ساعت یک بامداد چهارشنبه 19 اردیهشت، حبیب القانیان سرمایه دار یهودی-ایرانی و رییس جامعه کلیمیان ایران به جرم همکاری با صهیونیسم بین الملل و کمک های مادی کلان به اسراییل و... در محوطه زندان قصر اعدام شد. القانیان در سال 1337 نخستین کارخانه صنایع پلاستیک سازی (پلاسکو) را در ایران تاسیس کرد. او همچنین موسس نخستین شرکت صنایع پروفیل آلمینیوم ایران بود. ساختمان پلاسکو نخستین آسمان خراش مدرن خاورمیانه نیز که در سال 1341 گشایش یافت توسط القانیان ساخته شده بود. در ادامه گزارش دادگاه القانیان و دفاعیات او را به نقل از روزنامه اطلاعات مورخ 19 اردیبهشت 58 می خوانیم:

دادگاه های انقلاب اسلامی تهران دیروز (سه شنبه 18 اردیبهشت 1358) نیز بی وقفه رسیدگی به پرونده های متهمان رژیم شاه مخلوع را ادامه دادند. در شعب مختلف این دادگاه ها دو تن از سرشناس ترین سرمایه داران ایران حبیب القانیان و رحیم علی خرم و نیز یک وزیر سابق (سپهبد ابوالحسن سعادتمند)، دکتر محمد بقایی یزدی (پزشک ویژه ساواک)، و دو تن از سرپرست های اکیپ کمیته مشترک به اصطلاح ضد خرابکاری به نام های جعفر شکروی و محمد فلاح محاکمه و به اتفاق آرا به مرگ محکوم شدند. حکم اعدام این 6 تن که در میان آن ها رحیم علی خرم به عنوان بارزترین نمونه مفسد فی الارض شناخته شده بود، ساعت یک بامداد امروز اجرا شد.

حبیب القانیان، مردی که معروف بود می تواند ایران را با ثروتش بخرد، در دادگاه به همکاری به صهیونیسم بین الملل و کمک های مادی کلان به اسراییل، جهت سرکوبی مبارزان و فداییان فلسطینی متهم بود و علیرغم آن که این اتهام را به شدت رد می کرد، مدارک موجود در پرونده او که پیش از این از طریق قسمت بین المللی سازمان اطلاعات و امنیت ایران تهیه شده بود، نشان دهنده این است که القانیان نه تنها به اسراییل به طور مستقیم و غیرمستقیم کمک مالی می کرد، بلکه براساس مدارک موجود، از سرمایه داران کلیمی ایران به طور جدی می خواست که در اسراییل سرمایه گذاری کنند و بدین ترتیب ثروت کشور را به اسراییل انتقال دهند.

دیروز شعبه سوم دادگاه انقلابی تهران، در حالی القانیان را به محاکمه کشید که سالن دادگاه از جمعیت موج می زد. دادگاه طبق روال همیشگی به تلاوت آیاتی از کلام الله مجید رسمیت یافت و آن گاه دادستان متن کیفرخواست صادره از سوی دادسرای انقلاب اسلامی را علیه القانیان به شرح زیر قرائت کرد:

بسمه تعالی

دادگاه انقلاب اسلامی ایران تهران

در این پرونده آقای حبیب القانیان فرزند بابایی به شناسنامه 6108 از تهران، باسواد، جاسوس و سرمایه دار صهیونیسم متهم است به:

دوستی با دشمنان خدا و دشمنی با دوست خدا جاسوسی به نفع دولت صهیونیستی اسراییل،

جمع آوری کمک و اعانه به نفع اسراییل و ارتش آن کشور به خاطر بمباران کردن فلسطین و ملت مسلمان عرب،

بهره گیری از خلق و صرف درآمد در راه ضد اسلام و خلق،

فساد در زمین به صورت از بین بردن منابع اقتصادی و نابودی جامعه،

محاربه با خدا و رسول خدا و تمام مردم محروم ما،

سد راه خدا و سد راه تکامل ارزش های انسانی و اسلامی،

معاونت در کشتارهای بی رحمانه هر روزه برادران مبارز فلسطینی.

