آلبرتو جاکومتی (Alberto Giacometti) مجسمه ساز و نقاش سوییسی یکی از بزرگ ترین هنرمندان قرن بیستم است. جاکومتی در سال 1901 میلادی متولد شد و از همان دوران کودکی به هنر علاقه نشان داد و نخستین تابلو رنگ روغن خود را در سن دوازده سالگی خلق کرد. پدرخوانده او نقاش مکتب فوویسم بود و برادرش برونو نیز معمار شد. دیگر برادرش، دیه گو طراح و هنرمند، مهم ترین مدل جاکومتی و دستیار او بود.

به گزارش ایسنا، جاکومتی در سال 1962 در بینال ونیز جایزه بزرگ مجسمه سازی را دریافت کرد و به این ترتیب به شهرتی جهانی دست پیدا کرد. در سال 2010، مجسمه L'Homme qui marche I که مجسمه برنزی تصویرگر یک مرد درحال قدم زدن است، به یکی از گران ترین مجسمه هایی تبدیل شد که تا به حال در حراجی فروخته شده است.

جالب است بدانید که جاکومتی با هنرمندان سوررئال همکاری داشت. در سال 1931، او در برخی از فعالیت های گروه سوررئال آندره برتون شاعر و نویسنده فرانسوی شرکت کرد. با اینکه جاکومتی بعداً به دلیل مدل های واقع گرایانه از این گروه خارج شد، اما علاقه اش به برخی از فرم ها و مضامین سوررئالیستی ادامه داشت.

اما بیش از هر چیز دیگری، مجسمه های شبیه به انسان جاکومتی هستند که او را به شهرت رساندند. با اینکه او در طراحی، نقاشی و ساخت اشیاء تزیینی هم تجربه داشت، آدمک های باریک او هستند که به سرعت نام جاکومتی را در ذهن علاقه مندان به هنر تداعی می کنند. جاکومتی به دنبال جنگ جهانی دوم از ژنو به پاریس بازگشت. در این دوران تمرکزش را بر خلق مجسمه های تکی گذاشت که اغلب درحال قدم زدن یا ایستادن بودند.

دوستان و خانواده جاکومتی سوژه آثار هنری او می شدند. او ترجیح می داد از سوژه هایی استفاده کند که شخصا آن ها را می شناخت؛ برای مثال، برادرش دیه گو و همسرش آنت . همچنین از حافظه اش برای استفاده از سوژه ها بهره می برد.

جاکومتی در بیشتر سال های فعالیت هنری اش از یک کارگاه استفاده کرد. او زمانی که یک هنرمند جوان بود به کارگاهش نقل مکان کرد. این کارگاه کوچک از زرق و برق های پاریس به دور بود، اما جاکومتی در همین کارگاه میزبان بسیاری از چهره های فرهنگی از جمله ژان پل سارتر فیلسوف مشهور فرانسوی، ساموئل بکت رمان نویس نامدار، و هانری ماتیس نقاش برجسته بود.

اغلب آثار هنری این هنرمند بر سر انسان تمرکز داشت. او شیفته این طرز فکر بود که زندگی یک انسان پشت چشم های او نهفته است و تمرکزش را بر چشمان سوژه می گذاشت.

همانطور که اشاره شد، جاکومتی اشیاء تزیینی نیز طراحی می کرد. این هنرمند در دهه 30 میلادی انواع مختلف اشیاء تزیینی همچون لامپ، گلدان و جواهرات را طراحی کرد. او در این مسیر با ژان میشل فرانک طراح داخلی مشهور همکاری کرد.

اشیاء تزیینی جاکومتی محبوب بودند و تصاویر آن ها در مجله وُگ منتشر می شد.

آلبرتو جاکومتی (Alberto Giacometti) مجسمه ساز و نقاش سوییسی یکی از بزرگ ترین هنرمندان قرن بیستم است. جاکومتی در سال 1901 میلادی متولد شد و از همان دوران کودکی به هنر علاقه نشان داد و نخستین تابلو رنگ روغن خود را در سن دوازده سالگی خلق کرد. پدرخوانده او نقاش مکتب فوویسم بود و برادرش برونو نیز معمار شد. دیگر برادرش، دیه گو طراح و هنرمند، مهم ترین مدل جاکومتی و دستیار او بود.

جاکومتی در سال 1962 در بینال ونیز جایزه بزرگ مجسمه سازی را دریافت کرد و به این ترتیب به شهرتی جهانی دست پیدا کرد. در سال 2010، مجسمه L'Homme qui marche I که مجسمه برنزی تصویرگر یک مرد درحال قدم زدن است، به یکی از گران ترین مجسمه هایی تبدیل شد که تا به حال در حراجی فروخته شده است.

جالب است بدانید که جاکومتی با هنرمندان سوررئال همکاری داشت. در سال 1931، او در برخی از فعالیت های گروه سوررئال آندره برتون شاعر و نویسنده فرانسوی شرکت کرد. با اینکه جاکومتی بعداً به دلیل مدل های واقع گرایانه از این گروه خارج شد، اما علاقه اش به برخی از فرم ها و مضامین سوررئالیستی ادامه داشت.

اما بیش از هر چیز دیگری، مجسمه های شبیه به انسان جاکومتی هستند که او را به شهرت رساندند. با اینکه او در طراحی، نقاشی و ساخت اشیاء تزیینی هم تجربه داشت، آدمک های باریک او هستند که به سرعت نام جاکومتی را در ذهن علاقه مندان به هنر تداعی می کنند. جاکومتی به دنبال جنگ جهانی دوم از ژنو به پاریس بازگشت. در این دوران تمرکزش را بر خلق مجسمه های تکی گذاشت که اغلب درحال قدم زدن یا ایستادن بودند.

دوستان و خانواده جاکومتی سوژه آثار هنری او می شدند. او ترجیح می داد از سوژه هایی استفاده کند که شخصا آن ها را می شناخت؛ برای مثال، برادرش دیه گو و همسرش آنت . همچنین از حافظه اش برای استفاده از سوژه ها بهره می برد.

جاکومتی در بیشتر سال های فعالیت هنری اش از یک کارگاه استفاده کرد. او زمانی که یک هنرمند جوان بود به کارگاهش نقل مکان کرد. این کارگاه کوچک از زرق و برق های پاریس به دور بود، اما جاکومتی در همین کارگاه میزبان بسیاری از چهره های فرهنگی از جمله ژان پل سارتر فیلسوف مشهور فرانسوی، ساموئل بکت رمان نویس نامدار، و هانری ماتیس نقاش برجسته بود.

اغلب آثار هنری این هنرمند بر سر انسان تمرکز داشت. او شیفته این طرز فکر بود که زندگی یک انسان پشت چشم های او نهفته است و تمرکزش را بر چشمان سوژه می گذاشت.

همانطور که اشاره شد، جاکومتی اشیاء تزیینی نیز طراحی می کرد. این هنرمند در دهه 30 میلادی انواع مختلف اشیاء تزیینی همچون لامپ، گلدان و جواهرات را طراحی کرد. او در این مسیر با ژان میشل فرانک طراح داخلی مشهور همکاری کرد.

اشیاء تزیینی جاکومتی محبوب بودند و تصاویر آن ها در مجله وُگ منتشر می شد. در این مطلب ویدئو کمیابی را تماشا می کنید که روند خلق یکی از این مجسمه ها را توسط آلبرتو جاکومتی در سال 1965 میلادی نشان می دهد.