به گزارش ورزش سه، شکست ۱-۰ اتلتیکومادرید مقابل سلتاویگو محصول اشتباهات استراتژیک دیگو سیمئونه بود. این اصلا تصادفی نیست که درست لحظاتی پس از تعویض بحث‌برانگیز آنتوان گریزمان، دروازه اتلتیکو فرو ریخت. در حالی که بازی با تساوی دنبال می‌شد و تیم مادریدی دقایق نسبتاً خوبی را سپری می‌کرد، سیمئونه با عجله در تعویض‌ها، نبض بازی را تقدیم حریف کرد و فوتبال هم به بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن او را تنبیه کرد.

تراژدی زمانی تکمیل شد که اشتباه ابتدایی از کوکه، کاپیتان تیم، سر زد. سودبرگ توپ را به فضای داخل فرستاد و بورخا ایگلسیاس، ملقب به پاندا، با یک ضربه چیپِ ظریف و تماشایی، اوبلاک را تسلیم کرد. این گل نه تنها سلتا را برای رسیدن به رتبه پنجم امیدوار کرد، بلکه نمک بر زخم‌های تیم سیمئونه پاشید که هفته‌ای جهنمی را پشت سر گذاشته بود.

اتلتیکو که به تازگی از لیگ قهرمانان حذف شده و حضورش در فصل آینده را (هرچند با خوش‌شانسی و به صورت غیرمستقیم) قطعی کرده است، در فضایی ملال‌آور وارد زمین شد. در سمت مقابل، سلتاویگو که با توقف رایو وایکانو در روز پنج‌شنبه، درِ باغ سبز اروپا را به روی خود باز می‌دید، از این فرصت نهایت استفاده را برد. شاگردان کلودیو خیرالدز کار شاقی انجام ندادند، اما ضربه تمام‌کننده ایگلسیاس برای آن‌ها زیباترین اتفاق ممکن بود.

شروع بازی برای اتلتیکو بد نبود؛ گریزمان تا آستانه گلزنی پیش رفت، صحنه‌ای مشکوک به پنالتی روی خاوی رودریگز رخ داد و شلیک لوکمن به تیر دروازه برخورد کرد. اما بازی کم‌کم به یک نبرد فرسایشی تبدیل شد. بدشانسی‌های سیمئونه با مصدومیت دوباره خوزه خیمنز تکمیل شد؛ مدافع اروگوئه‌ای که تازه به ترکیب بازگشته بود، تنها ۲۰ دقیقه دوام آورد و جای خود را به لو نورمان داد.

در نیمه دوم، سلتا سعی کرد با مالکیت توپ بازی را کنترل کند، هرچند به ندرت به دروازه اوبلاک نزدیک می‌شد. جدی‌ترین موقعیت اتلتیکو روی همکاری کوکه، بائنا و ضربه پشت پای سورلوث به دست آمد که با واکنش عالی رادو مهار شد. در این لحظات بود که سیمئونه دست به تعویض‌های انتحاری زد؛ بیرون کشیدن گریزمان، لوکمن و بائنا و به بازی گرفتن آلمادای بی‌اثر، عملاً قدرت تهاجمی تیم را فلج کرد.

در دقایق پایانی، کوبو بازیکن جوان اتلتیکو دو بار شانس خود را امتحان کرد اما سلتاویگو با چنگ و دندان از تک گل خود دفاع کرد. سوت پایان بازی، پایان‌بخش بعدازظهری غم‌انگیز برای هواداران مادریدی بود. در حالی که هواداران سلتا با رویای سهمیه اروپایی مادرید را ترک می‌کردند، سایه سنگین ناامیدی بر ورزشگاه متروپولیتانو باقی ماند؛ تیمی که انگیزه‌اش را در پیچ و خم‌های این فصل طولانی گم کرده است.