آمارها هر هفته نگران کننده تر و تاریخی تر می شود. یک زمانی هواداران پرسپولیس با انواع و اقسام آمارهای مثبت در لیگ برتر طی دوران درخشان برانکو و یحیی به هواداران تیم های رقیب پز می دادند و سرشان بالا بود اما حالا رکوردهای منفی هر هفته عجیب تر می شود تا پرسپولیسی ها نای کل کل و دفاع از تیم محبوب شان را نداشته باشند.

پنجمین شکست در 7هفته از نیم فصل دوم خودش به اندازه کافی ناامیدکننده و عجیب هم هست اما سومین باخت متوالی هم اصلاً چیزی نیست که برای پرسپولیسی ها عادی باشد. سال ها بود از این نتایج عجیب و شکست های متوالی خبری نمی شد و هواداران پرسپولیس هیچ وقت بحران را این قدر نزدیک و ملموس حس نکرده بودند. پرسپولیس در دوران 8ساله برانکو و یحیی بعضاً شکست می خورد و بحران های مقطعی داشت اما این طور نبود که طی 7مسابقه 5بار بازنده باشد و 3بازی پشت سر هم شکست بخورد. شاید باورکردنی نباشد اما پرسپولیس مقابل خیبر و سیدمهدی رحمتی دبل شده و آمار گل های خورده این تیم هر روز بیشتر می شود بطوری که فعلاً به صورت مشترک با چادرملو هفتمین خط دفاعی را از نظر تعداد گل خورده دارد آن هم در شرایطی که نیم فصل در این آیتم اول بود.

در چنین شرایطی می توان این سؤال را به صورت جدی مطرح کرد که واقعاً در نیم فصل دوم چه بلایی سر این تیم آمده که قدرت خروج از این وضعیت را ندارد؟

پرسپولیسی که در شش بازی پنج برد و یک تساوی داشت چطور به اینجا رسید؟ در اردوی قطر چه اتفاقی افتاد؟ نقل و انتقالات زمستانی چه چیزی به این تیم اضافه کرد؟

سؤالاتی از این دست بعد از هر شکست قطعاً ذهن هواداران پرسپولیس را پر کرده و البته به موازات آن بسیاری از کارشناسان، پیشکسوتان و هواداران همچنان درباره نقاط ضعف فنی این تیم حرف می زنند و به جزییات فنی و مشکلات مربوط به کمبود بازیکنان توانمند در برخی خطوط، تغییرات و البته نقل و انتقالات اشاره می کنند.

با وجود این جمعه شب و پس از شکست مقابل خیبر وجه دیگری از مشکلات پرسپولیس عیان شد. مشکلی که نه فنی است و نه می توان با جذب یکی دو بازیکن دیگر یا تغییرات بیشتر در ترکیب حلش کرد. این همان نکته ای است که اوسمار در کنفرانس خبری بعد از بازی روی آن انگشت گذاشت؛ فرو ریختن اعتماد بین باشگاه و تیم. اوسمار در حرف هایش روی این نکته تأکید داشت که با تصمیمات بعد از دیدار مقابل گل گهر و آن نامه ای که به صورت عمومی منتشر شد، دیوار اعتماد بین تیم و باشگاه فرو ریخته است. سرمربی پرسپولیس در حالی بخش عمده ای از صحبت های کنفرانسش را به این موضوع اختصاص داد که معمولاً به این موارد نمی پرداخت اما به نظر می رسد مسأله آن قدر بزرگ و بااهمیت بوده که او لازم دیده در این موقعیت حساس به آن بپردازد و بازش کند.

اوسمار در حالی این موضوع را بسط داد تا نشان دهد مشکل از کجا آب می خورد که مدیران باشگاه پرسپولیس بعد از جلسه هفته گذشته و ماجرای استعفایی که تکذیب شد، صراحتاً اعلام کردند سرمربی تیم فقط ناراحت بوده که چرا او را در جریان موضوع نگذاشته اند و مشکلی وجود نداشته است. با این حال جمعه شب در کنفرانس خبری اوسمار مشخص شد مشکل فراتر از آن چیزی بود که مدیران باشگاه پرسپولیس به آن اشاره می کردند. مشکلی که از سوی آنها به وجود آمد و اجازه نداد تا شرایط در بازی با خیبر هم نرمال و آرام باشد.

هر چند همچنان می توان روی مشکلات و ضعف های فنی پرسپولیس ایستاد و درباره نقش اوسمار در شکست های اخیر حرف زد اما به نظر می رسد آنچه امروز برای پرسپولیس خطرناک تر و نگران کننده تر خواهد بود همین فرو ریختن دیوار بی اعتمادی است. نکته ای که منجر شده تا سرمربی تیم با عبور از مشکلات فنی صراحتاً به این موضوع اشاره کرده و بگوید اوضاع تیمش اصلاً خوب نیست چون فضا، فضای مناسبی برای فکر کردن به مشکلات فنی و حل آنها نیست.

واقعیت این است که در تیم های بزرگ هرگاه گسستی بین بازیکنان و کادرفنی یا اعضای تیم و باشگاه به وجود آمده شرایط بحرانی شده و این بحران خطرناک تر از نداشتن هافبک دفاعی یا مصدومیت هایی است که باعث شده دست اوسمار خالی باشد. در عین حال به نظر می رسد تا زمانی که مدیران کم تجربه پرسپولیس در جلسه ای با تمام اعضای تیم این تنش را کاهش نداده و آرامش برقرار نشود، شکست ها ادامه خواهد یافت و هفته به هفته اوضاع تیم در جدول بدتر می شود.