فرارو- در شب های طولانی ماه رمضان 1404 سریال روزی روزگاری از آن دست آثاری است که نمی توانید برای گذراندن وقت تماشا کنید. اثری تاریخی که روایتی متفاوت از تغییر انسان ها نشان می دهد.

به گزارش فرارو، این اثر در دهه 70 از تلویزیون پخش شد و در آن زمان استانداردهای جدیدی در حوزه ساخت سریال به وجود آورد. در واقع روزی روزگاری نشان داد که چگونه با تکیه بر داستانی برآمده از فرهنگ جمعی و بازی خوب بازیگران می توان اثری ماندگار خلق کرد.

درست که در ظاهر جهان سریال مردانه است، پر از تفنگ و دعوا و خون. اما داستان هر چه جلوتر می رود این زنان هستند که جهان داستان را تغییر می دهند.

کویر در این سریال فقط لوکیشن نیست، خودش بخشی از داستان است. جایی که خشکی، گرمای سوزان روز و سرمای استخوان سوز شب هایش حال و هوای کاراکترها را بازتاب می دهد. از تنهایی مراد بیگ گرفته تا بی رحمی حسام بیگ. همچنین قاب بندی ها دقیق و هنرمندانه اند. به همین خاطر تماشاگر با داستان همراه می شود تا بوی دود هیزم و خاک باران خورده را حس کند.

در کنار همه این ویژگی ها مهم ترین دلیل ماندگاری سریال را باید در خلق شخصیت هایی چون مراد بیگ دانست. کاراکتری خاکستری که در روزگاری که تلویزیون فقط شخصیت های منفی و مثبت داشت، تمام معادله ها را به هم ریخت. شخصیتی که شاید در ظاهر مخاطب آن را در کوچه و بازار نمی دید اما به راحتی می توانست افرادی با این خصوصیت را در اطراف خود ببیند.

در نهایت راز ماندگاری روزی روزگاری را باید محصول شخصیت پردازی دقیق، بازی های بی نقص و طراحی صحنه دقیق دانست. ترکیبی که مخاطب کمتر در سال های اخیر دیده شده.

این سریال داستان راهزنی به نام مراد بیگ است که توسط خاله لیلا از مرگ حتمی نجات پیدا می کند. قصه فقط به نجات ختم نمی شود. حضور خاله لیلا در زندگی این راهزن همه چیز را تغییر می دهد. مراد بیگ در مسیر زندگی اش کنار چادرنشین ها با افرادی روبرو می شود که نگاهش را تغییر می دهند.

خسرو شکیبایی در نقش مراد بیگ: این نقش به یکی از متفاوت ترین شخصیت های خاکستری ایران تبدیل شد. او در زیر ظاهر خشن و ترسناک قلبی مهربان دارد که خاله لیلا آن را کشف می کند. در بازی و لحن خسرو شکیبایی مخاطب به خوبی این دو گانگی را می دید. هم اقتدار مراد بیگ و هم شکستنش در برابر دیگران. در واقع به همین دلیل که این کاراکتر با گذشت چندین سال از پخش همچنان جذاب و دیدنی است.

ژاله علو در نقش خاله لیلا: این کاراکتر همان چیزی که مخاطب در زنان روستایی دیده، مقتدر و مهربان. زنی که آنقدر سرد و گرم روزگار را چشیده که همه او را پیر و راهنمای زندگی می دانند.

محمود پاک نیت در نقش حسام بیگ: یکی از بهترین ضد قهرمان هایی که مخاطب کمتر در آثار تلویزیونی دیده. شخصیتی که در عین بدی و قساوت قلب رگه هایی از سادگی و حماقت را داشت. به همین دلیل برای بیننده جذاب بود. استفاده درست از فیزیک و صدا باعث شد تا مخاطب به خوبی لایه های پنهان از یک رقیب را ببیند. رقیبی که گاهی دلسوزی بیننده را هم به همراه داشت.

محمد فیلی در نقش های نسیم بیگ و بسیم: این بازیگر دو کاراکتری را اجرا کرد که هر کدام دنیای خاص خود را داشتند. بازی او آنقدر در این نقش ها خوب و چشم نواز بود که بعد از گذشت چند سال هنوز برخی او را با نام نسیم و بسیم می شناسند.