روزنامه «جروزالم‌پست» در گزارشی به موضوع موشک‌های بالستیک ایران پرداخته و آن را «تهدیدی بزرگ‌تر از پرونده هسته‌ای» دانست؛ طبق این گزارش، دلیل اصلی آغاز جنگ، «کاهش توان ایران برای شلیک موشک‌های بالستیک» بوده است.

 فارس، یونا جرمی باب، خبرنگار امور نظامی و تحلیلگر مسائل امنیتی در روزنامه جروزالم‌پست، به گزارشی منتشرشده از سوی روزنامه «واشنگتن‌پست» درمورد اظهارات مقام‌های سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) واکنش نشان داد. در آن گزارش ادعا شده بود که تهدید موشک‌های بالستیک ایران «به‌شکل چشمگیری کاهش یافته است».

باب می‌گوید پشت این گزارش، «زنجیره‌ای از سوءتفاهم‌های کامل» درباره این‌که طرف‌های مختلف درخصوص موشک بالستیک چه می‌گویند، سیا دقیقاً چه چیزی را مطرح کرده، ماهیت تهدید چیست و در جریان این جنگ چه اهدافی در این زمینه قابل تحقق بوده، نهفته است.

از نگاه اسراییل، پیام‌های مبهم دونالد ترامپ، رییس‌جمهور آمریکا و استفاده او از اعداد و ارقام در این‌گونه موضوعات، «تنها ابهام را درباره آنچه برای ارتش اسراییل مهم است افزایش می‌دهد». در این میان، به‌گفته باب، «نقطه آغاز این پرسش است که چرا این جنگ از منظر نظامی اسراییل آغاز شد».

باب در ادامه به اظهارات طبقه سیاسی اسراییل و آمریکا اشاره می‌کند؛ اظهاراتی که به‌گفته او «اغلب در بیان عینی و دقیق ناتوان‌اند و به شعارهای کوتاه پناه می‌برند». این مقام‌ها معمولاً می‌گویند که «در آن زمان چاره‌ای جز حمله به ایران، به‌دلیل تهدیدهای قریب‌الوقوع وجود نداشت»؛ اما به‌گفته باب، «حقیقت پیچیده‌تر از این‌هاست» و دلیل اصلی آغاز جنگ، «کاهش توان ایران در شلیک موشک‌های بالستیک» بوده است.

جروزالم‌پست نوشته است که پیش از اتخاذ تصمیم‌های اصلی میان اسراییل و آمریکا در ماه فوریه گذشته، ایال زمیر، رییس ستاد ارتش اسراییل، استدلالی را به ژنرال دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا و برد کوپر، فرمانده سنتکام و دیگران ارائه کرد؛ استدلالی که در نهایت به ترامپ نیز منتقل شد.

بنا بر ادعای باب، برنامه اولیه اسراییل این نبود که تا مدتی بین ژوئن تا نوامبر 2026 به برنامه موشک‌های بالستیک ایران حمله کند. اما زمیر گفته بود که جمهوری اسلامی «با سرعتی بیش از حد» در حال پیشرفت است. جروزالم‌پست به نقل از باب نوشته است که فرمانده ارتش اسراییل گفته بود تعویق حمله، در آینده، به‌شدت به تلاش‌های جنگی آسیب می‌زند. این در شرایطی بود که ایران ماهانه بین 200 تا 300 موشک بالستیک بیشتر تولید می‌کرد. به‌گفته این گزارش، ایران در مدت فقط 8 ماه حدود نیمی از موشک‌های ازدست‌رفته و نیمی از پرتابگرهای ازدست‌رفته خود را جایگزین کرده و مجموع موشک‌هایش را به 2500 فروند رسانده بود.

بر اساس برداشت زمیر، اگر شش ماه دیگر هم صبر می‌شد، ایران ممکن بود حدود 4000 موشک در اختیار داشته باشد. و اگر یک سال دیگر صبر می‌شد، این احتمال وجود داشت که ایران بیش از 6000 موشک در اختیار داشته باشد.

چنین وضعی می‌توانست به آسیب‌های بسیار بیشتر منجر شود و همچنین اسراییل را خیلی زود با کمبود شدید موشک‌های رهگیر روبه‌رو کند؛ امری که می‌توانست تل‌آویو و واشنگتن را مجبور کند حملات خود علیه توان موشکی و سایر توانمندی‌های ایران را خیلی زودتر از آنچه از نظر راهبردی منطقی باشد کاهش دهند.

این یعنی جنگ، در درجه اول، درباره پرونده هسته‌ای نبود؛ چراکه ارتش اسراییل تقریباً هیچ‌یک از سایت‌های هسته‌ای را هدف قرار نداد.

باب همچنین عنوان داشت که هدف، از بین بردن کامل خطر موشک‌های بالستیک نبود، بلکه هدف این بود که زرادخانه موشکی ایران به‌طور قابل توجهی کاهش یابد.

طبق این گزارش، کسی دقیقاً نمی‌داند ترامپ آمار مربوط به تخریب 80 درصد یا بیشتر از موشک‌ها را از کجا آورده است. اما آمار سیا ادعا می‌کند تنها 25 درصد از پرتابگرهای موشکی و فقط 30 درصد از موشک‌ها منهدم شده‌اند.

ایران هم اسراییل و هم آمریکا را غافلگیر کرد؛ غافلگیری‌ که به‌ دلیل سرعتی بود که تهران توانست با آن مکان‌های زیرزمینی موشک‌ها را بازسازی کند.

تهدید موشک‌های بالستیک پس از ژوئن 2025 دوباره بازسازی شده است و به‌گفته او، همه نشانه‌ها حاکی از آن است که آمریکا این مسئله را در مذاکرات کنونی نادیده می‌گیرد.