کرم های انگلی مثل کرمک، کرم گرد و کرم نواری می توانند در روده جا خوش کنند و مجموعه ای از علائم ریز و درشت، از دل درد و نفخ گرفته تا کاهش وزن بی دلیل یا دیدن رگه ها و تکه هایی شبیه نخ در مدفوع را تشکیل دهند. در این میان، بعضی نشانه ها آن قدر معمولی به نظر می رسند که به راحتی نادیده گرفته می شوند، اما تشخیص و درمان به موقع می تواند جلوی دردسرهای جدی تر را بگیرد.

علائم کرم های انگلی بسته به نوع انگل فرق می کند و همین باعث می شود بعضی افراد تا مدت ها متوجه آلودگی نشوند. یکی از شناخته شده ترین موارد، کرمک است که اغلب با خارش اطراف مقعد همراه می شود؛ این خارش معمولاً شب ها شدیدتر می شود و می تواند خواب را به هم بریزد. در بعضی موارد هم ممکن است کرم های کوچک سفید در مدفوع یا اطراف مقعد دیده شوند.

کرم گرد می تواند خودش را با دل درد خفیف یا اسهال نشان دهد. همچنین اگر لاروها به سمت ریه ها حرکت کنند، احتمال دارد سرفه هم به علائم اضافه شود؛ علامتی که خیلی ها آن را به سرماخوردگی یا حساسیت ربط می دهند و به سادگی از کنار آن می گذرند.

درباره کرم نواری، نشانه های مهم تر شامل کاهش وزن بی دلیل و حالت تهوع است و گاهی هم بخش هایی از کرم در مدفوع دیده می شود.

در کنار این نشانه های اختصاصی، چند علامت عمومی ازجمله نفخ، حالت تهوع، خستگی و کم شدن اشتها هم ممکن است ظاهر شود.

دکتر انگد دیلن، متخصص گوارش، هشدار می دهد که آلودگی های خفیف، به خصوص در کرمک و کرم گرد، ممکن است هیچ علامت واضحی نداشته باشد و گاهی تنها زمانی فرد متوجه می شود که چیزی غیرعادی در مدفوع یا اطراف مقعد می بیند. او توضیح می دهد موارد شدیدتر، مثل آلودگی های پرشمار کرم نواری یا کرم گرد، می توانند به مرور زمان باعث کمبودهای تغذیه ای شوند.

بسیاری از افراد امیدوارند بدن خودش مشکل را جمع کند و کار به دارو نکشد. اما واقعیت همیشه این قدر راحت نیست. دکتر دیلن به سان می گوید در موارد خفیف کرمک، ممکن است آلودگی در نهایت فروکش کند، اما مشکل بزرگ این است که عفونتِ دوباره بسیار رایج است و همین باعث می شود درمان معمولاً لازم باشد. به بیان ساده، حتی اگر علائم کمتر شود، امکان دارد چرخه انتقال دوباره راه بیفتد و ماجرا از نو شروع شود.

برای کرم گرد، کرم نواری و دیگر انگل ها، خودبه خود خوب شدن معمولاً اتفاق نمی افتد. این گروه از آلودگی ها اغلب بدون دارو از بین نمی روند و اگر درمان به تعویق بیفتد، می توانند در بلندمدت مشکل ساز شوند.

توصیه دکتر دیلن این است که درمان را جدی بگیرید تا هم خطر سرایت کاهش پیدا کند و هم احتمال عوارض پایین بیاید. این نگاه محتاطانه مخصوصاً وقتی مهم می شود که علائم مبهم باشند و فرد آن را با دل درد معمولی، خستگی یا بی اشتهایی اشتباه بگیرد.

بیشتر آلودگی های کرمی خفیف و با دارو و بهداشت قابل کنترل هستند، اما در موارد نادر، عوارض جدی هم ممکن است رخ دهد. دیلن می گوید آلودگی سنگین کرم گرد می تواند به انسداد روده منجر شود و گاهی حتی نیاز به جراحی پیدا کند. او درباره کرم قلابدار هم توضیح می دهد که چون از خون تغذیه می کند، می تواند باعث کم خونی و پایین آمدن سطح آهن بدن شود.

در مورد کرم نواری، خطر اصلی این است که گاهی می تواند به بخش های دیگر بدن مثل مغز یا کبد برود و عفونت های جدی تری ایجاد کند که ممکن است با تشنج یا مشکلات شدید دیگر همراه شود. کرمک معمولاً خطرناک توصیف نشده، اما به خاطر خارش و اختلال خواب می تواند کیفیت زندگی را به هم بریزد و فرد را کلافه کند.

برای درمان کرمک معمولاً یک دوز مِبِندازول که بدون نسخه هم قابل تهیه است، کافی است. با این حال، برای انواع دیگر کرم ها پزشک ممکن است داروهای مشخص تری مثل آلبندازول یا پرازیکوانتل را تجویز کند. تفاوت درمان ها مهم است، چون هر انگل ویژگی های خودش را دارد و برخورد یکسان با همه انواع، راه مطمئنی نیست.

کنار دارو، رعایت بهداشت نقشی تعیین کننده دارد. شستن دقیق دست ها، دوش گرفتن روزانه و شستن ملحفه ها، لباس و حوله با آب داغ از اقداماتی است که می تواند احتمال انتقال و بازگشت آلودگی را کم کند. دکتر دیلن اضافه می کند کوتاه نگه داشتن ناخن ها و پرهیز از خاراندن ناحیه مقعد کمک می کند آلودگی دوباره شکل نگیرد.

همچنین بهتر است همه افراد خانواده هم زمان درمان شوند تا انتقال فرد به فرد قطع شود. همچنین برای پیشگیری بلندمدت، عادت هایی مثل شستن منظم دست ها، پخت کامل گوشت و ترک رفتارهایی مثل ناخن جویدن یا مکیدن انگشت در کودکان، می تواند احتمال ابتلا را پایین بیاورد.