| فرارو- می شود به تهیه کنندگی و کارگردانی میثم محمدحسنی و با اجرای الهام اخوان، برای پخش در شب های ماه رمضان از شبکه نسیم طراحی شده بود.ساختار برنامه ترکیبی بود از گفت وگو در استودیو، آیتم های روایی و حضور مهمانانی که از دل شرایط بسیار سخت از زندان و اعتیاد، تا فقر و حاشیه نشینی به زندگی تازه، کارآفرینی و کنش اجتماعی رسیده بودند. به گزارش فرارو، می شود ، قرار بود در 30 قسمت، هر شب داستان یک تغییر مسیر را روایت کند؛ از بن بست و ناامیدی تا لحظه تصمیم، و بعد ساختن آینده ای تازه. نخستین قسمت می شود شامگاه 30 بهمن 1404، هم زمان با آغاز ماه رمضان، حدود ساعت 20:30 از شبکه نسیم روی آنتن رفت. اما از شب دوم، برنامه بی سروصدا از کنداکتور حذف شد. در جدول پخش شبکه نسیم، جای آن را ابتدا سرزمین ستاره ها و بعد افسانه زدایان گرفت و هیچ اطلاعیه ای از سوی شبکه، روابط عمومی سازمان یا صفحه رسمی برنامه منتشر نشد. خبرگزاری ها و سایت های مختلف فقط یک جمله مشترک داشتند: برنامه رمضانیِ می شود، تنها پس از پخش یک قسمت، بدون هیچ توضیح رسمی ای از کنداکتور شبکه کنار گذاشته شد. در غیاب توضیح، شایعه ها زودتر از هر اطلاعیه ای به میدان آمدند. گزارش های مختلف از بازنشر گسترده تصاویر قدیمی الهام اخوان در یکی از پلتفرم های اجتماعی بعد از پخش قسمت اول خبر دادند. بازنشری که به گفته این منابع، انتقادها و بحث هایی درباره تفاوت پوشش اخوان در فضای مجازی و آنتن صداوسیما به وجود آورد. این فشارها به عنوان یکی از محتمل ترین دلایل حذف بی سروصدای برنامه مطرح شد. هرچند تا امروز، هیچ مقام رسمی ای این روایت را تأیید یا رد نکرده است. بودجه ای که خرج، و برنامه ای که ناپدید می شود در همه این ماجرا، یک پرسش کلیدی کم تر قابل انکار است: پولی که برای می شود خرج شده، چه شد؟ تولید یک برنامه رمضانی 30 قسمتی با دکور اختصاصی، ضبط استودیویی، آیتم های میدانی و قرارداد با چهره ای شناخته شده، طبیعتا از ردیف تولیدات کم هزینه نیست. حتی اگر رقم دقیق قراردادها و هزینه ها اعلام نشده باشد، رسانه ها از چند میلیارد تومان از جیب مردم حرف می زنند که نتیجه عملی اش روی آنتن، فقط یک قسمت بوده است. یادداشت ها و گزارش های انتقادی، این ماجرا را به سریال اشتباهات پرهزینه صداوسیما پیوند می زنند. جایی که تصمیم گیری بدون پیش بینی و هزینه کرد بدون مسئولیت پذیری، به عادت ساختاری تبدیل شده است. منتقدان می پرسند: آیا لازم بود چند میلیارد هزینه شود تا مدیران تازه متوجه شوند پوشش مجری در اینستاگرام با چارچوب های تلویزیون مغایرت دارد؟ اگر واقعا این مسئله بوده، چرا قبل از سفارش 30 قسمت و شروع تولید حل وفصل نشده است؟ نه شبکه نسیم، نه روابط عمومی صداوسیما و نه مدیران مربوط، تا این لحظه نه درباره میزان هزینه ها و تعداد قسمت های تولید شده شفاف سازی کرده اند، نه درباره دلایل حرفه ای و محتوایی توقف، گزارشی به افکار عمومی داده اند. در این چارچوب، ماجرای می شود فقط داستان یک برنامه نیست. نشانه الگوی بزرگ تری است که در آن بودجه رسانه ای از جیب عمومی تامین می شود، اما نه فرآیند تصمیم گیری روشن است، نه میزان هزینه ها و نه پاسخ گویی درباره شکست پروژه ها و حذف های ناگهانی. |