طبق داده های AutoWeek، فروش خودروهای برقی در سطح جهانی طی چند سال گذشته افزایشی بوده است؛ به طوری که در سال 2024 بیش از 17 میلیون دستگاه خودروی برقی در جهان فروخته شد که نسبت به سال قبل بیش از 25 درصد رشد نشان می دهد. همچنین، برآورد داده های سال 2025 حاکی است، فروش جهانی خودروهای برقی به بیش از 20 میلیون دستگاه رسیده که معادل تقریباً 20 درصد رشد سالانه بوده است.

به گزارش ایران، یکی از محورهای اصلی دفاع از خودروهای برقی، کاهش آلودگی هواست. گرچه خودروهای برقی عاری از هرگونه آلایندگی نیستند، اما مقایسه آنها با خودروهای بنزینی باید نسبی باشد، نه مطلق. در برخی برآوردها، آلایندگی چندین خودروی بنزینی با یک خودروی برقی مقایسه می شود. از این منظر، خودروی برقی نه یک راه حل کامل، بلکه ابزاری برای کاهش بخشی از فشار زیست محیطی است.

در ایران اما به نظر می رسد، ورود این خودروها هنوز فاقد یک نقشه راه شفاف است. اگرچه دولت سال گذشته با تعیین تعرفه 4 درصدی برای خودروهای برقی، تلاش کرد عزم خود را برای تشویق به استفاده از این خودروها نشان دهد، اما همچنان مصرف کنندگان هراس کمبود زیرساخت و جایگاه های شارژ در سطح شهر را دارند.

در کنار زیرساخت، مسأله هزینه نیز یکی از محورهای تصمیم گیری مصرف کننده است. اگر هزینه خودروهای برقی به درستی محاسبه شود، این خودروها در مقایسه با خودروهای بنزینی مقرون به صرفه ترند. بااین حال، باتری، گران ترین بخش خودروی برقی است و سهم بالایی از قیمت نهایی خودرو را تشکیل می دهد. موضوعی که باعث شده نگرانی درباره خرابی یا افت عملکرد باتری به یکی از دغدغه های اصلی خریداران تبدیل شود.

ایران در سال های اخیر با ناترازی جدی در تولید و مصرف برق روبه رو بوده و خاموشی های دوره ای به بخشی از زندگی روزمره شهروندان بدل شده است. در این شرایط می توان با استفاده از انرژی های تجدیدپذیر مانند پنل های خورشیدی خانگی و سامانه های ذخیره انرژی، تا حدودی این مشکل را برطرف کرد.

خودروهای برقی هنوز از ذهن مردم عبور نکرده اند و با مجموعه ای از ترس ها و ابهام ها همراه اند؛ از نگرانی بابت شارژ در مسیر گرفته تا هزینه تعمیرات و خدمات پس از فروش.