رسیدگی به پرونده همسرکشی با نخ بادکنک از اردیبهشت سال 1403 با مراجعه مرد میانسالی به پلیس و ثبت شکایتی مبنی بر اینکه همسرش ناپدید شده آغاز شد.

به گزارش ایران، در آغاز تحقیقات مأموران دریافتند این زوج از مدت ها قبل باهم اختلاف داشته اند.

دختر آن ها در توضیح به پلیس گفت: آخرین باری که مادرم را دیدم فردای روز تولدم بود. صبح مادرم من و برادرم را بیدار و راهی مدرسه کرد. اما وقتی به خانه برگشتیم خبری از مادرم نبود سراغش را از پدرمان گرفتیم که در جواب گفت با مادرت دعوا کردیم و با حالت قهر خانه را ترک کرد و خبری از او ندارم.

در ادامه کارآگاهان به پدر خانواده مظنون شده و دستگیرش کردند و در همان بازجویی های اولیه او به قتل همسرش اعتراف کرد و گفت: روز حادثه چون مشروب خورده بودم حالت طبیعی نداشتم سر موضوعی با همسرم دعوا کردم و در یک لحظه نخ یکی از بادکنک هایی را که از شب تولد دخترم مانده بود دور گردن همسرم پیچیدم و کشیدم ناگهان بی حال روی زمین افتاد و نفسش قطع شد از ترسم او را زیر تخت بچه ها پنهان کردم و روز بعد هم جسدش را با خودروی دوستم به حاشیه شهر بردم و رها کردم.

با تکمیل تحقیقات پرونده برای رسیدگی به شعبه 10 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

در ابتدای جلسه دادگاه مادر مقتول به جایگاه رفت و درخواست قصاص کرد، سپس پسر و دختر قربانی نیز خواستار حکم قصاص برای پدرشان شدند.

پس از آن متهم به جایگاه رفت و گفت: بعد از 20 سال زندگی مشترک با همسرم دست به کاری زدم که نمی توانم خودم را ببخشم. من سال ها به شیشه و هرویین اعتیاد داشتم، سمیرا بارها کمکم کرد تا ترک کنم، فردای روز تولد دخترم با برادرزنم مخفیانه در انباری شیشه کشیدیم که همسرم متوجه شد. برخورد خوبی نکرد البته من هم خجالت کشیدم چون او برای ترک دادنم خیلی سختی کشیده بود.

متهم افزود: پس از آن برادرش به سرعت از آنجا رفت و من هم وقتی به خانه برگشتم دیدم همسرم در اتاق گریه می کند چون حالت طبیعی نداشتم دوباره بحث مان شد و من او را با نخ بادکنک کشتم. شب پسر و دخترم که به خاطر نبود مادرشان بی تابی می کردند روی همان تختی خوابیدند که جسد مادرشان زیر آن بود.

در ادامه مادر مقتول گفت: چند روز بعد از آن ماجرا پسرم عذاب وجدان گرفت و خودکشی کرد. من دو فرزندم را از دست دادم و به هیچ عنوان حاضر به مصالحه و گذشت نیستم.

در پایان متهم بار دیگر اظهار ندامت کرد و گفت: من لیاقت زنده بودن ندارم و باید قصاص شوم.

در پایان جلسه قضات برای صدور رأی وارد شور شدند و متهم را به قصاص محکوم کردند.

پس از صدور رأی دو فرزند مقتول از درخواستشان گذشت کردند و پدرشان را بخشیدند اما مادر سمیرا بر خواسته اش تأکید کرد و خواستار قصاص دامادش شد و گفت: حاضرم علاوه بر پرداخت تفاضل دیه، سهم دیه نوه هایم را هم پرداخت کنم.

در ادامه دومین جلسه رسیدگی به این پرونده برای تعیین تکلیف متهم برگزار شد.

در این جلسه متهم بار دیگر اظهار ندامت کرد و از مادرزنش حلالیت طلبید.

پس از آن مادرسمیرا به جایگاه رفت و گفت: دخترم همیشه از خودگذشتگی می کرد اما شوهرش به جای قدردانی دخترم را کشت. نوه هایم دو روز بهانه مادرشان را می گرفتند اما داماد سنگدلم بدون توجه به این موضوع جسد دخترم را در بیابان رها کرد. بعد هم پسرم خودکشی کرد. من نمی توانم کسی را که باعث و بانی مرگ دو فرزندم بوده ببخشم و باید قصاص شود.

در پایان جلسه قضات برای صدور رأی وارد شور شدند و متهم را بار دیگر با این قرار که تفاضل دیه و حق دیه فرزندان مقتول پرداخت شود به قصاص محکوم کردند.