"بانوی آهنین" این اصطلاحی بود که به گلدا مایر نخست وزیر و سیاستمدار صهیونیستی نسبت می دادند. مایر اولین و تنها نخست وزیر زن اسراییل و حتی در خاورمیانه بود. او در ابتدا به جنبش صهیونیسم کارگری روی آورد. مایر نه تنها در طی جنگ جهانی دوم بلکه پس از آن نیز برخی نقش های کلیدی را در آژانس یهود تجربه کرد. او از جمله افرادی بود که منشور استقلال اسراییل را امضا کرد و در ادامه نیز به عنوان اولین سفیر اسراییل در شوروی مشغول به کار شد. البته در مقطعی نیز بیماری مایر او را مجبور به دوری از وزارت کرد.

مایر در دوران مسئولیت خود سعی داشت تا موضوع صلح در منطقه را از طریق نشست با رهبران غربی به اجرا بگذارد و چنین نیز کرد. البته همین سیاست و برخی غافل گیری های نظامی اسراییل زمینه نارضایتی از او را فراهم کرد. همین موضوع نیز در نهایت منجر به ناکامی او در ادامه مسیر سیاست بود. پس از پایان این تنش ها مایر از مقام خود استعفا داد و این پایانی بر عمر سیاسی او بود.

مایر از جمله اشخاصی است که نظرات متفاوتی نسبت به آن وجود دارد و همچنان نیز چالش برانگیز است. ضمن اینکه او را بنیان گذار اسراییل و همچنین بانوی آهنین سیاست نیز می دانند. مایر حدود ده سال و در زمان جنگ های اعراب و اسراییل دیپلماسی اسراییل را اداره کرد؛ درست در زمانی که گمان می رفت دوران مایر تمام شده است او به عنوان نخست وزیر اسراییل انتخاب شد. مایر همچون بن گورین معتقد بود که تنها راه برخورد با اعراب سیاست تند است تا بدانجا که اسراییل با تکیه بر سیاست های او اعراب را مجبور کرد از مواضع خود عقب بنشینند. گفتنی است مایر قبل از نخست وزیری به عنوان سومین زن در جهان بود که به مقام وزارت خارجه نیز رسید. او زمانی که به تازگی فلسطین تحت قیمومیت انگلیس درآمده بود وارد این سرزمین شد. مایر از همان ابتدا و حتی پیش از تشکیل اسراییل، روند متفاوتی نسبت به بسیاری از یهودیان فلسطین در پیش گرفت و ارتباط و همکاری گسترده ای با تشکیلات مخفی همچون ایرگون، اشترن، هاگانا و برخی مجموعه های محرمانه داشت که عمده فعالیت آنها در چارچوب آژانس یهود بود. یکی از مهم ترین خدمات مایر به اسراییل در روزهای قبل از نطق تاریخی بن گوریون در خصوص تأسیس اسراییل رخ داد. در واقع سیاستمداران صهیونیستی که حدس می زدند اعراب در قبال تشکیل اسراییل اقدام کنند مدت ها پیش جاسوسان خود را در بدنه این دولت ها نفوذ داده بودند و مایر نیز ماموریت داشت تا در دولت اردن و شخصیت های بلند پایه نظامی آن نفوذ کند و چنین نیز کرد. او تا بدانجا پیش رفت که حتی جزییات روحی نظامیان بلند پایه اردنی را نیز دریافته بود. اطلاعات کسب شده او از سایر جاسوسان مامور به مصر، لبنان و سوریه نیز دقیق تر بود؛ همین مهم منجر به پیروزی اسراییل در جنگ با اعراب شد.

از سویی مایر به هر طریقی که ممکن بود سعی می کرد تا در قالب تشکیلات مالی صهیونیسم، سرمایه های هنگفتی جهت تسلیح آینده اسراییل فراهم کند. در نهایت و با اوج گیری مخالفت ها خصوصا از جانب اعضای حزب کارگر که خود نیز عضو آن بود، از نخست وزیری استعفا داد.