خاطره حاتمی، بازیگر، که مدت ها از بازیگری دور بوده، در گفت وگویی از چالش های حضورش در یک سریال تلویزیونی گفت و بیان کرد: چالشم این بود که مدت زمان زیادی بود که از فضای بازیگری دور بودم و تلاش می کردم در کار به تجربیات گذشته ام رجوع کنم. بعد از کرونا مدتی طولانی کار نکردم و اخیرا دوباره مشغول کار شده ام.

به گزارش ایسنا، این بازیگر با اشاره به نقش خود در سریال مادران بیان کرد: در این قصه نقش یک خانم دکتر تراپیست را برعهده داشتم که علاوه بر این شغل و ظاهر بیرونی اش، در زندگی شخصی خود مشکلاتی دارد؛ این نکته برای من جذاب بود چون همواره در سریال ها و فیلم ها خانم دکترهایی شبیه به این نقش زندگی ایده آلی دارند و دانای کل هستند اما این که ببینیم این افراد هم درگیری های خودشان را دارند، جالب توجه است و قطعا همذات پنداری بیننده را برمی انگیزد.

وی افزود: از سوی دیگر بازی کردن در نقش یک مادر به خصوص که در کارهای اخیرم تکرار شده است چون ازدواج نکرده ام و تجربه مادر شدن ندارم برایم جذاب بود و حس خوبی به همراه داشت.

حاتمی با اشاره به جذابیت فیلمنامه خاطرنشان کرد: پس از خواندن فیلمنامه اپیزودیک بودن این قصه برایم جذاب بود. نقش اصلی این کار خانم رویا افشار است که در هر اپیزود نقش یک مادر شهید را دارند و این مدل سریال که نقش اصلی یک زن است و در هر قسمت نقش یک مادر شهید را دارد، برای بیننده جذاب است. این که یک مجموعه در هر قسمت قصه ای جدا دارد کنجکاوی برانگیز است و خودم به عنوان مخاطب تلویزیون چنین کاری را دنبال و احساس می کنم چنین فضایی در جذب سلیقه بیننده اثر دارد.

وی ادامه داد: در بحث محتوایی هم نقطه قوت سریال مادران این است که موضوعات را به صورت عمقی بررسی کرده و از موضوعات به شکل سطحی نمی گذرد و این شیوه با روال سریال ها که عمدتا در سطح محدود می شوند، تفاوت دارد؛ همه این موضوعات در مورد مادران برایم جذاب بود. مثلا در اپیزود خودم دست کم چهار مونولوگ روانشناسانه در مورد موضوع گفته شد که آموزنده بود؛ و نتیجه گیری داستان را نشان می داد که می خواست مخاطب را دست پر روانه کند و این قدرت تهیه کننده و تیم تولید بود. اساسا در تلویزیون روال باید همین گونه باشد که دستی پر برای مخاطب داشته باشیم نه این که به صرف سرگرمی آن تکیه کنیم. وظیفه تلویزیون درست کردن برخی چیزها از منظر علمی و نه سلیقه ای است. این سلیقه ای بودن بسیار آسیب زننده است.

وی یادآور شد: در اپیزودی که من بازی کردم راهکار دادن به خانواده هایی که با موضوع مشابه مواجه بودند، فرزندی که نمی خواهد مهاجرت کند اما والدین می خواهند، نقطه ثقل داستان و موضوعی به روز بود. این موارد مهم است چرا که می تواند برای بسیاری از بینندگان قابل همذات پنداری باشد و حاوی نکات و پیام هایی کاربردی باشد.

این بازیگر همچنین در پاسخ به این پرسش که چالش خود در اجرای نقش در قصه مادران را چه می داند؟ عنوان کرد: چالشم این بود که مدت زمان زیادی بود که از فضای بازیگری دور بودم و تلاش می کردم در کار به تجربیات گذشته ام رجوع کنم. بعد از کرونا مدتی طولانی کار نکردم و اخیرا دوباره مشغول کار شده ام.

حاتمی تصریح کرد: قصه مادران در کلیت خود نوعی تراپی است. هر مادر شهید شاید تا آخر عمر جای خالی بچه خودش را احساس می کند همچنان که ما جای خالی این شهدا را در جامعه خالی می دانیم و شهدا را مانند بچه های خودمان که دیگر در بین ما نیستند، می بینیم. بنابراین قصه مادران چطور کنار آمدن با این جای خالی و بررسی دیدگاه های مادران مختلف و نحوه نگاه آمدن آنان با یک موضوع واحد یعنی از دست دادن فرزند را به ما می آموزد.