتاهی با استمرار حاکمیتِ مناسبات اقتصادی غلط گذشته در موضع دفاعی و عقب نشینی و ضعف قرار نگیرد به سرعت دست به کار شد.

به گزارش اطلاعات، هر چه تحریم ها بیشتر می شد و درآمدهای ارزی رو به افول می رفت و تورّم ارقام جدیدی را تجربه می کرد او پاشنه آشیل و نقطه ضعف اصلی را بیشتر درک کرد و فهمید اگر می خواهد در جنگ زودتر از آنچه فکرش را می کند دست ها را در برابر آمریکا و ناتو که تمام قد به کمک اوکراین آمده بودند بالا نبرد باید کاری کند، چرا که اگر تورّم دامنگیر می شد و قدرت روبل هر روز در برابر دلار ضعیف تر می شد، پشت جبهه ای که باید مقوّم جنگ باشد آسیب می دید و کار را بر او سخت می کرد.

او دریافت نمی توان با استمرار مناسبات گذشته که بر پایه قدرت الیگارشی و یکه تازی نظام بانکی ،اقتصاد کشور را به گروگان گرفته بود روسیه را از جنبه نظامی سرپا نگه دارد. لذا با قدرت نسخه گروه ذی نفوذ و قدرتمند الیگارشی را درهم پیچید و بسیاری از الیگارش های قدر قدرت کشور را از نفس انداخت. همزمان به حساب شبکه بانکی رسید و دهها بانک خصوصی را منحل یا درهم ادغام کرد تا جلوی چاپ پول گسترده بدون پشتوانه را بگیرد و گرفت.

نتیجه آن شد که در عرض 6 ماه روند کاهشی روبل متوقف شد و حتی بخشی از کاهش پیش آمده را جبران کرد و به تبع آن تورّم هم پس از دوره ای رشد به ثبات نسبی رسید و آثار و تبعات جنگ به زندگی و معیشت جامعه به حداقل رسید.

در حال حاضر نه مصرف انرژی ما نسبتی با اقتضائات شرایط جنگ دارد و نه مناسبات سوداگرانه حاکم بر بازار و غارتی که توسط عده ای معدود صورت می گیرد و نه نظام بانکی و مالیاتی ما و نه جولانی که الیگارشی رانت خوار بی خیال منفعت طلب پس از چند ماه توقف نصفه نیمه مجدداً به راه انداخته است و نه این سطح از تورم برای اکثریتی که از قبل تحت فشار بوده اند و حال پس از آثار و تبعات جنگ اخیر و تورم افسارگسیخته هر روز بیش از روز قبل آستانه تحملشان پایین می آید. با ادامه امر موقتی و امروز را به فردا کشاندن و تاخیر در انجام اصلاحات ساختاری هیچ فرجی در کار نیست.

اینکه سرنوشت جنگ چه می شود، چه میزان می‎ توان از محل کنترل بر تنگه هرمز درآمد داشت و یا پس از رفع کامل تحریم ها و آزادشدن پول های بلوکه شده ایران چه گشایش در آینده پیش خواهد آمد همه و همه موکول به آینده است و در حال حاضر قطعیتی ندارد که بخواهیم بر پایه آن برنامه ریزی کنیم و کار امروز را به فردا بیفکنیم. چه بسا هر چه در این باب غفلت کنیم قدرت چانه زنی خود را در مذاکرات با دشمن کمتر و کمتر دریابیم.

دولت تا به حال به هر زحمتی بود تمشیت امور کشور را به بهترین شکل صورت داد و همین که شاهد کمترین کمبود در احتیاجات مردم هستیم شایسته قدردانی است. اما نیک می دانیم که چه توان محدودی دارد برای نگاه داشت و تثبیت موقعیت فعلی با وجود خسارت های جنگ و کمبود درآمد و هزینه های فراوان...

لذا ضمن آنکه در همه اجتماعات و سخنرانی ها و میتینگ ها باید همگان را به حداکثر صرفه جویی و قناعت به ویژه در مصرف و ویژه تر در مورد انرژی ترغیب کرد. همزمان باید برای جلوگیری از مناسبات غارتی دلّال ها و ایجاد سازوکار جدید در حوزه اقتصاد و اصلاحات ساختاری در آن از جمله مهم ترین و عاجلترین آنها که بازنگری در نظام یارانه ها از جمله یارانه انرژی و اصلاح فوری نظام بانکی و سیستم مالیاتی است، اقدامی فوری انجام داد و این کار نیازمند اقدامِ نه تنها دولت بلکه همه قوای سه گانه و اراده حاکمیت است.