جوش روی بینی یکی از شایع ترین و در عین حال آزاردهنده ترین مشکلات پوستی است که تقریباً همه افراد در برهه ای از زندگی آن را تجربه می کنند. این ناحیه به دلیل تمرکز بالای غدد چربی، بستری مناسب برای تجمع آلودگی و باکتری هاست. در حالی که بسیاری آن را صرفاً یک مشکل ظاهری می بینند، شناخت ریشه های فیزیولوژیک این عارضه می تواند کلید درمان قطعی آن باشد. در این مطلب، ابعاد مختلف این جوش ها را از نگاه پزشکی و سلامت بررسی می کنیم.

از منظر درماتولوژی، بینی بخشی از منطقه T-Zone صورت محسوب می شود که بیشترین تراکم غدد سباسه یا همان تولیدکننده چربی را دارد. وقتی پزشکان به جوش های این ناحیه نگاه می کنند، در واقع شاهد اختلال در روند طبیعی تخلیه سبوم و ریزش سلول های مرده پوست هستند. این تجمع مواد باعث مسدود شدن منافذ و ایجاد محیطی غیرهوازی می شود که برای رشد باکتری کاتی باکتریوم آکنه بسیار ایده آل است و منجر به التهاب می شود.

وجود جوش روی بینی همچنین می تواند نشان دهنده واکنش های هورمونی بدن باشد. آندروژن ها یا هورمون های جنسی، غدد چربی را تحریک به تولید بیش از حد می کنند که نتیجه آن ایجاد جوش های سرسیاه یا التهابی است. در برخی موارد، التهابات مزمن در این ناحیه ممکن است با بیماری های پوستی دیگری مانند روزاسه اشتباه گرفته شود؛ بنابراین تکرار جوش ها در این نقطه از نظر پزشکی نیازمند بررسی دقیق تر بافت پوست و الگوی التهاب است.

علاوه بر این، بینی به دلیل برجستگی، بیشتر در معرض آلودگی های محیطی و لمس مداوم دست ها قرار دارد. پزشکان بر این باورند که جوش های این ناحیه گاهی تنها یک واکنش دفاعی پوست به تحریکات خارجی یا مواد شیمیایی موجود در محصولات آرایشی غیر استاندارد هستند. به طور کلی، بروز این جوش ها سیگنالی از سوی بدن است که نشان می دهد تعادل بیولوژیکی پوست در این منطقه حساس به هم خورده و نیاز به پاکسازی عمیق تر یا تغییر سبک زندگی دارد.

ظهور جوش در ناحیه بینی معمولاً ناشی از ترکیب عوامل محیطی و فعالیت های درونی بدن است که منافذ پوست را به چالش می کشند. در ادامه به اصلی ترین دلایلی که باعث بروز این عارضه پوستی می شوند اشاره شده است:

نوک بینی یکی از حساس ترین نقاط صورت است که بروز جوش در آن می تواند معانی خاصی در رابطه با سلامت عمومی داشته باشد. در طب سنتی و نوین، این ناحیه اغلب با سیستم های داخلی بدن مرتبط دانسته می شود.

بسیاری از متخصصان معتقدند جوش های نوک بینی می تواند با اختلالات هضم و یبوست مرتبط باشد. زمانی که سیستم گوارش به درستی عمل نکند، التهابات ناشی از آن ممکن است به شکل آکنه در این نقطه نمایان شود. اصلاح رژیم غذایی و مصرف فیبر بیشتر معمولاً به بهبود این وضعیت کمک می کند.

در نقشه برداری چهره، نوک بینی با قلب در ارتباط است. سرخی مداوم یا جوش های ملتهب در این بخش گاهی نشان دهنده نوسانات فشار خون یا مصرف بیش از حد غذاهای تند و پرنمک است که به سیستم گردش خون فشار وارد می کنند. بررسی سلامت قلب در موارد مزمن می تواند مفید باشد.

پره های بینی به دلیل داشتن چین و شکن های خاص، محل تجمع چربی و آلودگی های محیطی هستند که به راحتی پاک نمی شوند. در این نواحی، اصطکاک پوست با دست یا حتی استفاده از دستمال کاغذی در زمان سرماخوردگی می تواند باعث ایجاد ریزآسیب هایی شود که مسیر را برای ورود باکتری ها هموار می کند. چربی های ترشح شده در این گوشه ها به سختی خارج می شوند و همین ماندگاری، باعث ایجاد جوش های زیرپوستی دردناک می گردد.

علاوه بر عوامل فیزیکی، تغییرات دمایی و محیطی نیز تأثیر زیادی بر پره های بینی دارند. سرما یا گرمای شدید می تواند باعث تحریک پوست این ناحیه و پوسته پوسته شدن آن شود که در نهایت با مسدود کردن منافذ، منجر به ایجاد جوش می شود. همچنین، بسیاری از افراد هنگام شستشوی صورت، به گوشه های پره بینی توجه کافی نمی کنند و تجمع باقی مانده مواد شوینده یا آرایشی در این شکاف ها، یکی از دلایل اصلی بروز آکنه در این منطقه است.

در نهایت، استفاده از عینک یا ماسک نیز می تواند عاملی تعیین کننده باشد. فشار مداوم فریم عینک یا سایش لبه های ماسک به پره های بینی، باعث تحریک غدد چربی و التهاب فولیکول های مو می شود. این نوع جوش ها که بیشتر جنبه مکانیکی دارند، معمولاً با رعایت بهداشت ابزارهای تماسی و مرطوب نگه داشتن اصولی پوست در این نواحی قابل کنترل و پیشگیری هستند.

بسیاری از مطالعات نشان می دهند که وضعیت پوست آینه ای از سلامت درونی بدن است و جوش های بینی هم از این قاعده مستثنی نیستند. بروز ناهماهنگی در ارگان های حیاتی می تواند خود را به صورت ضایعات پوستی در این ناحیه مرکزی صورت نشان دهد.

برای رهایی از جوش های بینی، ترکیبی از روتین پوستی صحیح و تغییر در عادات روزانه ضروری است. درمان این ناحیه نیازمند صبر و مداومت در استفاده از محصولات مناسب است.

اسید سالیسیلیک یک محلول در چربی است که می تواند به عمق منافذ بینی نفوذ کرده و چربی های سفت شده را حل کند. استفاده روزانه از این شوینده ها مانع از تشکیل جوش های سرسیاه و سرسفید می شود. این ماده به عنوان یک لایه بردار ملایم، سطح پوست را همواره صاف نگه می دارد.

رتینوییدها با تسریع بازسازی سلولی، از بسته شدن منافذ جلوگیری می کنند و یکی از قوی ترین درمان ها برای آکنه های بینی هستند. البته به دلیل حساس شدن پوست، استفاده همزمان از ضدآفتاب های فاقد چربی (Oil-Free) ضروری است تا از تیرگی جای جوش و التهاب بیشتر جلوگیری شود.