این مارمولک تازه کشف شده که نام علمی آن Asaccus authenticus گذاشته شده، بیستمین گونه ثبت شده از جنس Asaccus در ایران، عربستان و امارات است. اما آنچه این کشف را شگفت انگیز می کند، نه تنها ظاهر خارق العاده جانور، بلکه فاصله ژنتیکی عظیمش با دیگر گونه های مشابه است؛ فاصله ای که نشان می دهد مسیر تکاملی او میلیون ها سال مستقل از دیگر مارمولکها طی شده است.

این گونه ابتدا در سال 2018 در جریان یک بررسی شبانه بر دیواره های یک تنگه دیده شد و بعداً در خاک زیر درختان و بوته های آکاسیا نیز مشاهده شد. بررسی های میدانی و سپس تجزیه و تحلیل ژنتیکی، هویت این مارمولک را به عنوان یک گونه جدید تأیید کرد.

این مارمولک دارای چشمان بزرگ، بدنی باریک و پوشیده از خارهای سفید، و اندام هایی کشیده با چنگال های تیز است. با وجود ظاهر چشمگیر، طول بدن او تنها حدود 4.5 اینچ (حدود 11 سانتی متر) است. همین ویژگی ها، نخستین نشانه از متفاوت بودن او بود، اما بررسی ژنتیکی نیز تأیید نهایی را به همراه داشت.

اختلاف ژنتیکی به میزان تفاوت توالی DNA دو گونه گفته می شود. وقتی اختلاف زیاد باشد، یعنی این گونه ها مدت طولانی از یکدیگر جدا شده و مسیر تکاملی مستقلی داشته اند. در مورد Asaccus authenticus، این اختلاف نشان می دهد که او میلیون ها سال به طور مستقل تکامل یافته و ویژگی های ژنتیکی و فیزیولوژیکی خود را شکل داده است.

قبل از این کشف، 19 گونه از مارمولکهای Asaccus در ایران، عربستان و امارات شناخته شده بودند. این گونه جدید، دورترین پراکنش شرقی جنس در ایران را نشان می دهد و دلیل غایب ماندن آن برای سال ها نیز همین انزوای جغرافیایی است.

دانشمندان معتقدند که این کشف، تنها بخشی از تنوع واقعی منطقه را نشان می دهد و گونه های دیگری نیز احتمالاً هنوز کشف نشده اند. بررسی بیشتر ژنتیک و پراکنش مارمولکهای Asaccus می تواند درک ما از تکامل، تنوع زیستی و حفاظت از این اکوسیستم ها را عمیق تر کند.

خلاصه اینکه Asaccus authenticus با چشمان بزرگ، خارهای سفید و مسیر تکاملی مستقل خود، یادآوری می کند که جهان طبیعی هنوز پر از شگفتی است و بسیاری از گونه ها هنوز منتظر کشف و حفاظت هستند. این کشف نشان می دهد حتی در مناطقی شناخته شده، طبیعت می تواند ناشناخته ها و رازهای تازه ای برای ما داشته باشد.