فرارو- فیلم سینمایی رز در جشنواره برلین 2026 به نمایش درآمد. اثری که تحسین منتقدان را به همراه داشت.

به گزارش فرارو، این فیلم در ظاهر اثری ساده است اما باید آن را پرتره ای جدی و روانشناختی از زنی دانست که برای زندگی بهتر هر کاری می کند.

در مرکز روایت فیلم زنی ایستاده که در چهره اش چیزی از زیبایی و ظرافت زنانه باقی نمانده، رز لباس زنانه نمی پوشد، صورتش تیر خورده و حتی با نامی مردانه وارد روستا می شود تا زمینی بدون صاحب را از چنگ دیگران درآورد.

نقطه قوت اصلی فیلم بدون شک بازی هولر در نقش رز است. او در اینجا با کمترین دیالوگ و حداقل تغییرات طوفانی از احساسات را منتقل می کند. در نگاه او سکوت صدای بلندتری از فریاد دارد. همچنین قاب ها دقیق و حساب شده اند. این زیبایی کنترل شده در تضاد با خشونت داستان تنشی موثر به وجود می آورد. فیلم عامدانه مخاطب را به اشتباه می اندازد، زبان بصری سرد و فضای روستایی و احساسات نامشخص در نگاه اول نوید یک اثر خشک اروپایی را می دهد اما هر چه جلوتر می رود، این انتظار از بین می رود. چرا که آتشی از خشم و اندوه در فیلم جریان دارد.

رز به درستی از شعار فاصله می گیرد و هرگز تبدیل به یک بیانیه مستقیم نمی شود اما به وضوح می توان نشانه هایی از نوع نگاه فیلم درباره جامعه را دید. جامعه ای با انسان های متفاوت که هر کدام حقی برای زندگی دارند. فیلم با زیرکی قصه را به گونه ای روایت می کند که به مخاطب اجازه تفسیرهای گوناگون را می دهد. با این حال آنچه قطعی است مواجهه بی رحمانه جامعه با هر گونه ناهمخوانی و تضاد است. داستان همزمان نقدی نیز به قوانین سخت، امتیازات مردانه و انکار خودمختاری زنان در طول تاریخ دارد. رز را می توان ترکیبی از صدها زن دانست که به دلایل مختلف ظاهر خود را تغییر داده اند و در قامت مردان قرار گرفته اند.

در واقع رز با وفاداری به شرایط تاریخی تلاش کرده تا نمایشی واقع گرایانه از مقاومت و تسلط او روی زندگی خودش ارائه دهد. تراژدی ها و دشواری های پیش آمده هرگز شخصیت رز را قربانی نمی کند، بلکه نشان می دهد او حتی در مواجهه با سرنوشت بی رحم نیز قادر است زندگی را ادامه دهد.

در نهایت رز را می توان اثری درباره امکان ها دانست، درباره تصور آنچه می تواند باشد، درباره زنی که برای داشتن حق مالکیت و حتی زندگی ناچار است از هویتش عبور کند. این عبور هم می تواند رهایی بخش باشد و هم ویرانگر. در واقع فیلم نشان می دهد که چگونه قواعد حتی در قرن هفدهم باعث از بین رفتن جامعه می شود.