دلایل و اقاریر موجود در پرونده که حاکی از فرستادن پول به اسراییل و صهیونیسم بین المللی است. تشکیل جلسه با بی رحم ترین دشمنان مثل موشه دایان و آبا اِبان. دلایل خرید آپارتمان چنداشکوبه در اسراییل برای تمرکز عملیات به نفع اسراییل. دادستان انقلاب اسلامی ایران

پس از قرائت کیفرخواست، القانیان با اجازه رییس دادگاه در مقام دفاع از خود چنین آغا سخن کرد:

به نام خدای متعال و با اجازه رییس جمهوری اسلامی ایران

دادگاه محترم انقلاب جمهوری ایران!

احتراما این جانب حبیب القانیان افتخار می کنم که ایرانی هستم. در ایران به دنیا آمده ام و در این جا از بین می روم. من دیناری به دولت اسراییل یا صهیونیسم نداده ام. هرگاه دادگاه ثابت کند که این جانت حبیب القانیان سرمایه ای برای صهیونیسم داده باشم، حاضرم به اشد مجازات محکوم شوم، البته به شرطی که امضای این جانب را نشان دهید. من چند برادر دارم. من فقط مسئول امضای خودم هستم. من با دشمنان خدا دشمن و با دستان خدا دوست هستم. من مخالف دولت صهیونیستی اسراییل هستم. چراکه من یک کلیمی ایرانی هستم.

در اسراییل دو فرقه کلیمی هست: یکی سفارانی و یک اشک تازی که 85 درصد اسراییلی ها اشک تازی هستند، که اغلب اروپایی و آمریکایی هستند. پس بین 5 تا 8 درصد سفارانی وجود دارد که من جزو سفارانی های یهودی هستم. گروه اکثریت ما را قبول ندارند. بنابراین من که در اسراییل جزو اقلیت ها به حساب می آیم، چگونه ممکن است به اکثریت کمک کرده باشم. من به ارتش اسراییلی کمک نداده ام، چگونه ممکن است حاضر شوم به ارتشی کمک کنم که شبانه برادران فسلطینی ما را بمباران می کند. من حاضرم با جان و دل به جنگ اسراییل بروم، چون ایرانی هستم. من افتخار می کنم که دارای سهمی از کارخانجات پلاسکو، ملامین، پلاستیک شمال و لوله شمال و همچنین کارخانه پارس آمریکا سازنده یخچال های جنرال استیل و پروفیل آلمینیوم می باشم. با کمال قدرت و قوت اعلام می کنم در ایران از گدای گدا، تا اعیان اعیان خانه ای را پیدا نخواهید کرد که کالایی که به دسترنج من تهیه شده، پیدا نشود برای آن که من منفعت مملت را می خواهم. و البته منفعت خودم را هم می خواهم. من در این 53 روز که زندانی هستم، تمام حقوق کارگران خود را پرداخت کرده ام.

دادگاه محترم!

به این مسئله توجه کنید که لوازم اولیه کارخانه های من باید خریداری شود و این خریدها توسط من صورت می گیرد. اگر من نباشم، کارخانه ها از بین می رود و خطراتی به وجود می آید. تنها اشتباه من این است که 20 سال عضو اتاق بازرگانی و صنایع بودم.

حبیب القانیان پس از آن که شرح مفصلی از سرمایه گذاری های انتفاعی و غیرانتفاعی خود به دادگاه داد تاکید کرد که نه تنها به صهیونیسم کمک نکرده، بلکه با اسر اییل هم مخالف بوده است.

