شب هایی هست که سخت و دشوار توصیف می شوند. البته نمی توان گفت پیروزی خارج از خانه لورکوزن در ورزشگاه کارایسکاکیس، یک شکست خردکننده برای المپیاکوس بود؛ چرا که در نهایت، همه پذیرفتند که تیم بهتر، باکیفیت تر و برتر پیروز شده است. در این موضوع شکی وجود ندارد.

شبی که مهدی طارمی ناخواسته باعث مردود شدن گل تیمش شد. طارمی برخلاف همیشه موقعیت خاصی در بازی مقابل بایر لورکوزن به دست نیاورد و در دقیقه 45 که تیمش روی ارسال رودینی از ضربه ایستگاهی به گل رسید، تاثیرگذاری منفی داشت تا نتیجه تغییر نکند و گل مردود شود.

المپیاکوس روی توپ ارسالی مدافع راست خود از سمت چپ زمین و ضربه سر ایوب الکعبی دروازه بایر لورکوزن را باز کرد، اما پس از بازبینی ویدئویی، آفساید طارمی که روی توپ تاثیرگذاری جزیی داشت، گرفته شد تا دو تیم بدون گل زده به رختکن بروند و منتظر نیمه دوم باشند.

با این حال، آنچه بیشترین توجه را به خود جلب کرده، حواشی پس از بازی است. پانایوتیس رتسوس که پیش از این هم نزد هواداران المپیاکوس محبوب بود، حالا جایگاه بسیار رفیع تری پیدا کرده است!

موضوع فقط پیراهن خونین یا چانه آسیب دیده اش که نیاز به 7-8 بخیه داشت نیست؛ بلکه هاله و انرژی بازیکنی است که از باختن، تعویض شدن و تسلیم شدن امتناع می کند.

پس از بازی، جمعیت زیادی در پارکینگ ورزشگاه او را مورد تشویق قرار دادند. کاپیتان المپیاکوس که نامش با شعار رتسوس، با تعصب، المپیاکوسِ بزرگ در ورزشگاه طنین انداز شده بود، مقابل لورکوزن ثابت کرد چرا بازوبند را بر بازو می بندد و چرا یکی از ستون های خلل ناپذیر تیم خوزه لوییس مندیلیبار است.

سوی دیگر سکه: شب دشوار مهدی طارمی

اما این شب برای همه به یک شکل سپری نشد. در سطح فردی، وضعیت مهدی طارمی دقیقاً در نقطه مقابل رتسوس قرار داشت. اگرچه جولیان بیانکون به دلیل عملکرد ضعیف تر از حد انتظار در چنین بازی بزرگی مورد انتقاد قرار گرفته، اما اگر بخواهیم بدشانس ترین یا مؤثرترین بازیکن در نتیجه منفی را پیدا کنیم، کفه ترازو به سمت مهاجم ایرانی سنگینی می کند.

او هم در صحنه گل مردود الکعبی حضور داشت و هم شروع کننده جریان گل اول لورکوزن بود؛ جایی که یک تصمیم اشتباه و لو دادن توپ توسط او، ضدحمله آلمانی ها را کلید زد که در نهایت به گل منجر شد.

طارمی هنگام خروج از ورزشگاه با کسی صحبت نمی کرد. کاملاً مشخص بود که او از درون ریخته و از خودش ناراضی است. به طور کلی، او بازیکنی است که احساساتش را (چه در شب های خوب و چه در شب های بد) بروز نمی دهد، اما چهره او پس از بازی به وضوح نشان می داد که خودش را مسئول این شکست می داند.

با این حال، در داخل رختکن هیچ کس دیگری را مقصر ندانست. آن ها معتقدند همه با هم پیروز می شوند و همه با هم شکست می خورند. در واقع، حرکت تیمی بازیکنان که بلافاصله پس از گل اول حریف، بیانکون را در آغوش گرفتند، گواهی بر این اتحاد در رختکن المپیاکوس است.