حسین شریعتمداری در کیهان نوشت: 1- دیروز خبرگزاری ها از قول منابع دیپلماتیک اعلام کردند که نسخه اصلاح شده پیش نویس قطعنامه مشترک آمریکا و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس درباره تنگه هرمز بین اعضای شورای امنیت سازمان ملل توزیع شده است. پیش از این مایک والتز سفیر آمریکا در سازمان ملل، اعلام کرده بود آمریکا و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس در حال تدوین پیش نویس قطعنامه ای در شورای امنیت هستند که موضوع آن محکومیت جمهوری اسلامی ایران به علت مسدود کردن تنگه هرمز است (!).

گفتنی است، این اقدام در حالی است که یک ماه قبل، آمریکا قطعنامه ای با همین مضمون را به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کرده بود که با وتوی روسیه و چین روبه رو شد. محتوا و ماهیت قطعنامه اخیر در مقایسه با قطعنامه وتو شده تفاوتی ندارد و تنها برای حفظ روال قانونی، در پیش نویس آن چند تغییر داده شده است تا به زعم خودشان تصور نشود که همان قطعنامه وتو شده را به صحنه آورده اند (!). گفته می شود در پیش نویس اخیر، بند مربوط به ارجاع پرونده ایران به فصل هفتم منشور ملل متحد حذف شده است.

2- پیش نویس این قطعنامه در حالی برای تصویب به شورای امنیت ارائه می شود که در آن دو محور اساسی و بنیادین نادیده گرفته شده است؛

اول آنکه؛ حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، حق قانونی جمهوری اسلامی ایران است که در دو کنوانسیون بین المللی ژنو و جاماییکا به رسمیت شناخته شده است و اگر تا قبل از جنگ اخیر از این حق قانونی استفاده نکرده ایم، مرتکب نوعی از غفلت و یا کوتاهی شده ایم و بدیهی است که کوتاهی در استفاده از یک حق قانونی، مانع از اِعمال و بهره گیری از آن نخواهد بود.

دوم اینکه؛ در پیش نویس قطعنامه یادشده، به گونه ای که غیر از خیانت و زورگویی واژه دیگری برای توصیف آن نیست، به حمله نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران اشاره ای نشده است و همراهی و همکاری آشکار برخی از کشورهای عرب خلیج فارس با آمریکا و اسراییل در این حملات، مسکوت مانده است. به بیان دیگر، دفاع مشروع و قانونی ایران اسلامی را نامشروع! تلقی کرده و در مقابل، حمله وحشیانه و مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی و دولت های دست نشانده عرب به ایران اسلامی را قانونی (!) دانسته اند!

3- نگاهی - هرچند گذرا- به متن پیش نویس قطعنامه یادشده به وضوح حکایت از آن دارد که واژه غیرقانونی از توصیف ماهیت آن ناتوان است و با جرأت می توان گفت که دنائت، کینه توزی و شرارتِ آمریکا، اسراییل و کشورهای عربی در بند بند آن موج می زند. از این روی کشورهایی که به این قطعنامه رای مثبت می دهند، آشکارا به دشمنی با جمهوری اسلامی ایران برخاسته اند. چرا که توطئه، بی پرده تر از آن است که با کم دانی و فریب خوردگی و امثال آن قابل توجیه باشد.

4- اکنون انتظار آن است و حق قانونی و مشروع ما نیز هست که رسماً اعلام کنیم کشورهایی را که به پیش نویس قطعنامه یادشده رای مثبت بدهند در فهرست کشورهای متخاصم تلقی کرده و به کشتی ها و شناورهای تحت مالکیت آن ها و یا حامل کالای وارداتی و یا صادراتی برای آن ها، حق عبور از تنگه هرمز را نمی دهیم.