فرارو- 5 اسفند 1404 مصادف با ششمین روز از ماه رمضان است، روزی که در آن افراد برای دوری از گناه و لغزش دعا می کنند.

در دعای این روز می خوانیم؛

اللّهُمَّ لا تَخْذُلْنی فیهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِیَتِکَ،

وَ لا تَضْرِبْنی بِسِیاطِ نَقِمَتِکَ،

وَ زَحْزِحْنی فیهِ مِنْ مُوجِباتِ سَخَطِکَ،

بِمَنِّکَ وَ أیادِیکَ،

یا مُنْتَهی رَغْبَهِ الرّاغِبینَ.

انسان در این دعا اقرار می کند که نمی تواند در برابر همه وسوسه ها ایستادگی کند. در واقع انسان از خدا می خواهد که در شرایطی قرار نگیرد که به گناه بیفتد. انسان در این نه از سر ترس بلکه با امید به رحمت خدا سخن می گوید، چرا که در پایان دعا به نعمت ها و بخشش های بی پایان او تمسک می جوید.

این دعا به می آموزد که ماه رمضان فقط برای روزه گرفتن نیست، بلکه بهترین فرصت تا بشناسیم موقعیت هایی را که ممکن است خطا و اشتباه باشد. در حقیقت رمضان همان زمانی که می توانیم از همین اشتباهات فاصله بگیریم.

در نهایت دعای روز ششم یادآوری می کند که همه چیز باید در مسیر رضایت الهی باشد. در عین حال هر قدمی که برداشته می شود باید از خداوند بخواهیم تا ما را از مسیر و امکان گناه دور کند.