فرارو- هوشنگ کاووسی بود که برای اولین بار از عبارت فیلم فارسی برای اشاره به بخشی از سینمای ایران در سال های پیش از انقلاب اشاره کرد.

به گزارش فرارو، فیلم فارسی ها آثار نازلی بودند که برای جلب توجه عامه مردم تولید می شدند. بااین حال، تعدادی از این آثار به علاوه تعدادی از بازیگران مطرح این آثار، نه تنها با گذر زمان از ذهن مردم پاک نشده اند، که تاثیر عمیقی بر فرهنگ عمومی ایران در طی سال های متمادی به جا گذاشته اند؛ محمدعلی فردین یکی از مهمترین چهره های این دسته از آثار سینمایی است.

فردین به رغم اینکه در تعدادی از آثار به اصطلاح فیلم فارسی ایفای نقش کرد، اما هرگز خودش را محدود به این مسئله نکرد و کارنامه اش را با حضور در آثار جدی تر سینما نیز پررنگ نمود.

پشت آن چهره محجوب و درپَس آن شخصیت آرام و خجالتی، مردی بود که که با استعداد غریبی که درزَمینه های مختلف داشت، همگان را به وجد می آورد. کشتی گیر بود، اما نه یک کشتی گیر معمولی. از معدود کشتی گیران تاریخ بود که هم در کشتی فرنگی و هم در کشتی آزاد دارای عناوین قهرمانی بود.

پدرش از بازیگران تئاتر آن روزها بود. اما محمدعلی، مسیر دیگری را درپیش گرفت. او دوست داشت ورزشکار بشود. این بود که بالاخره سر از باشگاه کشتی درآورد. در همین دوره بود که با غلامرضا تختی آشنا شد و با هم دوستی ماندگاری را آغاز کردند. کشتی اما چندان که باید با فردین مهربان نبود. بعداز کسب مقام نقره در مسابقات جهانی، و پس از به دست آوردن عناوین دیگر، به سبب آسیب دیدگی کشتی را برای همیشه رها کرد.

محمدعلی جوان مدتی را در سردرگمی طی کرد. تا اینکه درنهایت در زمستان سال 1337، بخت بار دیگر به او روکرد. زمانی که برای تماشای فیلم به سینما رفته بود، با اسماعیل کوشان آشنا شد و کوشان به وی پیشنهاد بازی در فیلم چشمه آب حیات را داد.

فردین، وارد سینما شد. یک نقش پس از دیگری. با کارگردانان مهم سینمای ایران همکاری داشت و درنهایت با حضور در فیلم آقای قرن بیستم به شهرت رسید. دیری نپایید که شهرت زیاد فردین، به شهرتی افسانه ای بدل گشت. شهرتی که وی را بدل به گران قیمت ترین بازیگر سینمای جهان ساخت.

حضور در فیلم گنج قارون، به ناگاه فردین را گذشته از یک ستاره سینما، بدل به یک نماد کرد. چهره فردین رفته رفته از قالب یک بازیگر خارج شده بود و حالا برای عموم مردم به عنوان الگویی برای مردانگی و فتوت به شمار می رفت.

بااین حال، فردین تنها در قید بازیگری نماند. زمانی که در فیلم سلطان قلب ها افزون بر بازیگری به کارگردانی نیز پرداخت، یکی از موفق ترین آثار تاریخ سینمای ایران را به وجود آورد. لقب سلطان قلب ها، پس از این فیلم به وی داده شد و حالا فردین برای عده ای از مردم ایران، افسانه ای دوردست و دست نیافتنی بود.

به جزئت می توان گفت که در تاریخ سینمای ایران، هرگز بازیگری به محبوبیت و شهرت محمدعلی فردین وجود نداشته است. این شهرت در سال های پس از انقلاب نیز که فردین اجازه فعالیت نداشت، کم نشد. او پیوسته در نظر دوستداران سینمای ایران سلطان قلب ها بود و برای همیشه عنوان بزرگترین سوپراستار تاریخ سینمای ایران را برای خود حفظ کرد.