خبرگزاری رویترز در تحلیلی میدانی از وضعیت بنادر شرقی امارات، تصویری از یک شریان تجاری حیاتی اما شکننده را روایت کرده است؛ شریانی که نفس های اقتصاد امارات به آن وابسته شده، اما روی تیغ تیز تهدیدات منطقه ای در حال حرکت است.

به نقل از رویترز، امارات امروز بیش از هر زمان دیگری به دو بندر فجیره و خورفکان وابسته است. بنادری که از زمان بسته شدنِ عملیِ تنگه هرمز، تنها روزنه امارات به آب های آزاد اقیانوس هند محسوب می شوند.

شرکت های حمل ونقل و انرژی تلاش می کنند از طریق فجیره و خورفکان بخشی از اختلال تنگه هرمز را دور بزنند. کاهش شدید عبور کشتی ها از هرمز باعث شده خطوط کشتیرانی و صادرکنندگان نفت به مسیرهای جایگزین متکی شوند.

آماری که رویترز منتشر کرده، سقف ظرفیت این بنادر را نشان می دهد:

فجیره: صادرات نفت خام 38 درصد افزایش یافته و خط لوله ابوظبی تا آستانه 1.8 میلیون بشکه در روز کار می کند.

خورفکان: تعداد کانتینرهای جابه جا شده 25 برابر شده و تعداد کامیون های ورودی از 100 دستگاه در روز به 7000 کامیون رسیده است.

مدیر عامل "گلف تینر" در این گزارش می گوید: ما هر هفته 50 هزار کانتینر جابه جا می کنیم و 900 نیروی جدید استخدام کرده ایم.

اما این آمار چشمگیر، واقعیتی را پنهان نمی کند: این بنادر در تیررس مستقیم ایران قرار دارند.

وزیر انرژی امارات در واکنش به این تهدیدها گفته است: هیچ کشوری حق ندارد جریان تجارت بین المللی یا مسیرهای تأمین را مختل کند. اما تحلیلگران رویترز معتقدند این یک ابراز امیدواری است، نه یک واقعیت میدانی.

ضربه پذیری خط لوله فجیره و وابستگی بیش از حد قطر، کویت و بحرین به همین بنادر، معماری جدید تجارت خلیج فارس را شکننده ساخته است. به طوری که حتی شرکت های لجستیک هم اعتراف کرده اند: راه جایگزینی جز صحرای عربستان یا مرز عمان وجود ندارد.

منبع: فرارو