مدیرعامل سازمان بهشت زهرا با تأکید بر کمبود قطعات روز دفن در تهران، گفت: قطعه 90 تنها در بلند مدت به مدیریت دفن کمک می کند و حل اساسی این مسئله نیازمند ایجاد هم زمان چند آرامستان جدید در اطراف شهر است.

جواد تاجیک با اشاره به آخرین وضعیت دفن اموات در بهشت زهرا(س) و قطعه تازه ساخته شده 90، اظهار کرد: قطعه 90 در ناحیه یک بهشت زهرا قرار دارد و این قطعه جزو قطعات قدیمی محسوب می شود و در زمره قطعات روز دفن نیست؛ بنابراین به طور طبیعی استفاده از آن تنها در بلندمدت می تواند به مدیریت موضوع دفن کمک کند، اما در شرایط بحرانی و اضطراری کنونی که با کمبود قطعات روز دفن مواجه هستیم، پاسخگوی نیاز فوری نخواهد بود.

وی افزود: قطعه 90 همانند سایر قطعات ناحیه یک امکان پیش خرید و دفن آزاد دارد و استفاده از بخشی از آن آغاز شده و به تدریج شهروندان نیز از آن بهره می برند. هر میزان که بتوانیم در نواحی یک و دو از ظرفیت های بلااستفاده بهره برداری کنیم، در طول زمان هم به شهروندان کمک کرده ایم.

تاجیک ادامه داد: برای نمونه، قطعه 90 که پیش تر به عنوان انبار سنگ مورد استفاده بود، تخلیه و ساماندهی شده است. در مقابل آن نیز قطعه 95 قرار دارد که هم اکنون در آن انبار، ناوگان نقلیه، رستوران و واحدهای سنگ فروشی فعال هستند و برای انتقال و استقرار این مجموعه ها، محل جایگزین پیش بینی شده است تا از قطعه نیز استفاده شود.

مدیرعامل سازمان بهشت زهرا (س) گفت: پس از این جابه جایی ها، قطعه 95 نیز به ظرفیت دفن افزوده خواهد شد. پیش بینی می شود عملیات احداث و آماده سازی این قطعه حدود هفت تا 10 ماه زمان ببرد و احتمالاً در سال 1406 به بهره برداری برسد.

وی تأکید کرد: با این حال، این اقدامات صرفاً مسکنی موقت محسوب می شود و حل اساسی مسئله دفن اموات در تهران نیازمند نگاه بلندمدت با افق حداقل 50 ساله است. مدیریت شهری نمی تواند تنها به نیازهای کوتاه مدت توجه کند، بلکه باید از ایجاد دغدغه جدید برای مردم جلوگیری شود.

تاجیک راهکار اصلی را ایجاد هم زمان چند آرامستان در نقاط مختلف پیرامون تهران دانست و افزود: در این صورت شهروندان می توانند بر اساس محل سکونت خود به نزدیک ترین گزینه دسترسی داشته باشند. تحقق این موضوع مستلزم همکاری دستگاه های مختلف، به ویژه استانداری، برای حل مسائل مربوط به حریم های مشترک با شهرستان های اطراف است.

وی خاطرنشان کرد: هر یک از اراضی پیشنهادی با محدودیت هایی مانند حریم های امنیتی، نظامی یا ممنوعیت های کاربری مواجه هستند و در حال حاضر نیز برای تأمین زمین های مناسب برای پاسخگویی به نیاز 10 تا 15 سال آینده، با چالش هایی در تعامل با شهرستان های مجاور تهران روبه رو هستیم.

اختلاف میان مدیریت شهری و استانداری بر سر نحوه تعیین و اعمال ضوابط حریم پایتخت، به یکی از چالش های جدی در تأمین زیرساخت های خدماتی تبدیل شده است. این اختلاف دیدگاه باعث شده تصمیم گیری ها درباره کاربری های حیاتی با کندی و توقف مواجه شود.

یکی از مهم ترین پیامدهای این وضعیت، تعویق در احداث آرامستان های جدید برای تهران است، چرا که اغلب زمین های پیش بینی شده برای این منظور در محدوده حریم شهر و در قلمروی شهرستان های اطراف قرار دارند.

در شرایط کنونی آرامستان بهشت زهرا (س) در آستانه اتمام ظرفیت روز دفن خود است و طبق اعلام مدیرعامل سازمان بهشت زهرا ظرفیت روز دفن تا اردیبهشت ماه به پایان می رسد. در نتیجه، نبود توافق میان نهادهای مسئول موجب شده روند تأمین زمین، اخذ مجوزها و آغاز عملیات اجرایی با وقفه طولانی روبه رو شود؛ موضوعی که در شرایط محدودیت ظرفیت آرامستان های فعلی، به یک دغدغه جدی مدیریتی تبدیل شده است.