دادستان در این هنگام گفت: آقای القانیان می گوید من با اسراییل همکاری نداشتم. اولا این سوال مطرح است که جنابعالی که با صهیونیسم مخالفید، چگونه مخالفت خود را اعلام کردید تا هموطنان و هم کیشان شما، متوجه این مسئله بشوند. ایشان می گویند اموالی در خارج از ایران ندارم: آن چه که منعکس است و گزارش شده، آقای القانیان در اسراییل نزدیک تل آویو، چند قطعه زمین خریداری کرده است. راجع به این موضوع چه توضیحی دارند؟

القانیان: من با چند تن از دوستان کلیمی خود صحبت کردم و گفتم اسراییل چند میلیون جمعیت دارد؟ گفتند 3 میلیون الی 3.5 میلیون. گفتم اسراییلی ها که این همه زمین دارند و زندگی خوبی دارند و بهترین کراوات ها را می زنند چرا جنگ می کنند و کشتار به راه می اندازند؟

دادگاه: شما به مقامات اسراییلی پیامی نداده اید؟

القانیان: خیر، من فقط با رفقای خود این مطلب ها را در میان می گذاشتم. اگر یک متر از زمین های خریداری شده من در اسراییل پیدا کردید، همین الان دست های مرا قطع کنید و شب هم مرا تیرباران کنید. البته باز هم می گویم، اگر به امضای خودم باشد.

دادگاه: این ادعا قابل قبول نیست. ما نمی توانیم این اسناد را از کشور اسراییل که دشمن ما است، به دست بیاوریم ولی به گزارش ساواک می توانیم استناد کنیم که این سازمان با سیا هم همکاری داشت و در اوج قدرت شما این گزارش تهیه شد. طبق نامه ساواک به شماره 21996 مورخ 2ر4ر49 که در آن نوشته شده که طبق اطلاع حبیب القانیان چند قطعه زمین به بهای بیش از یک میلیون دلار در اسراییل خریده است. القانیان سرمایه خود را از ایران خارج کرده و زمین های خریداری شده او از اسراییل، گران شده است. این گزارش ها بعدا نیز از سوی چند تن از ماموران ساواک با رمز تایید شده است. در این نامه ها تشویق شما برای مهاجرت کلیمیان به اسراییل هم تایید شده است.

حبیب القانیان علیرغم مدارکی که از ساواک به دست آمده، هرگونه همکاری و سرمایه گذاری اسراییل را انکار کرد.

براساس گزارش های ساواک و سازمان های دیگر که در پرونده اتهامی القانیان موجود بود، او نه تنها سرمایه گذاری های داخلی و خارجی، به ویژه کمک به اسراییل کرده، بلکه در یکی از گزارش های رسمی دولتی به تاریخ 1ر1ر44 و به شماره 25313 آمده است که در جلسه ای با حضور عده ای، حبیب القانیان ضمن سخنرانی سیصد هزار تومان هزینه تهیه سکه هایی به مناسبت جشن 2500 ساله شاهنشاهی اختصاص داده که یک سوی سکه سمبل این جشن ها و روی دیگر سکه علامت صهیونیسم حک شده اختصاص داده و سکه ها را ضرب کرده است.

القانیان با تاکید بر این که تاکنون فقط 6 الی 7 بار به اسراییل آن هم به خاطر معالجه چشم سفر کرده، از خود دفاع کرد و کیفرخواست دادستان را مردود دانست. وی با این اشاره که به خاطر گران فروشی در 16 فروشگاه پلاستیک فروشی دستگیر شده ولی در طول زندگی خدماتی انجام داده و شاه را طاغوت می دانسته و نیز با هویدا اختلاف داشته، از دادگاه تقاضای عفو کرد.

القانیان در بخشی از سخنان خود که راجع به محکومیتش به جرم گران فروشی بود، اظهار داشت: مرا به سنندج تبعید کردند، بعد از طی محکومیت خود با بستگانم تماس گرفتم که به فرودگاه بیایند وقتی از سنندج با هواپیما به مهرآباد رسیدم، ماموران دولت هویدا مرا دستگیر کردند و بعد به 61 روز زندان محکوم شدم. پس از طی دوران محکومیت، هویدا مرا احضار کرد و به من گفت زندانی شدنت سوءتفاهم بود، راجع به این موضوع با کسی صحبت نکن.