کلیه ها به عنوان سیستم تصفیه طبیعی بدن عمل می کنند، اما وقتی آب اضافی وارد جریان خون می شود، مستقیما تحت تأثیر قرار می گیرند. این موضوع یک سوال مهم را مطرح می کند: چه مقدار آب در واقع بی خطر است و چه زمانی آبرسانی سالم به مصرف بیش از حد مضر تبدیل می شود؟

کلیه ها چیزی بیش از اندامی برای فیلتر کردن هستند؛ آن ها تنظیم کننده هستند. کلیه ها با دقت تعادل آب، نمک ها و مواد معدنی را در بدن حفظ می کنند. نوشیدن بیش از حد آب، سطح سدیم خون را رقیق می کند، وضعیتی که به عنوان هیپوناترمی شناخته می شود. وقتی سطح سدیم خیلی پایین می آید، کلیه ها مجبور به اضافه کاری می شوند و تعادل ظریف مایعات بدن مختل می شود. این فشار بلافاصله ظاهر نمی شود، اما می تواند منجر به فشار طولانی مدت بر عملکرد کلیه شود.

هیچ قانون واحدی به نام 8 لیوان وجود ندارد که برای همه مناسب باشد. نیاز به مایعات بسته به سطح فعالیت، آب و هوا، سن و سلامت کلی متفاوت است. به طور متوسط، کلیه های یک بزرگسال سالم می توانند 0.8 تا 1 لیتر آب در ساعت را پردازش کنند، اما هر چیزی فراتر از این می تواند سیستم را تحت فشار قرار دهد. تحقیقات نشان می دهد که 2.5 تا 3.5 لیتر مایعات در روز (از آب، میوه ها و غذا) اکثر بزرگسالان را در منطقه امن نگه می دارد. گوش دادن به نشانه های تشنگی طبیعی بدن، قابل اعتمادتر از پایبندی سفت و سخت به یک عدد ثابت است.

آب زیاد فقط باعث افزایش دفعات زیاد دستشویی رفتن نمی شود. در موارد شدید، مصرف بیش از حد آب می تواند باعث تورم مغز، حالت تهوع، گیجی و حتی تشنج شود. برای مثال، ورزشکاران گاهی اوقات هنگام جایگزینی مایعات بدون تعادل الکترولیت ها در طول ورزش شدید، دچار مسمومیت با آب می شوند. برای افرادی که از قبل مشکلات کلیوی یا قلبی دارند، پرآبی می تواند تورم، نوسانات فشار خون و احتباس مایعات را به روش های خطرناکی بدتر کند.

هیدراتاسیون فقط نوشیدن چندین لیتر آب ساده نیست. خوردن غذاهای غنی از آب مانند خیار، پرتقال و خربزه، مایعات را به همراه مواد معدنی ارزشمند به بدن می رساند. چای های گیاهی، آب نارگیل و دوغ، الکترولیت هایی را که آب ساده فاقد آنهاست، فراهم می کنند. فاصله گذاری بین دفعات مصرف آب در طول روز، به جای نوشیدن حجم زیادی آب به یکباره، فشار بر کلیه ها را نیز کاهش می دهد.

در گفتگو با افرادی که چالش های سم زدایی با آب را امتحان کردند، بسیاری اذعان کردند که به جای شادابی، احساس خستگی، نفخ و سرگیجه بیشتری داشته اند. این تجربه یک حقیقت نادیده گرفته شده را برجسته می کند، هیدراتاسیون یک رقابت نیست. تعادل چیزی است که بدن به دنبال آن است و کلیه ها هر روز بی سروصدا آن را به ما یادآوری می کنند.