| احمد زیدآبادی، فعال رسانه، در کانال تلگرامی خود نوشت: آیا مسئولان جمهوری اسلامی از زبان بی ادبانه، قلدرانه، هتاکانه و خلافِ تربیت انسانی ترامپ و همکارانش علیه خود، آزرده و خشمگین نمی شوند؟ واکنش ها نشان می دهد که آنان از این نوع لحن و زبان زننده نسبت به خود، آزرده و خشمگین می شوند. پس اگر تصدیق می کنند که زبان اهانت آمیز و قلدرمآبانه، آزاردهنده و خشم آور است پس چرا با آن دسته از مجریان و گویندگان و صاحب نفوذانی که از موضع دفاع از حکومت، منتقدان و مخالفان عقیدتی و سیاسی خود در داخل کشور را از تریبون های عمومی موردِ هتک و اهانت قرار می دهند، برخوردی صورت نمی گیرد و یا لااقل به آن ها تذکری صریح و علنی داده نمی شود؟ در این مملکت چرا فردی در سطح ابوالقاسم طالب زاده باید از این حق و آزادی برخوردار باشد که در میدان شهر، نویسنده و تحلیل گری در سطح عباس عبدی را مورد دشنام و اهانت قرار دهد؟ و یا چرا فلان مجری تلویزیون می تواند بخشی از مخاطبان خود را با لحنی متفرعن، تخفیف و تحقیر کند؟ یا چرا یک معمم یا مداح محق اند که مقام های بلندپایه ی سابق کشور را به باد ناسزا بگیرند و حکم مرگ آنان را صادر کنند؟ اگر زبان دشنام و تحقیر و تهمت و اهانت برای ترامپ و هگست زشت و ناپسند است برای این مدعیان ارزش مداری و اصول گرایی زیبا و پسندیده است؟ آیا می توان دیگران را به سخن و کار نیک امر کرد و خود را فراموش ساخت؟ قرار است مصداق آیه ی شریفه ای باشیم که می فرماید: أَتَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ اَنْفُسَکُمْ وَ اَنْتُمْ تَتْلُون الْکِتابَ اَفَلا تَعْقِلُونَ؟ (چگونه شما مردم را به نیکوکاری دستور می دهید و خود را فراموش می کنید و حال آنکه کتاب خدا را می خوانید! چرا در آن اندیشه نمی کنید؟) سوره ی بقره آیه ی 44 | 
بیرانوند هم در صدر است، مثل تراکتور! (عکس)
مارکوس یورنته از تیم ملی اسپانیا خداحافظی کرد
پزشکیان: اصلاح الگوی مصرف، ضرورتی برای تحقق عدالت در حملونقل است