سعید توکلی، مدیرعامل شرکت ملی گاز، در حاشیه نوزدهمین کمیسیون مشترک همکاری های اقتصادی ایران و فدراسیون روسیه در جمع خبرنگاران اظهار کرد: در حوزه نانوایی های صنعتی، ظرفیت مناسبی ایجاد شده و یک شرکت دانش بنیان با اقدامات انجام شده توانسته به صرفه جویی 70 درصدی در مصرف گاز دست پیدا کند. بر این اساس، میزان گازی که در این نانوایی های صنعتی ذخیره می شود، می تواند در بخش های مولد کشور مورد استفاده قرار گیرد. این اقدام یکی از کارکردهای مهم طرح به شمار می رود.

به گزارش ایسنا، وی افزود: از دیگر کارکردها، موضوع شرکت های پخت آجر یا آجرپزی است. در روش سنتی تولید هر یک تن آجر حدود 300 متر مکعب گاز مصرف می شود، اما با استفاده از روش های جدید از جمله روش رولری، مصرف گاز به ازای تولید هر تن آجر به 27 متر مکعب کاهش یافته است. این موضوع به بهبود شاخص شدت مصرف انرژی، افزایش بهره وری و کاهش مصرف گاز کمک می کند.

او ادامه داد: در این چارچوب، شرکت کاربر به ازای میزان صرفه جویی انجام شده، گواهی صرفه جویی صادر می کند. بنابراین موضوع کاربر صرفاً یک منفعت دوطرفه نیست، بلکه منافع چندجانبه به همراه دارد؛ به گونه ای که محیط زیست منتفع می شود، شرکت کاربر سود می برد، شرکت ملی گاز از تبدیل گاز به بخش مولد به جای خام سوزی بهره مند می شود و صنایع نیز با ایجاد ارزش افزوده و افزایش تولید منتفع خواهند شد. همچنین شاخص شدت مصرف انرژی که از شاخص های مهم در ارزیابی های بین المللی است، بهبود می یابد.

معاون وزیر نفت ادامه داد: در برخی روستاها و مناطق فاقد گاز، استفاده از سوخت های جایگزین مانند هیزم و چوب به محیط زیست آسیب وارد می کند و این موضوع نیازمند مدیریت است. در بودجه سال جاری عدد 3 همت برای این بخش در نظر گرفته شده که به اعتقاد مسئولان رقم کمی است. با توجه به تأکید صورت گرفته، اولویت گازرسانی با پروژه های نیمه تمام است.

او ادامه داد: در عین حال، برخی شهرها و استان ها همچنان ضریب گازرسانی متناسب با ظرفیت خود را ندارند. سال گذشته شورای اقتصاد و امسال نیز با تأکید رییس جمهور و سازمان برنامه و بودجه و همچنین طرح موضوع در وزارت نفت، محدودیت هایی در این زمینه اعمال و شاخص هایی برای اجرای گازرسانی تعیین شده است که رقم 3 همت در چارچوب همین شاخص ها هزینه خواهد شد.

توکلی با اشاره به موضوع قرارداد صادرات گاز، تشریح کرد: مهم ترین موضوع در هر قرارداد صادراتی، زیرساخت صادراتی و نقطه تحویل از نظر سخت افزاری است. این موارد در جلسات متعدد کارشناسی بررسی و مسیر نهایی با همکاری دستگاه های مرتبط مشخص شده است. یکی از پارامترهای اصلی، اجرای خط لوله و ایجاد زیرساخت از مبدأ صادرات تا مقصد یا همان دلیوری پوینت است که تعیین تکلیف شده است.

وی تأکید کرد: با توجه به اینکه ایران و روسیه مرز مشترک زمینی ندارند و تنها از طریق مباحث آبی ارتباط دارند، موضوع استفاده از کشور ثالث در این مسیر مطرح بوده و زیرساخت و نقطه تحویل نیز مشخص شده است. هر یک از مسیرهای پیشنهادی دارای محاسن و معایب خاص خود بوده که در ارزیابی ها مدنظر قرار گرفته است. تک تک بندها و ترم ها قرارداد از نظر فنی، قراردادی و حقوقی با صرف زمان طولانی میان دو طرف ایرانی و روسی نهایی شده و تنها در دو موضوع قیمت و نحوه پرداخت باید به تفاهم نهایی برسند که مذاکرات آن در حال انجام است.