بشیر اسماعیلی؛ در جهان سیاست اعلان های سیاستمداران و تلاش برای ساختن یک فضای ذهنی مطلوب گاهی با حقیقت بر زمین و آنچه که بر صحنه سخت واقعیت اتفاق می افتد فاصله معناداری دارد. سیاستمداران می کوشند تا خود را قهرمان، پیروز دانا، حکیم و فرزانه بنمایانند و در این دنیای گذران ردی تاریخی به عنوان ناجی ملت، دفع کننده یک تهدید یا دانا و حکیمی که خطرات را و فرصت ها را پیشتر و بیشتر تشخیص و ترجیح می داد در ذهن ها بنشانند. دنیای قدیم هم بر همین پایه اُستوار بوده است، این که نشان بدهیم حقیقت چگونه است تا این که در زمین واقعیت چه می گذرد فرسخ ها و فرسنگ ها فاصله دارد.

رییس جمهور کنونی آمریکا دونالد جی. ترامپ با توجه به پیشینه اش که هنر معامله بود و فعالیت در مستغلات امریکایی که بخش بزرگی از آن بر نمایش به جای حقیقت استوار بوده است و توان فریفتن طرف مقابل و پدیده ای را و جنسی را و ملکی را فراتر از ارزش به او فروختن و در ذهن ها و باورها آن را نشاندن ریشه ای دراز و استوار دارد. ترامپ چه در دور نخست ریاست جمهوریش و چه اکنون تلاش کرده با استفاده از ظرفیت شبکه های اجتماعی، گزاف گویی و لاف و بلوف ها، حقیقت را در موضوع ایران گونه ای دیگر نمایش بدهد و چند گزاره اصلی دارد؛ ایرانی ها می خواهند با من مذاکره کنند، آن ها قدرت من را می دانند، آن ها را نابود خواهم کرد، بین آن ها شکاف های وسیعی وجود دارد، ایرانی ها از من می ترسند، یک تمدن خواهد مرد، بین آن ها شکاف آنقدر عمیق است که نمی دانم با چه کسی مذاکره کنم و مانند این ها.

حالا و در روزهایی که بعد از دو جنگ نفس گیر اما ملی دوازده روزه و چهل روزه کشور ما تصمیمی گرفته که ممکن است تداوم برآورده کردن منافع ملی را در میز مذاکره نشست یا گفتگو پی بگیرد؛ اما بازنمایی آن در داخل و در میان اذهان ما گاهی بیش از آن که به دست و دهان اهل سیاست و رسانه های داخلی موکول باشد، بسته به بازنشرها توییت ها، رفتارها و گفتارهای رییس جمهور آمریکاست. او گاهی حقیقت را وارونه جلوه می دهد و با استفاده از شخصیت خود و البته جایگاه حقوقی به ظاهر مهم ترین ابرقدرت حال حاضر جهان وارون نمایی می کند و باعث ایجاد شکاف و گاهی برداشت های متناقض و تردید در داخل می شود. باید این را فراموش نکنیم که با اعتماد به سیاست گذاران و گفتگو کنندگانمان اجازه طی شدن مسیر صحیح تامین و تادیه منافع ملی در یک جهان واقعی که برآمده از مقاومت و قدرت ملی ما و البته توان بازیگری طرف مقابله است اتفاق صحیح و درست بیفتد و بی اعتنا از کنار نوشته ها و بیان های ترامپ گذشت. ترامپ می خواهد اول قهرمان باشد و دوم، در هر بازی حتی یک بازی پوکر ساده نفر اول باشد و دستش به عنوان پیروز بالا برود. و دیگر این که به تاریخ بگوید تهدیدی که هیچ کدام از دموکرات ها مانند اوباما، بایدن و اسلاف آن ها و البته جمهوری خواهان نتوانستند از پس آن بر بیایند را حل کرده و او یک قهرمان است. به نظرم باید اجازه داد ترامپ به راه خودش برود اما در داخل برای ما مسیرسازی و جریان سازی نکند و با دروغ ها و گزافه هایش ما را نسبت به امکان هایی که داریم و نسبت به مذاکره کنندگانمان بدبین نکند.

باید ترامپ را فراموش کرد و در دنیای خودش تنها گذاشت.