داود مختاریانی در اطلاعات نوشت: انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا اردیبهشت سال آینده درسراسر کشور برگزار خواهد شد و کاندیداهای این دوره، برای شرکت درانتخابات ثبت نام کردند.

نخستین بار در سال 1358 انتخابات شوراها با مشارکت پایین مردم برگزار شد و در برخی شهرها به دلیل مبهم بودن قوانین، کار به درگیری و اعتراض انجامید که نتیجه این رویدادها، انحلال همه شوراها بود. بعد از گذشت 19 سال وقفه، در روز 7 اسفند 1377 این انتخابات مجدداً برگزار شد و تا کنون ادامه پیدا کرده است.

در آن زمان دولت وقت که با رأی بالای مردم و با شعار اصلاحات وارد میدان سیاست شده بود، برای اینکه به رأی دهندگان ثابت کند که به وعده های انتخاباتی اش عمل خواهد کرد، در قدم اول انتخابات شورای شهر را با عجله برگزار کرد، بدون مطالعه کافی و بدون اینکه دلایل شکست انتخابات 19 سال قبل را بررسی کند. محصول آن اقدام عجولانه، تولد شوراهایی شد که به دلیل نبود قوانین مدون و کارشناسی شده، هنوز بعد از 6 دوره جایگاه روشنی در مدیریت شهر و روستا ندارند. شوراهایی که طبق قانون اصلی ترین وظیفه شان احقاق حقوق شهروندان است، در این شش دوره چقدر توانسته اند به این وظیفه عمل کنند؟

محمدرضا صمیمی مدیرکل دفتر امور شوراهای اسلامی شهر و روستای وزارت کشوردر گفتگو با ایسنا با اشاره به اینکه اکثر پرونده تخلفات شوراهای شهر و روستا به دلیل عدم اشرافِ بسیاری از اعضا به قانون شوراهاست ودر دوره ششم 21 شورا منحل شده اند، گفت: در دوره ششم، 100 عضو شورای شهر سلب عضویت شده اند که تعدادی از این افراد به دیوان عدالت اداری اعتراض کردند، اما اعتراض آن ها پذیرفته نشد . همین چند جمله مختصر، نشاندهنده معیوب بودن شاکله قانونی فعالیت شوراهاست و دلیل اینکه شوراها نتوانسته اند تاثیری در مدیریت شهری بگذارند، شفاف نبودن وظایف و اختیارات قانونی آن هاست.

نظارت شورا برعملکرد شهرداری، نه بر اساس قانون بلکه بر مبنای مصلحت و ریش سفیدی تعریف شده و موجب شده است که علیرغم گذشت 6 دوره ازعمر شورای شهر، اعضای شورا در بسیاری موارد از احقاق حق خود هم عاجز بمانند چه برسد به احقاق حق شهروندان!

مثلا یکی از اعضای شورای شهر تهران که سه سال پیگیر تحویل بیش از 600 تاکسی ون نو و جایگزینی آن ها با ون های فرسوده سطح شهربود، می گوید: دیگر از پیگیری موضوع و طفره رفتن مدیران شهرداری از پاسخ خسته شده ام. بعد از سه سال هنوز اطلاعی از سرنوشت ون ها ندارم. فقط می دانم بعد از سه سال خاک خوردن حتماً تا کنون معیوب شده اند! تقریباً هر هفته در صحن شورای شهر تهران، اعضا در قالب تذکر، مشکلات مختلف شهر را به مدیران شهرداری اعلام می کنند، ولی در اکثر مواقع گزارشی از رسیدگی به موضوع نمی گیرند و چند هفته بعد مجدداً پیگیر دلیل عدم پاسخگویی شهرداری می شوند!

این وضعیت نشان می دهد شوراها نه تنها نتوانسته اند مدافع حقوق شهروندان باشند، بلکه به دلیل وجود نقص و خلاء قانونی، خود را در احقاق حقوق اعضای خود هم ناتوان مانده اند.

از طرف دیگر، مدیریت شهری هم دل خوشی از شورا ندارد و آن را مانعی بر سر راه اجرای پروژه ها می داند و معتقد است فعالیت شورا موجب کند شدن روند اجرایی خدمات شهری شده است. با وجود همه این مشکلات، آیا بهتر نیست قبل از اینکه شوراهای اسلامی شهر وارد دوره هفتم خود شوند، تغییرات اساسی در قوانین، اساسنامه، شرح وظایف و نحوه نظارت شورا بر شهرداری ایجاد شود؟ تا زمانی که مشکلات ساختاری در قوانین فعلی اصلاح نشود و اقدامات نظارتی اعضای شورا ضمانت اجرایی نداشته باشد، فعالیت شوراها حاصلی جز اتلاف وقت، هزینه، و تحمیل تشریفات اداری بی حاصل در اجرای پروژه های شهری، نخواهد داشت.